دستور زبان عربی

۱- الفبای عربی

نکته: برای دانستن تلفظ یک حرف، واژه یا عبارت در زبان، می‌توانید از گوگل ترنسلیت استفاده کنید. متن را کپی کنید، آن را در گوگل ترنسلیت قرار دهید و روی دکمهٔ صدا کلیک کنید تا تلفظ آن را بشنوید.

زبان عربی برخلاف انگلیسی و بسیاری از زبان‌های دیگر، از راست به چپ نوشته می‌شود، نه از چپ به راست.

ویدئوی آموزش تلفظ حروف؛ اعتبار ویدئو متعلق به @muslimah4lifee است.

**أ، ب، ت، ث، ج، ح، خ، د، ذ، ر، ز، س، ش، ص، ض، ط، ظ، ع، غ، ف، ق، ك، ل، م، ن، ه، و، ي**

أ: الف (صدای «آ» می‌دهد)

ب: با (صدای «ب» می‌دهد)

ت: تا (صدای «ت» می‌دهد)

ث: ثا (صدایی شبیه صدای مار ایجاد می‌کند)

ج: جیم (صدای «ج» می‌دهد)

ح: حا (صدای «ح» می‌دهد؛ انگار هنگام تلفظ نفس می‌کشید)

خ: خا (صدای «خ» می‌دهد)

د: دال (صدای «د» می‌دهد)

ذ: ذال (صدایی شبیه «ذ» در واژهٔ انگلیسی this می‌دهد)

ر: را (صدای «ر» می‌دهد)

ز: زای (صدای «ز» می‌دهد)

س: سین (صدای «س» می‌دهد)

ش: شین (صدای «ش» می‌دهد)

ص: صاد (صدایی شبیه «س» می‌دهد، اما با تلفظی پرحجم‌تر)

ض: ضاد (صدای «ض» می‌دهد)

ط: طا (صدای «ت» می‌دهد، اما با تلفظی پرحجم‌تر)

ظ: ظا (صدایی شبیه «ذ» می‌دهد، با تلفظی پرحجم‌تر)

ع: عین (صدای حلقی «ع» می‌دهد؛ انگار چیزی در گلویتان گیر کرده است)

غ: غین (صدای حلقی «غ» می‌دهد)

ف: فا (صدای «ف» می‌دهد)

ق: قاف (صدای «ق» می‌دهد و از عقب دهان تلفظ می‌شود)

ك: کاف (صدای «ک» می‌دهد)

ل: لام (صدای «ل» می‌دهد)

م: میم (صدای «م» می‌دهد)

ن: نون (صدای «ن» می‌دهد)

ه: ها (صدای «ه» می‌دهد)

و: واو (اگر در وسط یا پایان واژه باشد، می‌تواند صدای «او» بدهد؛ اگر در آغاز واژه باشد، می‌تواند صدای «و» بدهد)

ي: یا (صدای «ی» می‌دهد)

شکل بسیاری از حروف بسته به جایگاه آن‌ها در واژه تغییر می‌کند.

(حروفی که در سمت چپ آمده‌اند، همان حروف آغازین واژه‌های زیر هستند.)

نشيد — ن

باب — ب

جمل — ج

حمل — ح

سند — س

شامي — ش

نام — ن

يلعب — ي

هرب — ه

مرض — م

عين — ع

غبي — غ

خمر — خ

لمع — ل

كرم — ك

قلق — ق

فتح — ف

ثمار — ث

يسر — ي

صلاة — ص

ضلال — ض

طالب — ط

ظلل — ظ

(حروفی که در سمت چپ آمده‌اند، همان حروف میانی واژه‌های زیر هستند.)

نشيد — ش

جمل — م

سند — ن

لها — ه

يلعب — ع

مليك — ي

ملل — ل

مفتح — ف

مقنع — ق

نسيت — س

يغلب — غ

مخبز — خ

مجمل — ج

محمل — ح

مخبز — ب

مخترع — ت

يضل — ض

مصعد — ص

مطلب — ط

مظلم — ظ

مكرم — ك

معين — ع

وقتی حرفی در پایان واژه قرار می‌گیرد، از شکل پایانی آن استفاده می‌کنیم.

حرف ه در پایان واژه شکل ویژه‌ای دارد.

نشيد — د

مريض — ض

له — ه

برخی حروف، صرف‌نظر از جایگاهشان در واژه، همیشه شکل معمول خود را حفظ می‌کنند.

حرفی که پس از یکی از این حروف بیاید، شکل آغازین خود را می‌گیرد.

این حروف عبارت‌اند از: ر ز و ؤ ا أ د ذ

رأس

موز

دابة

دلع

در زبان عربی حرف دیگری به نام همزه وجود دارد: ء. این حرف یک وقفهٔ کوتاه در گلو ایجاد می‌کند. گاهی همزه روی الف قرار می‌گیرد و به این شکل نوشته می‌شود: أ. الف شکل دیگری نیز دارد: ى. گاهی در واژه‌ها به‌جای شکل معمول الف، یعنی ا، از این شکل استفاده می‌شود. همزه می‌تواند روی ی نیز قرار بگیرد و به شکل ئ نوشته شود. همزه روی حرف و نیز می‌آید و شکل آن چنین است: ؤ.

بئر — ئ

لؤلؤ — ؤ

أَ: «اَ» (در آغاز واژه) / «اَء» (در وسط یا پایان واژه)

أُ: «اُ» (در آغاز واژه) / «اُء» (در وسط یا پایان واژه)

إ: «اِ» (در آغاز واژه) / «اِء» (در وسط یا پایان واژه)

اِ: ای

اُ: اُ

اگر پیش از یک حرف، یکی از حروف ر ز و ؤ ا د ذ قرار داشته باشد، از شکل جداگانهٔ آن حرف به‌جای شکل پایانی استفاده می‌کنیم. برای دیدن نمونه‌ها روی پیوند کلیک کنید.

۲- نشانه‌های اعراب

نشانهٔ اعراب علامتی است که بالای حرف، زیر آن یا در اطراف آن قرار می‌گیرد و باعث تغییر در حرف، به‌ویژه در صدای آن، می‌شود.

تَ تُ تِ

تً تٌ تٍ

این نشانه َ صدای «اَ» می‌دهد: ب [ب] -> بَ [بَ]. نام آن فتحه است. وقتی واژه‌ای تنوین فتحه داشته باشد، معمولاً پس از حرف دارای این نشانه الف می‌آوریم، مگر اینکه واژه به ة یا ... ختم شود.

این نشانه ُ صدای «اُ» می‌دهد: ب [ب] -> بُ [بُ]. نام آن ضمه است.

این نشانه ِ صدای «اِ» می‌دهد: ب [ب] -> بِ [بِ]. نام آن کسره است.

این نشانه ً صدای «اَن» می‌دهد: ب [ب] -> بً [بَن]. نام آن تنوین فتحه است.

این نشانه ٌ صدای «اُن» می‌دهد: ب [ب] -> بٌ [بُن]. نام آن تنوین ضمه است.

این نشانه ٍ صدای «اِن» می‌دهد: ب [ب] -> بٍ [بِن]. نام آن تنوین کسره است.

این نشانه‌ها قواعد و کاربردهای زیادی دارند و روی بسیاری از حروف واژه‌ها قرار می‌گیرند؛ اما چون استفاده از آن‌ها وقت‌گیر است، در درس‌های بعدی فقط در صورت نیاز آن‌ها را اضافه می‌کنم.

۳- ترتیب واژه‌ها

۱ — ساختار پایه — فاعل + فعل — أنا أنام. — [اَنا اَنام] — من می‌خوابم.

۲ — مفعول مستقیم — فاعل + فعل + مفعول مستقیم — أنا أقرأ الكتاب. — [اَنا اَقرَأُ الکِتابَ] — من کتاب را می‌خوانم.

۳ — مفعول غیرمستقیم — فاعل + فعل + لـ + مفعول غیرمستقیم + مفعول مستقیم — أنا أعطيه كتابًا. — [اَنا اُعطیهِ کِتابَن] — من به او کتابی می‌دهم.

۴ — دریافت‌کننده یا ذی‌نفع — فاعل + فعل + لـ + شخص + مفعول مستقیم — أنا أشتري له كتابًا. — [اَنا اَشتَری لَهو کِتابَن] — من برای او کتابی می‌خرم.

۵ — ضمیر مفعول غیرمستقیم — فاعل + فعل + ضمیر مفعول غیرمستقیم + مفعول مستقیم — أنا أعطيه كتابًا. — [اَنا اُعطیهِ کِتابَن] — من به او کتابی می‌دهم.

۶ — صفت — اسم + صفت — هذا الكتاب كبير. — [هاذا الکِتابُ کَبیرُن] — این کتاب بزرگ است.

۷ — قید حالت — فاعل + فعل + قید — هو يقرأ بسرعة. — [هُوَ یَقرَأُ بِسُرعَتِن] — او به‌سرعت می‌خواند.

۸ — مفعول مستقیم + قید — فاعل + فعل + مفعول مستقیم + قید — أنا أقرأ هذا الكتاب بسرعة. — [اَنا اَقرَأُ هاذا الکِتابَ بِسُرعَتِن] — من این کتاب را به‌سرعت می‌خوانم.

۹ — زمان — فاعل + زمان + فعل — أنا أعمل اليوم. — [اَنا اَعمَلُ الیَومَ] — من امروز کار می‌کنم.

۱۰ — مکان — فاعل + فعل + في + مکان — هو يعيش هناك. — [هُوَ یَعیشُ هُناکَ] — او آنجا زندگی می‌کند.

۱۱ — عبارت حرف اضافه‌ای — اسم + في/على + مکان — الكتاب على الطاولة. — [الکِتابُ عَلَی الطّاوِلَتِ] — کتاب روی میز است.

۱۲ — مفعول مستقیم + مکان — فاعل + فعل + مفعول مستقیم + في/على + مکان — أضع الكتاب على الطاولة. — [اَضَعُ الکِتابَ عَلَی الطّاوِلَتِ] — من کتاب را روی میز می‌گذارم.

۱۳ — اسم اشاره یا تعیین‌کننده + اسم — هذا الكتاب جديد. — [هاذا الکِتابُ جَدیدُن] — این کتاب جدید است.

۱۴ — اسم اشاره + اسم + صفت — هذا الكتاب الكبير جديد. — [هاذا الکِتابُ الکَبیرُ جَدیدُن] — این کتاب بزرگ جدید است.

۱۵ — عدد + اسم — كتابان جديدان. — [کِتابانِ جَدیدانِ] — دو کتاب جدید.

۱۶ — حرف ربط — جمله + و + جمله — أنا أقرأ الكتاب، وهو يكتب رسالة. — [اَنا اَقرَأُ الکِتابَ، وَهُوَ یَکتُبُ رِسالَتَن] — من کتاب می‌خوانم و او نامه می‌نویسد.

۱۷ — حرف ربط برای ترتیب رخدادها — جمله + ثم + جمله — أنا أقرأ الكتاب، ثم هو يكتب رسالة. — [اَنا اَقرَأُ الکِتابَ، ثُمَّ هُوَ یَکتُبُ رِسالَتَن] — من کتاب می‌خوانم و سپس او نامه می‌نویسد.

۱۸ — مجهول مضارع — مفعول مستقیم + يُـ + فعل — يُقرأ الكتاب. — [یُقرَأُ الکِتابُ] — کتاب خوانده می‌شود.

۱۹ — مجهول + انجام‌دهنده — مفعول مستقیم + يُـ + فعل + مِن قِبَل + انجام‌دهنده — يُقرأ الكتاب من قِبَلِه. — [یُقرَأُ الکِتابُ مِن قِبَلِهِ] — کتاب به‌وسیلهٔ او خوانده می‌شود.

۲۰ — مجهول + مفعول غیرمستقیم — مفعول مستقیم + يُعطى + لـ + مفعول غیرمستقیم — يُعطى الكتاب له. — [یُعطی الکِتابُ لَهو] — کتاب به او داده می‌شود.

۲۱ — مجهول + مفعول غیرمستقیم + انجام‌دهنده — مفعول مستقیم + فعل مجهول + لـ + مفعول غیرمستقیم + مِن قِبَل + انجام‌دهنده — يُعطى الكتاب للطالب من قِبَلِ المعلم. — [یُعطی الکِتابُ لِلطّالِبِ مِن قِبَلِ المُعَلِّمِ] — کتاب به‌وسیلهٔ معلم به دانش‌آموز داده می‌شود.

۲۲ — مجهول + زمان — مفعول مستقیم + زمان + فعل مجهول — يُقرأ الكتاب اليوم. — [یُقرَأُ الکِتابُ الیَومَ] — کتاب امروز خوانده می‌شود.

۲۳ — مجهول + مکان — مفعول مستقیم + فعل مجهول + في/على + مکان — وُضع الكتاب على الطاولة. — [وُضِعَ الکِتابُ عَلَی الطّاوِلَتِ] — کتاب روی میز گذاشته شد.

۲۴ — مجهول + انجام‌دهنده + زمان — مفعول مستقیم + زمان + فعل مجهول + مِن قِبَل + انجام‌دهنده — يُقرأ الكتاب اليوم من قِبَلِه. — [یُقرَأُ الکِتابُ الیَومَ مِن قِبَلِهِ] — کتاب امروز به‌وسیلهٔ او خوانده می‌شود.

۲۵ — مجهول + مفعول غیرمستقیم + انجام‌دهنده + زمان — مفعول مستقیم + زمان + فعل مجهول + لـ + مفعول غیرمستقیم + مِن قِبَل + انجام‌دهنده — أُعطي الكتاب اليوم للطالب من قِبَلِ المعلم. — [اُعطِیَ الکِتابُ الیَومَ لِلطّالِبِ مِن قِبَلِ المُعَلِّمِ] — کتاب امروز به‌وسیلهٔ معلم به دانش‌آموز داده شد.

۲۶ — مجهول ماضی — مفعول مستقیم + فعل ماضی مجهول — قُرئ الكتاب. — [قُرِئَ الکِتابُ] — کتاب خوانده شد.

۲۷ — ماضی مجهول + انجام‌دهنده — مفعول مستقیم + فعل ماضی مجهول + مِن قِبَل + انجام‌دهنده — قُرئ الكتاب من قِبَلِه. — [قُرِئَ الکِتابُ مِن قِبَلِهِ] — کتاب به‌وسیلهٔ او خوانده شد.

۲۸ — مجهول آینده — مفعول مستقیم + سـ + فعل مجهول — سيُقرأ الكتاب. — [سَیُقرَأُ الکِتابُ] — کتاب خوانده خواهد شد.

۲۹ — مجهول آینده + انجام‌دهنده — مفعول مستقیم + سـ + فعل مجهول + مِن قِبَل + انجام‌دهنده — سيُقرأ الكتاب من قِبَلِه. — [سَیُقرَأُ الکِتابُ مِن قِبَلِهِ] — کتاب به‌وسیلهٔ او خوانده خواهد شد.

۳۰ — مجهول همراه با فعل وجهی — يجب أن + فعل مجهول — يجب أن يُقرأ الكتاب. — [یَجِبُ اَن یُقرَأَ الکِتابُ] — باید کتاب خوانده شود.

۳۱ — منفی — فاعل + لا + فعل — أنا لا أقرأ هذا الكتاب. — [اَنا لا اَقرَأُ هاذا الکِتابَ] — من این کتاب را نمی‌خوانم.

۳۲ — مجهول منفی — مفعول مستقیم + لا + فعل مجهول — الكتاب لا يُقرأ. — [الکِتابُ لا یُقرَأُ] — کتاب خوانده نمی‌شود.

۳۳ — پرسش بله/خیر — هل + فاعل + فعل + مفعول مستقیم؟ — هل تقرأ هذا الكتاب؟ — [هَل تَقرَأُ هاذا الکِتابَ؟] — آیا این کتاب را می‌خوانی؟

۳۴ — پرسش مجهول — هل + مفعول مستقیم + فعل مجهول؟ — هل يُقرأ الكتاب؟ — [هَل یُقرَأُ الکِتابُ؟] — آیا کتاب خوانده می‌شود؟

۳۵ — پرسش دربارهٔ انجام‌دهنده — مَن + فعل + مفعول مستقیم؟ — من يقرأ الكتاب؟ — [مَن یَقرَأُ الکِتابَ؟] — چه کسی کتاب را می‌خواند؟

۳۶ — پرسش دربارهٔ مفعول غیرمستقیم — فاعل + فعل + لـ + مَن + مفعول مستقیم؟ — لمن تعطي هذا الكتاب؟ — [لِمَن تُعطی هاذا الکِتابَ؟] — این کتاب را به چه کسی می‌دهی؟

۳۷ — امر — فعل امر + مفعول مستقیم — اقرأ هذا الكتاب! — [اِقرَأ هاذا الکِتابَ!] — این کتاب را بخوان!

۳۸ — امر + مفعول غیرمستقیم — فعل امر + لـ + مفعول غیرمستقیم + مفعول مستقیم — أعطه هذا الكتاب! — [اَعطِهِ هاذا الکِتابَ!] — این کتاب را به او بده!

۳۹ — امر مجهول — يجب أن + فعل مجهول — يجب أن يُقرأ الكتاب. — [یَجِبُ اَن یُقرَأَ الکِتابُ] — باید کتاب خوانده شود.

۴۰ — مصدر — أن + فعل — أن أقرأ الكتاب — [اَن اَقرَأَ الکِتابَ] — کتاب خواندن.

۴۱ — مصدر + مفعول مستقیم — أن + فعل + مفعول مستقیم — أن أقرأ هذا الكتاب — [اَن اَقرَأَ هاذا الکِتابَ] — این کتاب را خواندن.

۴۲ — مصدر مجهول — أن + فعل مجهول — أن يُقرأ الكتاب — [اَن یُقرَأَ الکِتابُ] — خوانده شدن کتاب.

۴۳ — هدف — فاعل + لـِـ + فعل — آكل لألعب. — [آکُلُ لِاَلعَبَ] — می‌خورم تا بازی کنم.

۴۴ — جملهٔ موصولی — جملهٔ موصولی + الذي/التي + اسم — الكتاب الذي قرأته ممتع. — [الکِتابُ الَّذی قَرَأتُهُ مُمتیعُن] — کتابی که خواندم سرگرم‌کننده است.

۴۵ — جملهٔ موصولی مجهول — اسم + الذي + جملهٔ مجهول — الكتاب الذي قُرئ ممتع. — [الکِتابُ الَّذی قُرِئَ مُمتیعُن] — کتابی که خوانده شد سرگرم‌کننده است.

۴۶ — شرطی — إذا + جمله، فـ + جمله — إذا كان لدي وقت، فسأقرأ. — [اِذا کانَ لَدَیَّ وَقتُن، فَسَاَقرَأُ] — اگر وقت داشته باشم، خواهم خواند.

۴۷ — شرطی + مجهول — إذا + مفعول مستقیم + فعل مجهول، فـ + جمله — إذا قُرئ هذا الكتاب، فسيتعلم شيئًا. — [اِذا قُرِئَ هاذا الکِتابُ، فَسَیَتَعَلَّمُ شَیئَن] — اگر این کتاب خوانده شود، او چیزی یاد خواهد گرفت.

۴۸ — نقل قول غیرمستقیم — فاعل + قال + إنّ + جمله — قال إنه يقرأ الكتاب. — [قالَ اِنَّهُ یَقرَأُ الکِتابَ] — او گفت که کتاب را می‌خواند.

۴۹ — پرسش غیرمستقیم — فاعل + سأل + شخص + هل + جمله — سألني هل أقرأ الكتاب. — [سَأَلَنی هَل اَقرَأُ الکِتابَ] — او از من پرسید آیا کتاب را می‌خوانم.

۵۰ — دستور غیرمستقیم — فاعل + طلب من + شخص + أن + فعل — طلب مني أن أقرأ الكتاب. — [طَلَبَ مِنّی اَن اَقرَأَ الکِتابَ] — او از من خواست کتاب را بخوانم.

قیدها:

۱ — قید حالت — پس از فعل یا مفعول مستقیم — فاعل + فعل + مفعول مستقیم + قید — أقرأ الكتاب بسرعة. — [اَقرَأُ الکِتابَ بِسُرعَتِن] — من کتاب را به‌سرعت می‌خوانم.

۲ — قید مکان — پس از فعل یا مفعول مستقیم — فاعل + فعل + مفعول مستقیم + مکان — أقرأ الكتاب في المنزل. — [اَقرَأُ الکِتابَ فی المَنزِلِ] — من در خانه کتاب می‌خوانم.

۳ — قید زمان — معمولاً در پایان یا آغاز جمله — فاعل + فعل + مفعول مستقیم + زمان — قرأت الكتاب بالأمس. — [قَرَأتُ الکِتابَ بِالأَمسِ] — من دیروز کتاب را خواندم.

۴ — قید تکرار — معمولاً پیش از فعل اصلی — فاعل + قید + فعل + مفعول مستقیم — أنا غالبًا أقرأ الكتب. — [اَنا غالِبَن اَقرَأُ الکُتُبَ] — من اغلب کتاب می‌خوانم.

۵ — قید تکرار با فعل بودن — پس از يكون — فاعل + بودن + قید + صفت — هو دائمًا سعيد. — [هُوَ دائِمَن سَعیدُن] — او همیشه خوشحال است.

۶ — قید تکرار با فعل کمکی — پس از نخستین فعل کمکی — فاعل + فعل کمکی + قید + فعل — أنا لم أرَ قط ذلك. — [اَنا لَم اَرَ قَطُّ ذالِکَ] — من هرگز آن را ندیده‌ام.

۷ — قید درجه — پیش از صفت یا قید — فاعل + فعل + قید + صفت/قید — إنه جيد جدًا. — [اِنَّهُ جَیِّدُن جِدّاً] — این خیلی خوب است.

۸ — قید درجه با فعل — پیش از فعل — فاعل + قید + فعل + مفعول مستقیم — أنا أحب ذلك حقًا. — [اَنا اُحِبُّ ذالِکَ حَقّاً] — من واقعاً آن را دوست دارم.

۹ — قید جمله — در آغاز، وسط یا پایان جمله — قید + جمله — لحسن الحظ، فزت. — [لِحُسنِ الحَظِّ، فُزتُ] — خوشبختانه، من برنده شدم.

۱۰ — قید بیان نظر — معمولاً در آغاز جمله — قید + جمله — بصراحة، لا أعرف. — [بِصَراحَتِن، لا اَعرِفُ] — راستش را بخواهید، نمی‌دانم.

۱۱ — قید پیونددهنده — در آغاز یا وسط جمله — جمله + قید + جمله — كنت متعبًا؛ ومع ذلك، عملت. — [کُنتُ مُتعَبَن؛ وَمَعَ ذالِکَ، عَمِلتُ] — خسته بودم؛ بااین‌حال، کار کردم.

۱۲ — قید جهت — پس از فعل یا مفعول مستقیم — فاعل + فعل + جهت — ذهبت إلى الخارج. — [ذَهَبتُ اِلَی الخارِجِ] — به بیرون رفتم.

۱۳ — تکرار با زمان مشخص — در آغاز یا پایان جمله — عبارت زمانی + جمله — أذهب إلى هناك كل يوم. — [اَذهَبُ اِلَی هُناکَ کُلَّ یَومٍ] — هر روز به آنجا می‌روم.

۱۴ — مدت زمان — معمولاً در پایان جمله — فاعل + فعل + مفعول مستقیم + مدت — درست لمدة ساعتين. — [دَرَستُ لِمُدَّةِ ساعتَینِ] — دو ساعت درس خواندم.

۱۵ — هدف — معمولاً در پایان جمله — جمله + هدف — ذهبت إلى هناك لكي أدرس. — [ذَهَبتُ اِلَی هُناکَ لِکَی اَدرُسَ] — به آنجا رفتم تا درس بخوانم.

مفعول غیرمستقیم:

اسم مفعول غیرمستقیم — فاعل + فعل + مفعول غیرمستقیم + مفعول مستقیم — أُعطي الطالبَ كتابًا. — [اُعطی الطّالِبَ کِتابَن]

مفعول غیرمستقیم با لِـ — فاعل + فعل + لِـ [لِ] + مفعول غیرمستقیم + مفعول مستقیم — أشتري للطالبِ كتابًا. — [اَشتَری لِلطّالِبِ کِتابَن] (برای اسم معرفه، از لِـ استفاده می‌کنیم.)

ضمیر مفعول غیرمستقیم — فاعل + فعل + پسوند ضمیری + مفعول مستقیم — أُعطيه كتابًا. — [اُعطیهِ کِتابَن]

مفعول غیرمستقیم با لِـ و ضمیر — فاعل + فعل + لِـ + ضمیر + مفعول مستقیم — أشتري له كتابًا. — [اَشتَری لَهو کِتابَن]

حالت جر:

پس از حرف اضافه — حرف اضافه + اسم در حالت جر — في البيتِ — [فی البَیتِ] — در خانه.

اضافه — اسم + اسم در حالت جر — كتابُ الطالبِ — [کِتابُ الطّالِبِ] — کتاب دانش‌آموز (برای اسم دوم در ساختار اضافه، از کسره استفاده می‌کنیم.)

اضافهٔ نکره — اسم + اسم نکره در حالت جر — كتابُ طالبٍ — [کِتابُ طالِبِن] — کتاب یک دانش‌آموز.

پسوند ملکی — اسم + پسوند — كتابه — [کِتابُهو] — کتاب او.

ضمیرهای ملکی مستقل:

لِـ + پسوند ضمیر ملکی

فارسی — عربی — تلفظ با خط فارسی

مال من — لي — لی

مال تو (مذکر) — لكَ — لَکَ

مال تو (مؤنث) — لكِ — لَکِ

مال او (مذکر) — له — لَهو

مال او (مؤنث) — لها — لَها

مال ما — لنا — لَنا

مال شما (جمع) — لكم — لَکُم

مال آن‌ها — لهم — لَهُم

کتاب مال من است. — الكتاب لي. — [الکِتابُ لی]

کتاب مال تو است. — الكتاب لكَ. — [الکِتابُ لَکَ]

کتاب مال او است. — الكتاب له. — [الکِتابُ لَهو]

کتاب مال او است. — الكتاب لها. — [الکِتابُ لَها]

کتاب مال ما است. — الكتاب لنا. — [الکِتابُ لَنا]

کتاب مال آن‌ها است. — الكتاب لهم. — [الکِتابُ لَهُم]

کتاب برای یک مرد است — الكتابُ لرجلٌ — [الکِتابُ لِرَجُلُن]

کتاب برای آن مرد است — الكتابُ للرجلُ — [الکِتابُ لِلرَجُلُ]

قصد داشتن به انجام کاری در گذشته (WAS GOING TO):

۱. قصد داشتم / قرار بود

ساختار

فاعل + كان + أن + فعل

انگلیسی — عربی — تلفظ با خط فارسی

قرار بود بروم. — كُنتُ سَأذهبُ. — [کُنتُ سَاَذهَبُ]

قرار بود تو بروی (مذکر). — كُنتَ سَتَذهبُ. — [کُنتَ سَتَذهَبُ]

قرار بود تو بروی (مؤنث). — كُنتِ سَتَذهبين. — [کُنتِ سَتَذهَبینَ]

قرار بود او برود (مذکر). — كَانَ سَيَذهبُ. — [کانَ سَیَذهَبُ]

قرار بود او برود (مؤنث). — كَانَت سَتَذهبُ. — [کانَت سَتَذهَبُ]

قرار بود ما برویم. — كُنا سَنَذهبُ. — [کُنّا سَنَذهَبُ]

قرار بود آن‌ها بروند. — كَانوا سَيَذهبون. — [کانوا سَیَذهَبونَ]

طبیعی‌ترین ساختار عربی برای بیان «قرار بود کاری انجام شود» در واقع این است:

كان + سـ + فعل مضارع

برای مثال:

كان سيذهب.

[کانَ سَیَذهَبُ]

= قرار بود او برود.

كان = بود

سـ = خواهد / قرار است

يذهب = او می‌رود

ترکیب این‌ها: «قرار بود او برود».

۲. جدول کامل «قرار بود»

شخص — ساختار — عربی — تلفظ با خط فارسی — معنی

من — كَانَ + سَـ + فعل — كنتُ سأذهب — [کُنتُ سَاَذهَبُ] — قرار بود بروم.

تو، مذکر — كَانَ + سَـ + فعل — كنتَ ستذهب — [کُنتَ سَتَذهَبُ] — قرار بود بروی.

تو، مؤنث — كَانَ + سَـ + فعل — كنتِ ستذهبين — [کُنتِ سَتَذهَبینَ] — قرار بود بروی.

او، مذکر — كَانَ + سَـ + فعل — كان سيذهب — [کانَ سَیَذهَبُ] — قرار بود برود.

او، مؤنث — كَانَ + سَـ + فعل — كانت ستذهب — [کانَت سَتَذهَبُ] — قرار بود برود.

ما — كَانَ + سَـ + فعل — كنا سنذهب — [کُنّا سَنَذهَبُ] — قرار بود برویم.

شما، جمع — كَانَ + سَـ + فعل — كنتم ستذهبون — [کُنتُم سَتَذهَبونَ] — قرار بود بروید.

آن‌ها، مذکر — كَانَ + سَـ + فعل — كانوا سيذهبون — [کانوا سَیَذهَبونَ] — قرار بود بروند.

آن‌ها، مؤنث — كَانَ + سَـ + فعل — كنّ سيذهبن — [کُنَّ سَیَذهَبنَ] — قرار بود بروند.

همچنین می‌توانیم به‌جای سَـ از سَوفَ [سَوفَ] استفاده کنیم.

۳. «برنامه داشتم که...»

برای بیان معنای قوی‌ترِ «برنامه داشتم که کاری انجام دهم»، در عربی می‌توان از این ساختار استفاده کرد:

كَانَ يخطط لـِ + مصدر

یا به شکلی طبیعی‌تر:

كَانَ يُخططُ أن + فعل

مثال:

كُنتُ أخطط لِلذهابِ.

[کُنتُ اُخَطِّطُ لِلذَّهابِ]

= برنامه داشتم که بروم.

كنتُ = من بودم

أخطط = برنامه‌ریزی می‌کنم / دارم برنامه‌ریزی می‌کنم

للذهاب = برای رفتن

۴. «قصد داشتم که...»

همچنین می‌توان از ساختار كان ينوي أن + فعل استفاده کرد.

كنتُ أنوي أن أذهب.

[کُنتُ اَنوی اَن اَذهَبَ]

= قصد داشتم که بروم.

الگو:

فاعل + كان + ينوي + أن + فعل

انگلیسی — عربی — تلفظ با خط فارسی

قصد داشتم بروم. — كنتُ أنوي أن أذهب. — [کُنتُ اَنوی اَن اَذهَبَ]

او قصد داشت برود. — كان ينوي أن يذهب. — [کانَ یَنوی اَن یَذهَبَ]

او قصد داشت برود (مؤنث). — كانت تنوي أن تذهب. — [کانَت تَنوی اَن تَذهَبَ]

۵. «در آستانهٔ انجام کاری بودم»

توجه کنید: عبارت «قرار بود انجام دهم» گاهی می‌تواند معنای «در آستانهٔ انجام کاری بودم» نیز داشته باشد.

در عربی معمولاً از این ساختار استفاده می‌شود:

كان على وشك أن + فعل

كنتُ على وشك أن أذهب.

[کُنتُ عَلی وَشکِ اَن اَذهَبَ]

= در آستانهٔ رفتن بودم.

این ساختار با قصد معمولی برای انجام کاری تفاوت دارد:

انگلیسی — عربی — تلفظ با خط فارسی

قرار بود بروم. — كنتُ سأذهب. — [کُنتُ سَاَذهَبُ]

برنامه داشتم بروم. — كنتُ أخطط للذهاب. — [کُنتُ اُخَطِّطُ لِلذَّهابِ]

قصد داشتم بروم. — كنتُ أنوي أن أذهب. — [کُنتُ اَنوی اَن اَذهَبَ]

در آستانهٔ رفتن بودم. — كنتُ على وشك أن أذهب. — [کُنتُ عَلی وَشکِ اَن اَذهَبَ]

۴- ضمیرها

هوَ [هُوَ] — او (مذکر)

هيَ [هِیَ] — او (مؤنث)

هما/هُما [هُما] — آن دو

هُم [هُم] — آن‌ها (بیش از دو مذکر)

هن/هُن [هُن] — آن‌ها (بیش از دو مؤنث)

أنتَ [اَنتَ] — تو (مذکر)

أنتِ [اَنتِ] — تو (مؤنث)

أنتُما/أنتَما/أنتا [اَنتُما/اَنتَما/اَنتا] — شما دو نفر

نَحنُ [نَحنُ] — ما

أنتُم [اَنتُم] — شما (بیش از دو مذکر)

أنتن/أنتُن [اَنتُن] — شما (بیش از دو مؤنث)

برای چیزهایی که صدای ملایم دارند نیز از ضمیرهای مؤنث استفاده می‌کنیم؛ به‌جز هن که برای آن هم به‌جای این ضمیر، همّ (هم) به کار می‌بریم. برای چیزهایی که صدای بم دارند از ضمیرهای مذکر استفاده می‌کنیم.

۵- فعل‌ها

بسته به ضمیر و تعداد افراد، پیشوند و پسوندی به فعل اضافه می‌کنیم:

أَلعب [اَلعَب] — من بازی می‌کنم

يَلعب [یَلعَب] — او بازی می‌کند (مذکر / چیزی با صدای بم)

تَلعب [تَلعَب] — تو بازی می‌کنی / او بازی می‌کند (مؤنث / چیزی با صدای ملایم)

تَلعبي/تَلعبينَ [تَلعَبی/تَلعَبینَ] — تو بازی می‌کنی (مؤنث، مفرد)

نَلعب [نَلعَب] — ما بازی می‌کنیم؛ این شکل نیز استفاده می‌شود.

يَلعبونَ/يَلعبوا [یَلعَبونَ/یَلعَبو] — آن‌ها بازی می‌کنند (بیش از دو نفر یا اسم)

تَلعبونَ/تَلعبوا [تَلعَبونَ/تَلعَبو] — شما بازی می‌کنید (بیش از دو نفر یا اسم)

يَلعبانِ/يَلعبا [یَلعَبانِ/یَلعَبا] — آن دو بازی می‌کنند.

تَلعبانِ/تَلعبا [تَلعَبانِ/تَلعَبا] — شما دو نفر بازی می‌کنید.

تَلعبانِ/تَلعبا [تَلعَبانِ/تَلعَبا] — شما دو نفر (دو اسم مؤنث) بازی می‌کنید.

(پسوندهای زیر معمولاً برای اشاره به چیزی که عمل روی آن انجام می‌شود یا اسمی که عمل را انجام می‌دهد، اضافه می‌شوند. این پسوندها پس از پسوندهای ضمیری دیگری می‌آیند که در بالا ذکر شدند.)

أَلعبهُ [اَلعَبُهُ] — او را بازی می‌کنم (مذکر / چیزی با صدای بم)

أَلعبها [اَلعَبُها] — او را بازی می‌کنم (مؤنث / چیزی با صدای ملایم)

يَلعبهُم [یَلعَبُهُم] — آن‌ها را بازی می‌کند (مذکر)

تَلعبهُن/تَلعبهن [تَلعَبُهُن] — آن‌ها را بازی می‌کند (مؤنث)

تَلعبهُما/تَلعبهما [تَلعَبُهُما] — آن دو را بازی می‌کند.

نَلعبكُما/تَلعبكما [نَلعَبُکُما/تَلعَبُکُما] — با شما دو نفر بازی می‌کنیم. (دو حرف آخر گاهی به اسمی اشاره می‌کنند که عمل را انجام می‌دهد، نه اسمی که عمل روی آن انجام می‌شود.)

تَلعبكَ [تَلعَبُکَ] — تو را بازی می‌کند. (این پسوند فقط به اسمی اشاره می‌کند که عمل روی آن انجام می‌شود، نه به انجام‌دهندهٔ عمل.)

يَلعبني [یَلعَبُنی] — مرا بازی می‌کند. (پسوند فقط به اسمی اشاره می‌کند که عمل روی آن انجام می‌شود.)

يَلعبكُم [یَلعَبُکُم] — شما را بازی می‌کند (جمع مذکر). (حرف آخر گاهی می‌تواند به انجام‌دهندهٔ عمل اشاره کند، نه به کسی که عمل روی او انجام می‌شود.)

يَلعبكُن/يَلعبكن [یَلعَبُکُن] — شما را بازی می‌کند (جمع مؤنث). (حرف آخر گاهی می‌تواند به انجام‌دهندهٔ عمل اشاره کند، نه به کسی که عمل روی او انجام می‌شود.)

يَلعبنا [یَلعَبُنا] — ما را بازی می‌کند. (پسوند فقط به اسمی اشاره می‌کند که عمل روی آن انجام می‌شود، نه به انجام‌دهندهٔ عمل.)

الأولاد يَأكلونَكُم/يَأكلوكُم — [اَلأولادُ یَأکُلونَکُم/یَأکُلوکُم] — پسرها شما را می‌خورند (جمع مذکر).

عبارت «لعبنا» می‌تواند به معنی «ما بازی کردیم» یا «او در گذشته با ما بازی کرد» باشد؛ پسوند آن می‌تواند به انجام‌دهندهٔ عمل یا به کسی که عمل روی او انجام شده اشاره کند.

لَعَبناهُ — ما با او بازی کردیم (مذکر).

لَعَبناها — ما با او بازی کردیم (مؤنث).

و غیره...

الولد لَعَبَنا — پسر با ما بازی کرد.

اگر فعل در حالت امری با ا [الف] آغاز نشود، از يُ/تُ/أُ و مانند آن‌ها استفاده می‌کنیم [یُ/تُ/اُ]. اما اگر واژه با ت آغاز شود، از یا/تا و مانند آن‌ها استفاده می‌کنیم.

۶- چیزها و اسم‌های مؤنث

برای توصیف یک چیز، حرف ة را به پایان واژه اضافه می‌کنیم.

وردَة

متحولَة

با اضافه کردن ة [ـَ] به پایان یک واژه، اسم می‌تواند مؤنث شود. اگر واژه این حرف را داشته باشد، روی حرف پیش از آن فتحه می‌گذاریم. اگر روی آن حرف نشانهٔ اعراب باشد یا مفعولی بدون حرف اضافه پس از آن بیاید، ة به صورت «ت» تلفظ می‌شود. اگر حرف دیگری پس از آن بیاید، آن را به ت تبدیل می‌کنیم.

همین قاعده برای صفت‌ها نیز به کار می‌رود.

۶- صفت‌ها و اسم‌ها

دو نوع صفت وجود دارد:

صفت‌های باقاعده: صفت‌هایی که اگر بیش از دو اسم را توصیف کنند، به ونَ- یا ينَ- ختم می‌شوند و اگر فقط دو اسم را توصیف کنند، به انِ- یا ينِ- ختم می‌شوند (برای پسوند ينِ-، روی حرف پیش از آن فتحه می‌گذاریم). همچنین اگر صفت به بیش از دو مؤنث اشاره کند، به ين- ختم می‌شود، اما در این حالت باید هم‌زمان به ضمایر شخص دوم اشاره داشته باشد (مانند you، yours و غیره).

صفت‌های باقاعده اگر به بیش از دو مؤنث یا بیش از دو چیز اشاره کنند، به ات- ختم می‌شوند؛ و اگر فقط به دو مؤنث یا دو چیز اشاره کنند، به تانِ- یا تَينِ- ختم می‌شوند (برای پسوند تَينِ-، روی حرف پیش از آن فتحه می‌گذاریم). برخی صفت‌ها به اء- ختم می‌شوند. گاهی (نه همیشه)، اگر صفتی پیش از آخرین حرف خود ی داشته باشد، برای اشاره به بیش از دو اسم، ی را حذف می‌کنیم. بعضی صفت‌ها برای حالت مفرد، پس از حرف اول خود الف (ا) دارند.

صفت‌های بی‌قاعده: صفت‌هایی که هنگام جمع بستن، به شکل متفاوتی تغییر می‌کنند.

یک نکته را باید به خاطر داشته باشید: حرف ة در پایان هر صفتی قرار می‌گیرد که یک چیز یا یک مؤنث را توصیف می‌کند.

البته این قاعده فقط برای صفت‌های باقاعده است، نه صفت‌های بی‌قاعده.

اسم‌ها نقش‌هایی مشابه صفت‌ها دارند، اما برخی اسم‌ها در میانهٔ کلمه حرف ا (الف) دارند تا به بیش از دو مذکر یا بیش از دو چیز اشاره کنند. برخی دیگر پیش از آخرین حرف، حرف -ئ- دارند؛ اما این حرف فقط زمانی اضافه می‌شود که حروف -لا- در میانهٔ کلمه باشند (در حالت مفرد و جمع). پیش از افزودن ئ، باید ة را حذف کنیم؛ زیرا ة نشانهٔ مفرد بودن است و باید کلمه را به بیش از دو مذکر یا بیش از دو چیز مربوط کنیم. همچنین از الفی که پیش‌تر ذکر شد برای ساختن اسم از فعل، صفت یا هر نوع کلمهٔ دیگری استفاده می‌کنیم. الف باید جایی در میانهٔ کلمه قرار بگیرد. همچنین باید ة را در پایان اضافه کنیم (و حروفی را که کلمه را به فعل، صفت و غیره تبدیل می‌کنند، حذف کنیم). اگر اسمی مفرد در پایان خود ة داشته باشد و پیش از آن حرف ی آمده باشد (منظورم اسمی نیست که از فعل یا صفت ساخته شده باشد، بلکه یک اسم مفرد معمولی است)، برای جمع بستن، ة و ی را حذف می‌کنیم و آن‌ها را با ى جایگزین می‌کنیم. برخی اسم‌های جمع پیش از آخرین حرف، و دارند. اگر کلمه از قبل و داشته باشد، حرف ؤ را پیش از و اضافه می‌کنیم. اگر اسمی در میانهٔ خود حروف -ائ- داشته باشد، برای اشاره به بیش از دو اسم، آن‌ها را با -لائ- جایگزین می‌کنیم. اگر حرف الف در میانهٔ اسم باشد (نه پیش از آخرین حرف)، برای جمع بستن، ل را پیش از الف اضافه می‌کنیم یا (در برخی اسم‌ها) و را پیش از الف می‌آوریم. برخی اسم‌ها در حالت جمع می‌توانند پیش از آخرین حرف، -ائ- داشته باشند، به‌طوری‌که دو حرف پیش از ائ قرار بگیرند. برخی اسم‌ها را می‌توان از صفت یا فعل ساخت: پیشوند زمان فعل، پیشوندهای ضمیری زمان فعل و حروفی را که کلمه را به صفت تبدیل می‌کنند حذف می‌کنیم و سپس پیشوند -ال را اضافه می‌کنیم. بسیاری از اسم‌های خنثی با الف دارای همزه (أ) آغاز می‌شوند و پیش از آخرین حرف اسم، الف بدون همزه (ا) دارند (و اگر اسم پسوند ة داشته باشد، آن را حذف می‌کنیم).

الگوهای جمع بی‌قاعده:

أَفْعَال اَفعال — قَلَم → أَقْلَام — قَلَم → اَقلام. این الگو در بسیاری از اسم‌های سه‌صامتی بسیار رایج است، به‌ویژه اسم‌هایی با ساختار فَعَل یا فَعْل.

أَفْعِلَة اَفعِلَة — طَعَام → أَطْعِمَة — طَعام → اَطعِمَة. این الگو در برخی اسم‌ها رایج است، به‌ویژه برخی اسم‌های کوتاه یا دارای حرف علّه در میانه و جمع‌های واژگانی تثبیت‌شده.

أَفْعُل اَفعُل — نَفْس → أَنْفُس — نَفس → اَنفُس. این یکی از الگوهای سنتی جمع قلّت است و همچنین به‌عنوان جمع تثبیت‌شدهٔ برخی اسم‌ها به کار می‌رود.

فِعْلَة فِعلَة — فَتًى → فِتْيَة — فَتى → فِتیَة. الگویی سنتی برای جمع قلّت، به‌ویژه در برخی اسم‌های مربوط به انسان.

فُعُل فُعُل — كِتَاب → كُتُب — کِتاب → کُتُب. الگویی بسیار رایج برای جمع مکسر، به‌ویژه در بسیاری از اسم‌هایی که ساختار مناسبی دارند.

فُعَل فُعَل — غُرْفَة → غُرَف — غُرفَة → غُرَف. در برخی اسم‌های مؤنث رایج است، به‌ویژه اسم‌هایی که به ـة ختم می‌شوند و ساختار درونی مناسبی دارند.

فِعَال فِعال — رَجُل → رِجَال — رَجُل → رِجال. در بسیاری از اسم‌های سه‌صامتی بسیار رایج است، به‌ویژه برخی اسم‌های مربوط به انسان و صفت‌ها.

فُعُول فُعول — بَيْت → بُيُوت — بَیت → بُیوت. در بسیاری از اسم‌های سه‌صامتی بسیار رایج است، به‌ویژه اسم‌هایی با ساختار مناسب صامت‌ها و واکه‌ها.

فُعَلَاء فُعَلاء — فَقِير → فُقَرَاء — فَقیر → فُقَراء. به‌ویژه برای اسم‌ها و صفت‌های انسانی که افراد را توصیف می‌کنند رایج است، خصوصاً برخی صفت‌ها با الگوی فَعِيل.

أَفْعِلَاء اَفعِلاء — صَدِيق → أَصْدِقَاء — صَدیق → اَصدِقاء. در برخی اسم‌ها و صفت‌های انسانی رایج است، به‌ویژه کلماتی با ساختارهایی از نوع ـيّ یا ـيل.

فَعَلَة فَعَلَة — كَاتِب → كَتَبَة — کاتِب → کَتَبَة. در برخی اسم‌های فاعل یا شغلی، به‌ویژه بعضی صورت‌های اسم فاعل، به کار می‌رود.

فَوَاعِل فَواعِل — حَامِل → حَوَامِل — حامِل → حَوامِل. در برخی اسم‌های فاعل رایج است، به‌خصوص اسم‌های مؤنث و برخی اسم‌ها با الگوی فَاعِل.

فَعَائِل فَعائِل — رِسَالَة → رَسَائِل — رِسالَة → رَسائِل. در برخی اسم‌های مؤنث بسیار رایج است، به‌ویژه اسم‌هایی از خانواده‌های واژگانی مناسب مانند فَعِيلَة و فَعَالَة.

مَفَاعِل مَفاعِل — مَكْتَب → مَكَاتِب — مَکتَب → مَکاتِب. در اسم‌های دارای چهار صامت یا بیشتر بسیار رایج است، به‌ویژه اسم‌هایی که با مَـ آغاز می‌شوند، از جمله نام مکان‌ها و اسم‌های مشتق.

مَفَاعِيل مَفاعیل — مِفْتَاح → مَفَاتِيح — مِفتاح → مَفاتیح. در برخی اسم‌های ابزار و اسم‌های بلندتر رایج است، به‌ویژه اسم‌هایی با الگوی مِفْعَال.

فَعَالِل فَعالِل — دِرْهَم → دَرَاهِم — دِرهَم → دَراهِم. به‌ویژه برای بسیاری از اسم‌های چهارصامتی و اسم‌های دیگری استفاده می‌شود که به الگوی جمع مکسر چهارصامتی نیاز دارند.

فَعَالِيل فَعالیل — عُصْفُور → عَصَافِير — عُصفور → عَصافیِر. در برخی اسم‌های چهارصامتی رایج است، به‌خصوص اسم‌هایی که واکه‌های بلند یا ساختارهای دارای حروف علّه دارند.

تَفَاعِل تَفاعِل — تَجْرِبَة → تَجَارِب — تَجرِبَة → تَجارِب. در برخی اسم‌های مشتق رایج است، به‌ویژه اسم‌هایی که با تَـ آغاز می‌شوند.

تَفَاعِيل تَفاعیل — تَفْصِيل → تَفَاصِيل — تَفصیل → تَفاصیل. در برخی مصدرها و اسم‌های انتزاعی رایج است، به‌ویژه اسم‌های بلندتری که با تَـ آغاز می‌شوند.

در صفت‌ها:

۱. أَفْعَال — کَبِير → کِبَار. برخی صفت‌ها، به‌ویژه صفت‌های رایج سه‌صامتی.

۲. أَفْعِلَة — شَدِيد → أَشِدَّة. برخی صفت‌ها، به‌ویژه جمع‌های واژگانی تثبیت‌شده.

۳. أَفْعُل — أَخْضَر → خُضْر. برخی صفت‌ها، به‌ویژه رنگ‌ها و توصیف‌های جسمانی.

۴. فِعَال — کَبِير → کِبَار. الگویی بسیار رایج برای جمع مکسر صفت‌ها.

۵. فُعُول — صَبُور → صُبُر. برخی صفت‌ها، به‌خصوص صفت‌های دال بر شدت یا کیفیت.

۶. فُعَلَاء — فَقِير → فُقَرَاء. در صفت‌های انسانی بسیار رایج است، به‌ویژه برخی صفت‌های فَعِيل.

۷. أَفْعِلَاء — صَدِيق → أَصْدِقَاء. برخی صفت‌ها و اسم‌های انسانی با ساختار مناسب.

۸. فِعْلَة — شَابّ → شَبَاب. برخی صفت‌ها یا اسم‌صفت‌ها که جمع تثبیت‌شده دارند.

۹. فَوَاعِل — حَامِل → حَوَامِل. برخی صفت‌ها و اسم‌های فاعل با الگوی فَاعِل، به‌ویژه اسم‌های مؤنث.

۱۰. فَعَائِل — جَمِيلَة → جَمَائِل. برخی ساختارهای مؤنثِ صفتی یا اسمی.

۱۱. فَعَلَة — کَاتِب → کَتَبَة. برخی صفت‌ها و اسم‌های فاعل انسانی.

۱۲. فَعَالِل — أَحْمَر → حُمُر. برخی صفت‌های رنگ و توصیف‌های جسمانی؛ این الگو تا حد زیادی واژگانی است.

۱۳. فُعْل — أَحْمَر → حُمْر. برای رنگ‌ها و برخی ویژگی‌های جسمانی.

۱۴. فُعْلَان — عَطْشَان → عِطَاش. برخی صفت‌های بیانگر حالت‌ها و وضعیت‌ها.

۱۵. فِعَال — مَرِيض → مَرْضَى. جمع‌های مکسر واژگانی برای برخی صفت‌ها.

۱۶. فَعْلَى — مَرِيض → مَرْضَى. به‌ویژه برای برخی صفت‌های توصیف‌کنندهٔ وضعیت‌ها.

۱۷. فُعْلَى — کَبِير → کُبْرَى. بیشتر صورت مؤنث مفرد است، نه یک جمع معمولی؛ دانستن این نکته مهم است، زیرا ممکن است شبیه جمع به نظر برسد.

۱۸. أَفْعَل → فُعْل — أَخْضَر → خُضْر. برای رنگ‌ها و برخی صفت‌های جسمانی.

۱۹. أَفْعَل → فِعْلَان — أَسْمَر → سُمْرَان. برخی صفت‌های رنگ که کاربرد واژگانی تثبیت‌شده دارند.

۲۰. أَفْعَل → فُعْلَان — أَحْمَر → حُمْرَان. برخی صفت‌های رنگ در کاربردهای واژگانی خاص.

برخی اسم‌های جمع، علاوه بر افزودن یکی از حروفی که همین حالا ذکر کردیم، حرف أ نیز دارند.

با افزودن ی- [-ی] به یک اسم، می‌توان از آن صفت ساخت.

۷- زمان‌های فعل

أنا أَكل — من غذا می‌خورم / من در حال غذا خوردن هستم (أكل → اَأکُل)

أنا أَكَلت — من غذا خوردم

أنا سَوفَ أَكل — من غذا خواهم خورد (أكل → اَأکُل)

هوَ يَأكل — او غذا می‌خورد / او در حال غذا خوردن است (مذکر)

هوَ أَكَلَ — او غذا خورد (أكل → اَکَل)

هوَ سَوفَ يَأكل — او غذا خواهد خورد (يأكل → یَأکُل)

هيَ تَأكل — او غذا خورد / او در حال غذا خوردن است (مؤنث)

هيَ أكَلَت — او غذا خورد (مؤنث)

هيَ سَوفَ تَأكل — او غذا خواهد خورد (مؤنث)

أنتَ تَأكل — تو غذا می‌خوری (مذکر)

أنتَ أَكَلتُ — تو غذا خوردی (مذکر)

أنتَ سَوفَ تَأكل — تو غذا خواهی خورد (مذکر)

أنتِ تأكل / أنتِ تأكلين / أنتِ تأكلي — تو غذا می‌خوری (مؤنث)

أنتِ أكَلتِ / أنتِ أَكَلت — تو غذا خوردی (مؤنث)

أنتِ سَوفَ تَأكل / أنتِ سَوفَ تأكلي / أنتِ سَوفَ تَأكلين — تو غذا خواهی خورد (مؤنث)

أنتُم تَأكلون / أنتُم تَأكل / أنتُم تَأكلوا — شما غذا می‌خورید (بیش از دو مذکر)

أنتُم أَكَلتوا — شما غذا خوردید (بیش از دو مذکر)

أنتُم سَوفَ تَأكلونَ — شما غذا خواهید خورد (بیش از دو مذکر)

أنتُن/أنتن تَأكلون/تَأكلوا — شما غذا می‌خورید (بیش از دو مؤنث)

أنتُن/أنتن أكَلتوا — شما غذا خوردید (بیش از دو مؤنث)

أنتُن/أنتن سَوفَ تَأكلون/تَأكلوا — شما غذا خواهید خورد (بیش از دو مؤنث)

أنتُما/أنتَما تَأكلان/تَأكلا — شما دو نفر غذا می‌خورید

أنتُما/أنتَما أَكَلتا — شما دو نفر غذا خوردید

أنتُما/أنتَما سَوفَ تَأكلان/تأكلا — شما دو نفر غذا خواهید خورد

هُم يَأكلون/تَأكلوا — آن‌ها غذا می‌خورند / آن‌ها در حال غذا خوردن هستند

هُم أَكَلوا — آن‌ها غذا خوردند

هُم سَوفَ يَأكلون/يَأكلوا — آن‌ها غذا خواهند خورد

نَحنُ نَأكل — ما غذا می‌خوریم / ما در حال غذا خوردن هستیم

نَحنُ أَكَلنا — ما غذا خوردیم

نَحنُ سَوفَ نَأكل — ما غذا خواهیم خورد

هُما يَأكلانِ/يأكلا — آن دو غذا می‌خورند / آن دو در حال غذا خوردن هستند (دو مذکر)

هُما/هما أَكَلا — آن دو غذا خوردند (دو مذکر)

هُما/هما سوف يَأكلانِ/يَأكلا — آن دو غذا خواهند خورد (دو مذکر)

هُما/هما يَأكلن — آن دو غذا می‌خورند / آن دو در حال غذا خوردن هستند (دو مؤنث)

هُما/هما أَكَلُن/أَكَلن — آن دو غذا خوردند (دو مؤنث)

هُما/هما سَوفَ يَأكلن — آن دو غذا خواهند خورد (دو مؤنث)

اگر فعل با الف آغاز نشود:

أنا أَلعب — من بازی می‌کنم

أنا سَوفَ أَلعب — من بازی خواهم کرد

هوَ يَلعب — او بازی می‌کند (مذکر)

هيَ تَلعب — او بازی می‌کند (مؤنث)

لَعَبَ — لَعَبا — او بازی کرد (مذکر)

لَعَبَت — لَعَبَت — او بازی کرد (مؤنث)

لَعَبتُ — لَعَبتو — من بازی کردم

لَعَبتَ — لَعَبتا — تو بازی کردی (مذکر)

لَعَبتِ — لَعَبتِ — تو بازی کردی (مؤنث)

لَعَبوا — لَعَبو — آن‌ها بازی کردند (بیش از دو نفر)

لَعَبتوا — لَعَبتو — شما بازی کردید (بیش از دو نفر)

لَعَبَما/لَعَبا — لَعَبَما/لَعَبا — آن دو بازی کردند

لَعَبتا/لَعَبتَما/لَعَبتٌما — لَعَبتا/لَعَبتَما/لَعَبتُما — شما دو نفر بازی کردید

لَعَبُم — لَعَبُم — آن‌ها بازی کردند (بیش از دو مذکر)

لَعَبُن/لَعَبن — لَعَبُن/لَعَبن — آن‌ها بازی کردند (بیش از دو مؤنث)

لَعَبتُم — لَعَبتُم — شما بازی کردید (بیش از دو مذکر)

لَعَبتن/لَعَبتُن — لَعَبتن/لَعَبتُن — شما بازی کردید (بیش از دو مؤنث)

لَعَبنا — لَعَبنا — ما بازی کردیم

«بودن»: كَانَ

كَانَ يَلعب — او در حال بازی کردن بود

اگر فعل چهار حرف داشته باشد، برای ساختن زمان گذشته پیشوند ا را اضافه می‌کنیم و روی حرف پیش از آخرین حرف، حرکت فتحه می‌گذاریم. اگر فعل حرف الف داشته باشد، فقط حرکت فتحه را اضافه می‌کنیم و پیشوند الف را نمی‌آوریم:

استمَع — او گوش داد

استمعَت — او گوش داد (مؤنث)

هاجَمَ — او حمله کرد (مذکر)

هاجَمَت — او حمله کرد (مؤنث)

برخی فعل‌ها می‌توانند پس از پیشوند جنسیتی فعل، حرف ت داشته باشند و روی حرف پیش از آخرین حرف، حرکت فتحه بگیرند؛ بااین‌حال، این کار ضروری نیست و می‌توانیم فعل را بدون ت نیز به کار ببریم:

تتمارَس — او ورزش می‌کند (مؤنث)

تمارَس — او ورزش کرد (مذکر)

و غیره...

اگر فعلی به ي یا و یا ا یا ى ختم شود، برای ساختن زمان گذشته، پیشوند زمان حال را حذف می‌کنیم و ي را با ى جایگزین می‌کنیم؛ اما این قاعده فقط برای مذکر است. برای مؤنث، ي را حذف می‌کنیم:

يصلي → صَلَى/صَلَت/صَلَيت

صلى — مذکر (حرکت فتحه را اضافه نمی‌کنیم)

صلت — مؤنث

صليت — من/تو

اگر فعل جمع باشد، ى را حذف می‌کنیم و پسوند جمع را جایگزین آن می‌کنیم.

يصلانِ

يصلونَ

يصلوا

وقتی فعل به کاری اشاره می‌کند که چند اسم آن را نسبت به یکدیگر انجام می‌دهند، حرف ت را پس از پیشوند زمان فعل قرار می‌دهیم و حرف الف را اضافه می‌کنیم:

يَتَضارَب — با یکدیگر کتک‌کاری می‌کنند

تَضارَبَ — با یکدیگر کتک‌کاری کرد (گذشته، مذکر)

تَضارَبت — با یکدیگر کتک‌کاری کرد (گذشته، مؤنث)

تَضارَب — با یکدیگر کتک‌کاری کن (امر)

الولد تَضارَب مع اخوه — پسر با برادرش کتک‌کاری کرد.

الرجل تَناقَش مع اخوه — مرد با برادرش گفت‌وگو کرد.

اگر فعل پیش از آخرین حرف خود و داشته باشد، برای ساختن زمان گذشته، و را با ا جایگزین می‌کنیم:

يَقول — او می‌گوید (مذکر)

قَال — او گفت (مذکر)

اگر حرف آخر فعل ى باشد و بخواهیم پسوند ضمیر اضافه کنیم، باید ى را با ا جایگزین کنیم:

يرى — می‌بیند

يراك — تو را می‌بیند

ساختار بقیهٔ موارد نیز به همین شکل است.

كَانَ — کانا — او بود (مذکر)

كَانَت — کانات — او بود (مؤنث)

كُنتُ — کونتو — من بودم

كُنتَ — کونتا — تو بودی (مذکر)

كُنتِ — کونته — تو بودی (مؤنث)

كَانوا — کاناو — آن‌ها بودند

كَانا/كَانُما/كَانَما — کانا/کانومَا/کاناما — آن دو بودند

كُنتوا — کونتو — شما بودید (بیش از دو نفر)

كُنتا/كُنتُما/كُنتَما — کونتا/کونتوما/کونتاما — شما دو نفر بودید

كَانُم — کانوم — آن‌ها بودند (بیش از دو مذکر)

كَانن/كَانُن — کانین/کانون — آن‌ها بودند (بیش از دو مؤنث)

كُنتُم — کونتوم — شما بودید (بیش از دو مذکر)

كُنتن/كُنتُن — کونتین/کونتون — شما بودید (بیش از دو مؤنث)

كُنا/كُنَنا — کونا/کونانا — ما بودیم

مشَيتُ — من راه رفتم

مشَت — او راه رفت (مؤنث)

مشَيتَ — تو راه رفتی (مذکر)

مشَيتِ — تو راه رفتی (مؤنث)

و غیره...

لَيسَت — لَیسَت — او نیست (مؤنث)

لَستَ — لَستا — تو نیستی (مذکر)

لَستِ — لَسته — تو نیستی (مؤنث)

لَيسَ — لَیسا — او نیست (مذکر)

لَيسوا — لَیسو — او/آن‌ها نیستند (جمع)

لَسنا — لَسنا — ما نیستیم

لَستُم — لَستوم — شما نیستید (بیش از دو مذکر)

لَستُن — لَستون — شما نیستید (بیش از دو مؤنث)

لَستُما — لَستُما — شما دو نفر نیستید

و غیره... (مانند كَانَ صرف می‌شود)

برای فعل‌های گذشته‌ای که واکه دارند:

قَالَ — قالا — او گفت (مذکر)

قَالَت — قالات — او گفت (مؤنث)

قلتُ — قُلتو — این فعل گذشته همان حرکت‌های فعل حال را دارد و مانند آن صرف می‌شود؛ «من گفتم»

قلتَ — قُلتَ — مانند مورد قبلی؛ «تو گفتی» (مذکر)

قلتِ — قُلتِ — تو گفتی (مؤنث)

قَالوا — قالو — آن‌ها گفتند

قَالا — قالا — آن دو گفتند

قلتوا — قُلتو — شما گفتید (بیش از دو نفر)

قلتا — قُلتَا — شما دو نفر گفتید

قلنا — قُلنا — ما گفتیم

برای فعل‌های گذشته‌ای که به واکه ختم می‌شوند:

مَشَى — مَشا — او راه رفت (مذکر)

مَشَت — مَشَت — او راه رفت (مؤنث)

مَشَيتُ — مَشَیتو — من راه رفتم

مَشَيتَ — مَشَیتا — تو راه رفتی (مذکر)

مَشَيتِ — مَشَیته — تو راه رفتی (مؤنث)

مَشوا — مَشو — آن‌ها راه رفتند

مَشا/مَشُما/مَشَما — مَشا/مَشومَا/مَشاما — آن دو راه رفتند

مَشَيتوا — مَشَیتو — شما راه رفتید (بیش از دو نفر)

مَشَيتا/مَشَيتُما/مَشَيتَما — مَشَیتا/مَشَیتوما/مَشَیتاما — شما دو نفر راه رفتید

مَشَينا — مَشَینا — ما راه رفتیم

مَشُم — مَشوم — آن‌ها راه رفتند (بیش از دو مذکر)

مَشن/مَشُن — مَشین/مَشون — آن‌ها راه رفتند (بیش از دو مؤنث)

مَشَيتُم — مَشَیتوم — شما راه رفتید (بیش از دو مذکر)

مَشَيتن/مَشَيتُن — مَشَیتین/مَشَیتون — شما راه رفتید (بیش از دو مؤنث)

برخی فعل‌ها می‌توانند پس از پیشوند جنسیتی فعل، حرف ت داشته باشند و روی حرف پیش از آخرین حرف، حرکت فتحه بگیرند؛ بااین‌حال، این کار ضروری نیست و می‌توانیم فعل را بدون ت نیز به کار ببریم:

تتمارَس — او ورزش می‌کند (مؤنث)

تمارَس — او ورزش کرد (مذکر)

و غیره...

اگر فعلی به ي یا و یا ا یا ى ختم شود، برای ساختن زمان گذشته، پیشوند زمان حال را حذف می‌کنیم و ي را با ى جایگزین می‌کنیم؛ اما این قاعده فقط برای مذکر است. برای مؤنث، ي را حذف می‌کنیم:

يصلي → صلى/صلت/صليت

صَلَى — مذکر (حرکت فتحه را اضافه نمی‌کنیم)

صَلَت — مؤنث

صَلَيت — من/تو

اگر فعل جمع باشد، ى را حذف می‌کنیم و پسوند جمع را جایگزین آن می‌کنیم.

يُصلان

يُصلونَ

يُصلوا

وقتی فعل به کاری اشاره می‌کند که چند اسم آن را نسبت به یکدیگر انجام می‌دهند، حرف ت را پس از پیشوند زمان فعل قرار می‌دهیم و حرف الف را اضافه می‌کنیم:

يَتضارَب — با یکدیگر کتک‌کاری می‌کنند

تَضارَب — با یکدیگر کتک‌کاری کرد (گذشته، مذکر)

تَضارَبت — با یکدیگر کتک‌کاری کرد (گذشته، مؤنث)

تَضارَب — با یکدیگر کتک‌کاری کن (امر)

الولد تضارَب مع اخوه — پسر با برادرش کتک‌کاری کرد.

الرجل تناقَش مع اخوه — مرد با برادرش گفت‌وگو کرد.

اگر فعل پیش از آخرین حرف خود و داشته باشد، برای ساختن زمان گذشته، و را با ا جایگزین می‌کنیم:

يقول — او می‌گوید (مذکر)

َقال — او گفت (مذکر)

اگر حرف آخر فعل ى باشد و بخواهیم پسوند ضمیر اضافه کنیم، باید ى را با ا جایگزین کنیم:

يرى — می‌بیند

يراك — تو را می‌بیند

تَأكلنهن — آن‌ها آن‌ها را می‌خورند (بیش از دو مؤنث)

تَأكلوهن — شما آن‌ها را می‌خورید (بیش از دو مؤنث)

يَأكلونَك — آن‌ها تو را می‌خورند (در حالت رفع؛ برای بیش از دو نفر یا دو نفر استفاده می‌شود)

يَأكلوك — آن‌ها تو را می‌خورند (در حالت نصب یا جزم؛ برای بیش از دو نفر یا دو نفر استفاده می‌شود)

همین قاعده برای پسوندهای ضمیری دیگر نیز صدق می‌کند.

َقال — او گفت

ُقلت — من گفتم

قلتَ — تو گفتی (مفرد مذکر)

قلتِ — تو گفتی (مفرد مؤنث)

قالت — او گفت (مؤنث)

---

مشى — او راه رفت (مذکر)

مشت — او راه رفت (مؤنث)

مشيت — من راه رفتم / تو راه رفتی

برای صرف زمان‌های فعل، معمولاً باید ریشهٔ فعل را بدانید.

كَانَ — کانا — او بود (مذکر)

كَانَت — کانات — او بود (مؤنث)

كُنتُ — کونتو — من بودم

كُنتَ — کونتا — تو بودی

كُنتِ — کونته — تو بودی (مؤنث)

كَانوا — کاناو — آن‌ها بودند

كَانا/كَانُما/كَانَما — کانا/کانومَا/کاناما — آن دو بودند

كُنتوا — کونتو — شما بودید (بیش از دو نفر)

كُنتا/كُنتُما/كُنتَما — کونتا/کونتوما/کونتاما — شما دو نفر بودید

كَانُم — کانوم — آن‌ها بودند (بیش از دو مذکر)

كَانن/كَانُن — کانین/کانون — آن‌ها بودند (بیش از دو مؤنث)

كُنتُم — کونتوم — شما بودید (بیش از دو مذکر)

كُنتن/كُنتُن — کونتین/کونتون — شما بودید (بیش از دو مؤنث)

كُنا/كُنَنا — کونا/کونانا — ما بودیم

مَشَيتُ — من راه رفتم

مَشَت — او راه رفت (مؤنث)

مَشَيتَ — تو راه رفتی (مذکر)

مَشَيتِ — تو راه رفتی (مؤنث)

و غیره...

اگر فعل از قبل روی حرف پیش از آخرین حرف خود فتحه داشته باشد، یا آن را برای فعل گذشته حفظ می‌کنیم یا برای رسمی‌تر شدن آن را با کسره جایگزین می‌کنیم:

كسَرَ — شکست

كسِرَ — شکست (رسمی‌تر)

اگر فعلی دو واکه داشته باشد، آن را مانند فعلی در نظر می‌گیریم که واکه ندارد.

می‌توان واکهٔ یک فعل را حذف کرد، مگر اینکه بیش از یک واکه داشته باشد.

(حال) → (گذشته)

يأكل — یَأکُل → أكل — اَکَلَ (حرف پیش از آخرین حرف را با «اَ» جایگزین می‌کنیم و به دلیل حرکت، «ـَ» اضافه می‌کنیم.)

يلعب — یَلعَب → لعب — لَعَبَ (به دلیل حرکت، «ـَ» اضافه می‌کنیم.)

یَکتُب → کَتَبَ (پس از حرف اول و حرف سوم، صدای «اَ» را اضافه می‌کنیم و به دلیل حرکت، «ـَ» می‌گذاریم.)

تأكل → تَأکُل

توصیه می‌شود برای ساختن درست زمان‌های فعل، الفبا را یاد بگیرید یا فعل‌ها را حفظ کنید (گزینهٔ اول بهتر است).

اگر فعل زیر حرف پیش از آخرین حرف خود کسره داشته باشد، برای ساختن گذشته پیشوند وَ [وَـ] را اضافه می‌کنیم و برای ساختن امر، فقط پیشوند زمان حال را حذف می‌کنیم (مهم: در همهٔ فعل‌های امر، روی آخرین حرف سکون قرار می‌گیرد).

وَعَدَ — وَعَدَ — يَعِدُ — یَعِدُ — عِدْ — عِد — وعده دادن

وَجَدَ — وَجَدَ — يَجِدُ — یَجِدُ — جِدْ — جِد — پیدا کردن

وَصَفَ — وَصَفَ — يَصِفُ — یَصِفُ — صِفْ — صِف — توصیف کردن

وَقَفَ — وَقَفَ — يَقِفُ — یَقِفُ — قِفْ — قِف — ایستادن / توقف کردن

وَزَنَ — وَزَنَ — يَزِنُ — یَزِنُ — زِنْ — زِن — وزن کردن

برخی فعل‌ها می‌توانند با أ به شکل گذشتهٔ ساده درآیند:

نَقَظَ — نَکَذَ → أنقَظَ — اَنکَذَ

اگر فعل بیش از سه حرف داشته باشد، فقط روی آخرین حرف و حرف پیش از آن فتحه می‌گذاریم:

استمتع — اِستَمتِع → استمتَعَ — اِستَمتَعَ

استمع — اِستَمِع → استمَعَ — اِستَمَعَ

البنتُ استمَعَت لَلقرانِ — دختر به قرآن گوش داد.

يَسمَع — یَسمَع → يُسَمع — یُسَمِع: باعث می‌شود او گوش دهد / به او کمک می‌کند گوش دهد.

يَلعَب — یَلعَب → يُلَعب — یُلاعِب: باعث می‌شود او بازی کند / به او کمک می‌کند بازی کند.

يَركُض — یَرکُض → يُرَكض — یُرَکِض: باعث می‌شود او بدود / به او کمک می‌کند بدود.

يَجد — یَجِد → يُجد — یُوجِد: باعث می‌شود او پیدا کند / به او کمک می‌کند پیدا کند.

اگر فعل روی حرف اول خود فتحه داشته باشد یا پس از آن حرف الف بیاید، از پیشوندهای -يُ-/تُ-/أُ (یُـ/تُـ/أُـ) استفاده می‌کنیم: يُهاجم — یُهاجِم.

۸- زمان کامل

لَقَد كان — بوده است / بوده بود

لَقَد — داشته است / داشت

لَقَد أصبح — تبدیل شده است

لَقَد لَعِبت — من بازی کرده‌ام

برای أصبح، بسته به ضمیر، از پسوند زمان فعل استفاده می‌کنیم.

۹- ضمیرهای ملکی

كتابي — کتاب من

كتابك — کتاب تو

كتابنا — کتاب ما

كتابه — کتاب او (مذکر) / کتاب آن (برای چیزی که تلفظ سنگین دارد)

كتابها — کتاب او (مؤنث) / کتاب آن (برای چیزی که تلفظ سبک دارد)

كتابهُم — کتاب آن‌ها (مذکر)

كتابهُن — کتاب آن‌ها (مؤنث)

كتابهُما — کتاب آن دو نفر

كتابكما — کتاب شما دو نفر

كتابكُم — کتاب شما (بیش از دو مذکر)

كتابكن — کتاب شما (بیش از دو مؤنث)

كتاب أحمدٍ — کتاب احمد / کتابِ احمد

كتاب شخص — کتاب یک شخص / کتابِ یک نفر. روی آخرین حرف اسمی که مالکیت به آن مربوط است، حرکت کسره می‌گذاریم؛ اما اگر اسم، نام یک شخص باشد، این حرکت را اضافه نمی‌کنیم. اگر اسم به ا، و یا ي ختم شود، کسره وجود دارد، اما آن را اضافه نمی‌کنیم.

كتاب صديقي — کتاب دوست من

كتاب الرجل — کتاب مرد / کتابِ آن مرد

كتاب هَذا الرجلِ — کتاب این مرد

هَذا لي — این مال من است

هَذا له — این مال اوست

هَذا لهم — این مال آن‌هاست

حالت اضافی: اسمی که مالکیت به آن مربوط است، حتی وقتی نکره باشد، به‌جای تنوین به حرکت پایانی معمولی ختم می‌شود. وقتی معرفه باشد، «الـ» به آن اضافه نمی‌کنیم. اگر مالک معرفه باشد، در پایان آن حرکت کسره [-ـِ] قرار می‌گیرد و اگر نکره باشد، تنوین کسره [-ـٍ] می‌گیرد. این قاعده برای نام‌ها نیز کاربرد دارد:

كتابُ رجلٍ — کِتابُ الرَّجُلِن — کتابِ یک مرد

كتابُ الرجلِ — کِتابُ الرَّجُلِ — کتابِ آن مرد

اگر اسم مالک به ي یا ا ختم شود، حرکت پایانی دیده یا تلفظ نمی‌شود:

كتابُ القاضي — کِتابُ القاضی — کتابِ قاضی

حرکت پایانی: اگر کلمه به حرف الف ختم شود، حرکت پایانی دیده یا تلفظ نمی‌شود:

الدينا جيدةٌ — اَلدُّنیا جَیِّدَتون — دنیا خوب است.

اسم ناقص: وقتی اسم به ي ختم می‌شود، قواعد حرکت پایانی آن متفاوت است:

حالت رفع/نصب: مانند اسم معمولی است: قاضيُ/قاضيَ — قاضی‌یو/قاضی‌یا

حالت جر یا پس از حرف اضافه: حرکت پایانی دیده یا تلفظ نمی‌شود: قاضي — قاضی

نکره:

حالت رفع/جر یا پس از حرف اضافه: ي را حذف می‌کنیم و تنوین کسره را روی حرفی می‌گذاریم که آخرین حرف می‌شود: قاضٍ — قاضِن

حالت نصب: الف اضافه می‌کنیم و تنوین فتحه را روی حرف پیش از آن قرار می‌دهیم: قاضيًا — قاضی‌یَن

پسوند ضمیری: ل

اگر عبارت اضافی صفت داشته باشد، صفت در پایان عبارت می‌آید:

كتابُ الرجلِ السعيدُ — کِتابُ الرَّجُلِ السَّعیدو — کتابِ خوشحالِ مرد

كتابُ الرجلِ السعيدَ — کِتابُ الرَّجُلِ السَّعیدَ — کتابِ مرد خوشحال

۱۰- داشتن (دارم/دارد)

داشتن/داشت — لَدَي

أنا لَدَي — من دارم

هيَ لَدَيها — او دارد (مؤنث)

هوَ لَدَيهِ — او دارد (مذکر)

هما لَدَيهُما — آن دو دارند (دو مذکر)

لَدَيهما — آن دو دارند (دو مؤنث)

هُم لَدَيهُم/لهُم — آن‌ها دارند (بیش از دو مذکر)

هن لَدَيهن/لِهن — آن‌ها دارند (بیش از دو مؤنث)

نَحنُ لَدَينا — ما داریم

أنتَ لَدَيكَ — تو داری (مذکر)

أنتِ لَدَيكِ — تو داری (مؤنث)

أنتم لَدَيكُم — شما دارید (بیش از دو مذکر)

أنتن لَدَيكُن/لَدَيكن — شما دارید (بیش از دو مؤنث)

أنتما لَدَيَكُما — شما دو نفر دارید (دو مذکر)

أنتما لَدَيَكما — شما دو نفر دارید (دو مؤنث)

لَيسَ لَدَي — لَیسا لَدَی — من ندارم. برای منفی کردن «داشتن»، از ليسَ [لَیسا] استفاده کنید.

گذشتهٔ «من داشتم»: كَانَ لَدَي — کانا لَدَی

۱۱- حرف تعریف «الـ»

برای رساندن معنی «آن/ـِ معرفه» یا حرف تعریف the، پیشوند ال- را به کلمه اضافه می‌کنیم.

الشخض — آن شخص

للشخص — برای آن شخص

اگر پس از حرف تعریف، یکی از حروف زیر بیاید، ل تلفظ نمی‌شود:

ت ث د ذ ر ز س ش ص ض ط ظ ل ن

ت — تاء التُّفَّاح — اَت تُفّاح

ث — ثاء الثَّوْب — اَث ثَوب

د — دال الدَّرْس — اَد دَرس

۱۲- ساخت مجهول

در عربی چهار روش برای ساخت جملهٔ مجهول وجود دارد.

کیک توسط او خورده می‌شود:

۱- پیشوند و پسوندی اضافه می‌کنیم که به شخص انجام‌دهندهٔ عمل اشاره دارند:

الكعكة يأكله الرجل — کیک توسط مرد خورده می‌شود.

۲- پیشوندی اضافه می‌کنیم که به شخص انجام‌دهندهٔ عمل اشاره دارد، اما پسوندی می‌آوریم که به چیزی اشاره می‌کند که عمل روی آن انجام شده است:

الكعكة يأكلها الرجل — کیک توسط مرد خورده می‌شود.

۳- حرف م را به ابتدای فعل مجهول اضافه می‌کنیم و حرف و را پیش از آخرین حرف کلمه قرار می‌دهیم:

الكعكة مأكولة من الرجل — کیک توسط مرد خورده می‌شود.

برخی فعل‌ها در حالت مجهول حرف و ندارند:

البيت مبني — خانه ساخته شده است.

۴- حرف ن را به ابتدای فعل اضافه می‌کنیم.

يضرَب — می‌زند

الولد يَنَضَرب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گیرد (اگر این عمل برای مدتی طولانی ادامه داشته باشد، استفاده می‌شود).

الولد انضَرَب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گیرد (اگر عمل فقط همین حالا رخ دهد، استفاده می‌شود).

الولد انضرَب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت.

الولد كَانَ يَنضَرب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گرفت.

الولد يَنضَرب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گیرد.

الولد لقد انضَرَب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است (برای عملی که فقط همین حالا رخ می‌دهد).

الولد لقد يَنضَرب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است (برای عملی که همچنان ادامه دارد).

الولد لقد يَنضَرب — پسر مدتی است که مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گیرد.

الولد لقد كان انضرَب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته بود.

الولد لقد كان يَنضَرب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است (برای عملی که همچنان ادامه دارد).

الولد لقد كان يَنضَرب — پسر مدتی بود که مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گرفت.

الولد سوف يَنضَرب — پسر مورد ضرب‌وشتم قرار خواهد گرفت.

الولد لقد سوف يَنضَرب — پسر تا آن زمان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته خواهد بود.

الولد كان سوف يَنضَرب — قرار بود پسر مورد ضرب‌وشتم قرار بگیرد.

الولد لقد كان سوف يَنضَرب — قرار بود پسر مورد ضرب‌وشتم قرار بگیرد (اما در زمان کامل).

كُن مَضروب / مَضروباً — مورد ضرب‌وشتم قرار بگیر.

!انضَرب — مورد ضرب‌وشتم قرار بگیر!

البنت تَنضَرب — دختر مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گیرد.

يَضرَب — یَضرَب؛ يَنضَرب — یَنضَریب

يَأكُل — یَأکُل؛ يَنأَكل — یَنأَکِل

تلفظ !انضرب (مورد ضرب‌وشتم قرار بگیر!): اِنضَرِب!

تلفظ انضرَب (ضربه خورد): اِنضَرَب

روی حرف، حرکت اضافه می‌کنیم.

تعداد کمی از فعل‌های مجهول می‌توانند وقتی در زمان حال هستند و به مؤنث یا چیزهایی با تلفظ سبک اشاره می‌کنند، دو حرف ت داشته باشند که جایگزین پیشوند ن شود. برای تشخیص اینکه حالت دستوری آن‌ها رفع است یا نصب، باید کلمات را حفظ کنید؛ بااین‌حال، این روش ضروری نیست:

تتاكل

۵- همان کلمه، اما با حرکت‌های متفاوت

ضُرِب — ضربه می‌خورد (اگر عمل فقط همین حالا رخ دهد).

يُضرَب — ضربه می‌خورد (اگر عمل برای مدتی طولانی ادامه داشته باشد).

يُضرَب — در حال ضربه خوردن است.

ضُرِب — ضربه خورد.

كَانَ يُضرَب — در حال ضربه خوردن بود.

لَقَد ضُرب — ضربه خورده است (اگر عمل فقط همین حالا رخ دهد).

لَقَد يُضرَب — ضربه خورده است (اگر عمل همچنان ادامه داشته باشد).

لَقَد يُضرَب — مدتی است که ضربه می‌خورد.

لَقَد كَانَ يُضرَب — مدتی بوده که ضربه می‌خورده است.

سَوفَ يُضرَب — ضربه خواهد خورد.

لَقدَ سَوفَ يُضرَب — تا آن زمان ضربه خورده خواهد بود.

كَانَ سَوفَ يُضرَب — قرار بود ضربه بخورد.

لَقَد كَانَ سَوفَ يُضرَب — قرار بود ضربه بخورد (اما در زمان کامل).

زمان‌های فعل مجهول:

مَبني — ساخته شده است.

كَانَ مَبني — ساخته شده بود.

يُصبح مَبني — ساخته می‌شود.

اصبح مَبني — ساخته شد.

يَكون مَبني — در حال ساخته شدن است.

كَانَ يَكون مَبني — در حال ساخته شدن بود.

لَقَد كَانَ مَبني — ساخته شده است.

لَقَد كَانَ يَكون مَبني — مدتی است که ساخته می‌شود.

سَوفَ يَكون مَبني — ساخته خواهد شد.

لَقَد سَوفَ يَكون مَبني — تا آن زمان ساخته شده خواهد بود.

كَانَ سَوفَ يَكون مَبني — قرار بود ساخته شود.

لَقَد كَانَ سَوفَ يَكون مَبني — قرار بود ساخته شود (اما در زمان کامل).

كُن مَبني — ساخته شو.

الكعكة لَقَد كَانَت مَأكولَة — کیک خورده شده است.

عبارت‌های بالا را برای صفت‌ها و اسم‌ها نیز به کار می‌بریم، نه فقط برای ساخت مجهول.

الكعكة لَقَد كَانَت تَكون سعيدَة — کیک مدتی است که شاد بوده است.

الكعكة يَأكلها الرجل — کیک توسط مرد خورده می‌شود / در حال خورده شدن توسط مرد است.

الكعكة كَانَ يَأكلها الرجل — کیک توسط مرد خورده می‌شد / در حال خورده شدن توسط مرد بود.

الكعكة لَقَد يَأكلها الرجل — کیک توسط مرد خورده شده است / مدتی است که مرد آن را می‌خورد.

الكعكة لَقَد كَانَ يَأكلها الرجل — کیک توسط مرد خورده شده است / مدتی بوده که مرد آن را می‌خورده است.

الكعكة سَوفَ يَأكلها الرجل — کیک توسط مرد خورده خواهد شد.

الكعكة كَانَ سَوفَ يَأكلها الرجل — قرار بود کیک توسط مرد خورده شود.

الكعكة لَقَد سَوفَ يَأكلها الرجل — کیک تا آن زمان توسط مرد خورده شده خواهد بود.

الكعكة لَقَد كَانَ سَوفَ يَأكلها الرجل — قرار بود کیک توسط مرد خورده شود (اما با زمان کامل).

ساختار برای زمانی که فعل به اسمی اشاره می‌کند که خود عمل را انجام می‌دهد نیز یکسان است.

اگر در جملهٔ مجهول، واژه‌ای وجهی وجود داشته باشد، واژهٔ يكون را پیش از فعل مجهول قرار می‌دهیم:

يَجب أن تَكونَ مَأكولة — او باید خورده شود (مؤنث).

يَجب أن يَكونوا مَأكولين — آن‌ها باید خورده شوند.

يَجب أن تَكونَ لَيسَ مَأكولة — او نباید خورده شود (مؤنث).

بعداً در این نوشته دربارهٔ واژه‌های وجهی در عربی صحبت خواهیم کرد.

يراك تنأكل — او می‌بیند که تو خورده می‌شوی.

يراك تكون مأكول — او می‌بیند که تو خورده می‌شوی.

اُضرَب — ضربه بخور.

البنت تُضرَب — دختر مورد ضرب‌وشتم قرار می‌گیرد (برای مؤنث از ت استفاده کنید).

۱ — فَعَلَ — فَعَلا — فُعِلَ — فُعِلا — كَتَبَ → كُتِبَ — کَتَبَ → کُتِبَ

۲ — فَعَّلَ — فَعَّلا — فُعِّلَ — فُعِّلا — عَلَّمَ → عُلِّمَ — عَلَّمَ → عُلِّمَ

۳ — فَاعَلَ — فاعَلا — فُوعِلَ — فوعِلا — قَاتَلَ → قُوتِلَ — قاتَلَ → قوتِلَ

۴ — أَفْعَلَ — اَفعَلَ — أُفْعِلَ — اُفعِلَ — أَكْرَمَ → أُكْرِمَ — اَکرَمَ → اُکرِمَ

۵ — تَفَعَّلَ — تَفَعَّلا — تُفُعِّلَ — تُفُعِّلا — تَعَلَّمَ → تُعُلِّمَ — تَعَلَّمَ → تُعُلِّمَ

۶ — تَفَاعَلَ — تَفاعَلا — تُفُوعِلَ — تُفُوعِلا — تَقَاتَلَ → تُقُوتِلَ — تَقَاتَلَ → تُقُوتِلَ

۷ — اِنْفَعَلَ — اِنفَعَلا — اِنْفُعِلَ — اِنفُعِلا — اِنْكَسَرَ → اِنْكُسِرَ — اِنکَسَرَ → اِنکُسِرَ

۸ — اِفْتَعَلَ — اِفتَعَلا — اُفْتُعِلَ — اُفتُعِلا — بدون مثال

۹ — اِفْعَلَّ — اِفعَلّا — اُفْعُلَّ — اُفعُلّا — اِحْمَرَّ → اُحْمُرَّ — اِحمَرَّ → اُحمُرَّ

۱۰ — اِسْتَفْعَلَ — اِستَفعَلا — اُسْتُفْعِلَ — اُستُفعِلا — اِسْتَخْرَجَ → اُسْتُخْرِجَ — اِستَخرَجَ → اُستُخرِجَ

۱۳- مصدرها

اگر اسم از فعل ساخته شده باشد:

العَب — اِلعَب — بازی کن → اللَعب — اَللَّعب — بازی کردن

انقُش — اِنقُش → النَقش — اَننَقش

اگر فعل از اسم ساخته شده باشد:

امرَح — اِمرَح → المَرَح — اَلمَرَح

الظُلُم — اِظلُم → الظُلُم — اَظظُلُم

روش دیگری برای ساختن مصدر:

يَعمل — یَعمَل → مُعامَلَة — مُعامَلَة

يُجامل — یُجامِل → مُجامَلَة — مُجامَلَة

ألعبُ لِمُجامَلَةَ الأخرينَ — اَلعَبو لِمُجامَلَةَ الآخَرینَ — بازی می‌کنم تا با دیگران طعنه‌آمیز رفتار کنم (ترجمهٔ تحت‌اللفظی: برای طعنه‌آمیز بودن با دیگران بازی می‌کنم؛ جملهٔ عربی حرف اضافه ندارد).

اگر مصدر جمع باشد، به‌جای ة [-ـَ] از ات [-ـات] استفاده می‌کنیم.

برای صحبت دربارهٔ انجام دادن کاری توسط شخصی، روش دیگری برای ساخت مصدر این است که پیشوند -مُ [مُـ] را اضافه کنیم و پس از حرفی که بعد از مُ می‌آید، الف قرار دهیم (گاهی این کار را نمی‌کنیم)، مگر اینکه کلمه از قبل الف داشته باشد. همچنین حرکت حرف پیش از آخرین حرف را حذف می‌کنیم.

اگر پس از مصدر مفعولی بیاید، حرف تعریف را حذف می‌کنیم و حرکت حرف پیش از آخرین حرف را نیز برمی‌داریم: لعب الكرة — لَعبُ الکُرَة — بازی کردن با توپ.

اما اگر مفعول حرف اضافه داشته باشد یا پس از مصدر حرف اضافه بیاید، حرف تعریف را نگه می‌داریم.

می‌توانیم پیشوند بِ- [-بِ] را اضافه کنیم تا مصدر رسمی‌تر به نظر برسد.

روش دیگری برای ساخت مصدر: يعزل — یَعزِل → تَعزيل — تَعزیل (تَ را پیش از کلمه و ي را پیش از آخرین حرف اضافه کنید).

روش دیگری برای ساخت مصدر: يَذهب — یَذهَب → ذَهاب — ذَهاب

يَذهب — یَذهَب → ذُهوب — ذُهوب

أُحبُ الذَهابَ — اُحِبُّ اَذذَهابَ — من رفتن را دوست دارم.

اگر فعل در پایان خود حرف ى داشته باشد، برای ساخت مصدر آن را با ي جایگزین می‌کنیم:

تمنى — آرزو کرد

التمني — آرزو کردن

برخی مصدرها پیش از آخرین حرف خود الف دارند:

احترم — احترام گذاشتن (فعل)

احترام/الاحترام — احترام (اسم)

بإحترام — با احترام (اگر پیش از کلمه حرف اضافه‌ای وجود داشته باشد، همزه را زیر الف می‌گذاریم، اما فقط زمانی که حرف اضافه پیشوند باشد).

صديق — دوست

صداقة/الصداقة — دوستی

يَحتَفل — یَحتَفِل → احتفال — اِحتِفال

يَلعَب — یَلعَب → العاب — اَلعاب

يَنشَقق — یَنشَقِق → انشقاق — اِنشِقاق

برخی مصدرها پیش از آخرین حرف خود الف دارند و همان حرف نیز با همزه زیر الف همراه است. اگر کلمه یک یا چند واکه داشته باشد، پیش از افزودن الف آن‌ها را حذف می‌کنیم:

إيقاف — متوقف کردن

بِإيقاف — با یک حرف اضافه

مهم: با افزودن پیشوند و پسوند زمان فعل، می‌توان اسم یا صفت را به فعل تبدیل کرد.

مَرح — سرگرمی

يَمرح — سرگرم می‌شود (فعل)

سجن — زندان

يَسجن — زندانی می‌کند (فعل)

حَزين — غمگین

يَحزن — غمگین می‌شود

!اسجنه — او را زندانی کن!

۱۴- مصدرهای فعلی / ساختار «برای انجام دادن»

برای ساختن این ساختار، فقط پیشوند ل- را پیش از هر پیشوندی اضافه کنید.

اگر پس از یک فعل بیاید، فقط واژهٔ أن را پس از فعل اضافه می‌کنیم و پیشوندی نمی‌آوریم؛ اما این کار فقط زمانی است که عبارت به بیان دلیل اشاره نکند:

أنا ألعب لِأمرح — من بازی می‌کنم تا سرگرم شوم.

أنا أحب أن ألعب — من بازی کردن را دوست دارم.

لِتَلعب, يَجب أن تمرح — برای بازی کردن، باید سرگرم شوی.

أنا أسمعه يركض — می‌شنوم که او می‌دود.

أنا أكل لِألعبَ — اَنا اَکُل لِاَلعَبَ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل لِأن ألعبَ — اَنا اَکُل لِاَن اَلعَبَ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل لِللعبِ — اَنا اَکُل لِلَّعبِ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل لِلعبِ الكرة — اَنا اَکُل لِلَعبِ الکُرَة — من غذا می‌خورم تا با توپ بازی کنم (دلیل).

أنا أكل كَي ألعبَ — اَنا اَکُل کَی اَلعَبَ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل كَي أن ألعبَ — اَنا اَکُل کَی اَن اَلعَبَ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل كَي اللعبَ — اَنا اَکُل کَی اَللَّعبَ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل كَي لعبَ الكرة — اَنا اَکُل کَی لَعبَ الکُرَة — من غذا می‌خورم تا با توپ بازی کنم (دلیل).

أنا أكل مِن أجلِ أن ألعبَ — اَنا اَکُل مِن اَجلِ اَن اَلعَبَ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل مِن أجلِ اللعبِ — اَنا اَکُل مِن اَجلِ اَللَّعبِ — من غذا می‌خورم تا بازی کنم (دلیل).

أنا أكل مِن أجلِ لعبِ الكرة — اَنا اَکُل مِن اَجلِ لَعبِ الکُرَة — من غذا می‌خورم تا با توپ بازی کنم (دلیل).

مثال: أنا أكلُ مِن أجلِ لعبِ الكرةَ — اَنا اَکُلو مِن اَجلِ لَعبِ الکُرَةَ — من غذا می‌خورم تا با توپ بازی کنم (دلیل).

لِألعبَ — لِاَلعَبَ — برای اینکه من عمل را انجام دهم: بازی کردن

لِيَلعبَ — لِیَلعَبَ — برای اینکه او عمل را انجام دهد: بازی کردن

و غیره...

برای مفعولی که همراه حرف اضافه می‌آید، حرف تعریف را به مصدر اضافه می‌کنیم؛ درست مانند جمله‌ای که پس از آن کلمهٔ دیگری نمی‌آید.

۱۵- جمله‌های ناسخ

جمله‌ای که اسمی را توصیف می‌کند. این جمله‌ها دو نوع دارند:

حروف ناسخ: حروف اضافه یا حروف ربطی که در جمله به کار می‌روند.

فعل‌های ناسخ: فعل‌هایی که در جمله به کار می‌روند.

حروف ناسخ:

إنَ — همانا / است

أن/أنَ — که (حرف ربط)

كَأنَ — گویی / انگار که

لَكنَ — اما

لَعل — شاید / امید است که

لَيتَ — ای کاش

اسمی که در جمله توصیف می‌شود، روی آخرین حرف خود حرکت فتحه می‌گیرد. واژه‌ای که آن را توصیف می‌کند، در پایان خود تنوین ضمه می‌گیرد.

فعل‌های ناسخ:

كَانَ — بود

أصبَحَ — شد / تبدیل شد

صَارَ — شد / تبدیل شد

مازال — همچنان / هنوز

لَيسَ — نیست

ظَل — باقی ماند

اسمی که در جمله توصیف می‌شود، روی آخرین حرف خود حرکت ضمه می‌گیرد. واژه‌ای که آن را توصیف می‌کند، تنوین فتحه می‌گیرد و پس از آخرین حرف آن، الف (ا) اضافه می‌شود.

إنَ الولدَ سعيدٌ — اِنَّ اَلوَلَدَ سَعیدون — پسر خوشحال است.

كَانَ الولدُ سعيداً — کانا اَلوَلَدو سَعیدَن — پسر خوشحال بود.

الولدُ سعيدٌ — اَلوَلَدو سَعیدون — پسر خوشحال است.

الولدُ اختباراً لِرجلٍ — اَلوَلَدو اِختِبارَن لِرَجُلِن — پسر برای یک مرد، آزمونی است.

الولدُ اختباراً لِلرجلِ — اَلوَلَدو اِختِبارَن لِلرَّجُلی — پسر برای آن مرد، آزمونی است.

إنَ الولدَ اختبارٌ لِرجلٍ — اِنَّ اَلوَلَدَ اِختِبارون لِرَجُلِن — پسر برای یک مرد، آزمونی است.

إنَ الولدَ اختبارٌ لِلرجلِ — اِنَّ اَلوَلَدَ اِختِبارون لِلرَّجُلی — پسر برای آن مرد، آزمونی است.

إنكَ سعيدٌ — اِنَّکَ سَعیدون — تو خوشحال هستی.

إن ولدً اختبارٌ لِرجلٍ — اِنَّ وَلَدَن اِختِبارون لِرَجُلی — یک پسر برای یک مرد آزمونی است. اگر اسمی که توصیف می‌شود نکره باشد (یعنی «الـ» نداشته باشد یا در انگلیسی حرف تعریف the نگیرد)، به‌جای حرکت معمولی از تنوین استفاده می‌کنیم. اگر تنوین فتحه باشد، الف اضافه نمی‌کنیم و تنوین را فقط روی آخرین حرف قرار می‌دهیم.

۶. تأیید و اطمینان

# العربية آوانویسی معنی فارسی

121 نَعَمْ نَعَم بله

122 أَجَلْ اَجَل بله / در حقیقت

123 بَلَى بَلا بله، قطعاً

124 فِعْلًا فِعلَن واقعاً / در حقیقت

125 حَقًّا حَقَّن واقعاً / به‌راستی

126 بِالتَّأْكِيدِ بِت‌تَأکید قطعاً

127 بِالتَّحْدِيدِ بِت‌تَحدید به‌طور مشخص / دقیقاً

128 قَطْعًا قَطعَن قطعاً

129 يَقِينًا یَقینَن قطعاً / یقیناً

130 حَتْمًا حَتمَن قطعاً / ناگزیر

131 بِلَا شَكٍّ بِلا شَکِّن بدون شک

132 دُونَ شَكٍّ دونَ شَکِّن بدون شک

133 لَا شَكَّ لا شَکَّ بدون شک / بی‌تردید

134 بِلا رَيْبٍ بِلا رَیبِن بی‌تردید

135 مُؤَكَّدًا مُؤَکَّدَن قطعاً / با اطمینان

136 حَقِيقَةً حَقیقَتَن واقعاً / در حقیقت

137 بِالطَّبْعِ بِط‌طَبع البته / طبیعتاً

138 طَبْعًا طَبعَن البته

139 بِالتَّأْكِيدِ بِت‌تَأکید قطعاً

140 لَا رَيْبَ لا رَیبَ بدون شک

۷. امکان و عدم اطمینان

# العربية آوانویسی معنی فارسی

141 رُبَّمَا رُبَّما شاید / ممکن است

142 لَعَلَّ لَعَلَّ شاید / امیدواریم که

143 قَدْ قَد ممکن است / شاید

144 مِنَ الْمُمْكِنِ مِنَل‌مُمکِن احتمالاً / ممکن است

145 مِنَ الْمُحْتَمَلِ مِنَل‌مُحتَمَل احتمالاً / ممکن است

146 عَلَى الْأَرْجَحِ عَلَل‌اَرجَح به احتمال زیاد

147 لَعَلَّهُ لَعَلَّهو شاید او (مذکر)

148 لَعَلَّهَا لَعَلَّها شاید او (مونث)

149 لَعَلَّهُمْ لَعَلَّهُم شاید آن‌ها

150 يُمْكِنُ یُمکِن ممکن است / امکان دارد

151 مُحْتَمَلٌ مُحتَمَلُن محتمل / ممکن

152 رَجَحَ أَنْ رَجَحَ اَن احتمال بیشتری دارد که

153 ظَاهِرًا ظاهِرَن ظاهراً

154 عَلَى مَا يَبْدُو عَلا ما یَبدو ظاهراً / آن‌طور که به نظر می‌رسد

155 فِي الظَّاهِرِ فِیظ‌ظاهِر ظاهراً

۸. نفی و محدودکردن

# العربية آوانویسی معنی فارسی

156 لَا لا نه / نیست

157 مَا ما نه / نمی‌

158 لَمْ لَم انجام نداد

159 لَنْ لَن انجام نخواهد داد

160 لَيْسَ لَیسَ نیست

161 لَمَّا لَمّا هنوز نه

162 لَا أَبَدًا لا اَبَدَن هرگز

163 لَا قَطُّ لا قَطُّ هرگز / هیچ‌وقت

164 قَطُّ قَطُّ هرگز / اصلاً؛ معمولاً همراه با نفی

165 إِلَّا اِلّا فقط / به‌جز

166 فَقَطْ فَقَط فقط

167 حَصْرًا حَصرَن منحصراً

168 وَحْدَهُ وَحدَهو تنها / فقط

169 لَا سِيَّمَا لا سِیَّما به‌ویژه / مخصوصاً

170 لَا بُدَّ لا بُدَّ ناگزیر / حتماً

۹. قیدهای پرسشی

# العربية آوانویسی معنی فارسی

171 أَيْنَ اَینا کجا

172 مَتَى مَتا چه زمانی / کی

173 كَيْفَ کَیفا چگونه / چطور

174 لِمَاذَا لِماذا چرا

175 لِمَ لِما چرا

176 أَنَّى اَنّا چگونه / از کجا / کجا

177 أَيْنَما اَینَما هر کجا

178 مَهْمَا مَهما هرچقدر / هرچه

179 كَيْفَمَا کَیفَما به هر شکلی / هرطور که

180 مَتَى مَا مَتا ما هر زمان که

۱۰. عبارت‌های قیدی موصولی و پیونددهنده

# العربية آوانویسی معنی فارسی

181 حَيْثُ حَیثُ جایی که

182 حَيْثُمَا حَیثُما هر جا که

183 كَيْفَمَا کَیفَما هرطور که

184 أَيْنَمَا اَینَما هر جا که

185 مَتَى مَا مَتا ما هر وقت که

186 كُلَّمَا کُلَّما هر بار که / هر وقت که

187 بَيْنَمَا بَینَما درحالی‌که / حال آنکه

188 بَيْنَمَا بَینَما درحالی‌که

189 حِينَ حینَ وقتی که

190 حِينَئِذٍ حینَئِذِن در آن زمان / سپس

191 يَوْمَئِذٍ یَومَئِذِن در آن روز

192 سَاعَتَئِذٍ ساعَتَئِذِن در آن زمان

193 إِذْ اِذ وقتی که / همان‌طور که

194 إِذَا اِذا وقتی که / اگر

195 لَمَّا لَمّا وقتی که / هنگامی که ... سپس

۱۱. قیدهای منطقی و گفتمانی

# العربية آوانویسی معنی فارسی

196 لِذَلِكَ لِذالِکَ بنابراین

197 لِهَذَا لِهاذا بنابراین / به این دلیل

198 لِذَلِكَ السَّبَبِ لِذالِکَس‌سَبَب به آن دلیل

199 إِذَنْ اِذَن بنابراین / پس

200 إِذًا اِذَن پس / بنابراین

201 أَيْضًا اَیضَن همچنین

202 كَذَلِكَ کَذالِکَ به همین ترتیب / همچنین

203 أَيْضًا كَذَلِكَ اَیضَن کَذالِکَ به همین ترتیب / همچنین

204 أَمَّا اَمّا اما در موردِ / اما از نظرِ

205 خُصُوصًا خُصوصَن به‌ویژه

206 تَحْدِيدًا تَحدیدَن به‌طور مشخص

207 خَاصَّةً خاصَّتَن به‌ویژه

208 عُمُومًا عُمومَن به‌طور کلی

209 عَامَّةً عامَّتَن به‌طور کلی

210 أَسَاسًا اَساسَن اساساً / در اصل

211 مَبْدَئِيًّا مَبدَئِییَن در ابتدا / اساساً

212 فِي الْأَسَاسِ فِیل‌اَساس اساساً

213 بَعْدَ ذَلِكَ بَعدَ ذالِکَ پس از آن / سپس

214 ثُمَّ ثُمَّ سپس

215 أَوَّلًا اَوَّلَن نخست / اولاً

216 ثَانِيًا ثانِیَن دوماً / ثانیاً

217 أَخِيرًا اَخیرَن سرانجام / در آخر

۱۲. تضاد و امتیازدهی

# العربية آوانویسی معنی فارسی

218 مَعَ ذَلِكَ مَعَ ذالِکَ با این حال / با وجود این

219 وَمَعَ ذَلِكَ وَ مَعَ ذالِکَ با این وجود

220 عَلَى أَيِّ حَالٍ عَلا اَییِ حالِن به هر حال

221 عَلَى كُلِّ حَالٍ عَلا کُلِّ حالِن در هر صورت

222 بِالرَّغْمِ مِنْ ذَلِكَ بِر‌رَغمِ مِن ذالِکَ با وجود آن

223 مَعَ ذَلِكَ كُلِّهِ مَعَ ذالِکَ کُلِّهی با وجود همهٔ آن‌ها

224 حَتَّى حَتّا حتی / تا

225 حَتَّى الآنَ حَتّال‌آنَ حتی اکنون / تا الان

226 عَلَى الرَّغْمِ مِنْ عَلا ر‌رَغمِ مِن با وجودِ

227 رَغْمَ ذَلِكَ رَغمَ ذالِکَ با وجود آن

۱۳. نتیجه و پیامد

# العربية آوانویسی معنی فارسی

228 لِذَلِكَ لِذالِکَ بنابراین

229 إِذًا اِذَن بنابراین / پس

230 وَبِالتَّالِي وَ بِت‌تالِی در نتیجه / بنابراین

231 بِالتَّالِي بِت‌تالِی در نتیجه

232 نَتِيجَةً لِذَلِكَ نَتیجَتَن لِذالِکَ در نتیجهٔ آن

233 بِنَاءً عَلَى ذَلِكَ بِناءَن عَلا ذالِکَ بر این اساس / بر همین مبنا

234 لِهَذَا السَّبَبِ لِهاذا س‌سَبَب به این دلیل

235 وَمِنْ ثَمَّ وَ مِن ثَمَّ ازاین‌رو / بنابراین

236 ثُمَّ ثُمَّ سپس / بعد از آن

۱۴. تقریب و حدود

# العربية آوانویسی معنی فارسی

237 تَقْرِيبًا تَقریبَن تقریباً

238 نَحْوَ نَحوَ تقریباً / حدودِ

239 حَوَالَيْ حَوالَی حدودِ / تقریباً

240 نَحْوَ ذَلِكَ نَحوَ ذالِکَ تقریباً به همان اندازه

241 تَقْرِيبًا مَا تَقریبَن ما تقریباً

242 قُرَابَةَ قُرابَتَ حدودِ / تقریباً

243 نَحْوَ نَحوَ حدودِ / تقریباً

244 حَوَالِي حَوالِی حدودِ / تقریباً

۱۵. مقایسه

# العربية آوانویسی معنی فارسی

245 أَكْثَرُ اَکثَرو بیشتر

246 أَقَلُّ اَقَلّو کمتر

247 أَكْثَرَ اَکثَرَ بیشتر

248 أَقَلَّ اَقَلَّ کمتر

249 كَثِيرًا کَثیرَن بسیار / زیاد

250 قَلِيلًا قَلیلَن کم / اندکی

251 بِالمِثْلِ بِل‌مِثلِ به همین شکل / به‌طور مشابه

252 كَذَلِكَ کَذالِکَ به همین شکل / به همین ترتیب

253 بِالْقَدْرِ نَفْسِهِ بِل‌قَدرِ نَفسِهی به همان اندازه / به‌طور برابر

254 عَلَى نَحْوٍ مُمَاثِلٍ عَلا نَحوِن مُماثِلِن به‌طور مشابه

۱۶. اطمینان، ظاهر و شواهد

# العربية آوانویسی معنی فارسی

255 يَبْدُو یَبدو ظاهراً / به نظر می‌رسد

256 ظَاهِرًا ظاهِرَن ظاهراً

257 عَلَى مَا يَبْدُو عَلا ما یَبدو ظاهراً / آن‌طور که به نظر می‌رسد

258 عَلَى مَا يَظْهَرُ عَلا ما یَظهَرو ظاهراً

259 فِي الظَّاهِرِ فِیظ‌ظاهِر ظاهراً

260 وَاضِحًا واضِحَن به‌وضوح

261 جَلِيًّا جَلِییَن به‌وضوح / آشکارا

262 بِوُضُوحٍ بِوُضوحِن به‌وضوح

263 بِدُونِ شَكٍّ بِدونِ شَکِّن بدون شک

264 عَلَى الْيَقِينِ عَلَل‌یَقین قطعاً / با اطمینان

۱۷. قصد و هدف

# العربية آوانویسی معنی فارسی

265 عَمْدًا عَمدَن عمداً

266 قَصْدًا قَصدَن عمداً / از روی قصد

267 مُتَعَمِّدًا مُتَعَمِّدَن عمداً / از روی عمد

268 عَنْ قَصْدٍ عَن قَصدِن عمداً / از روی قصد

269 خُصُوصًا خُصوصَن به‌ویژه / به‌طور مشخص

270 لِهَذَا الْغَرَضِ لِهاذا اَل‌غَرَض برای این هدف

271 لِذَلِكَ الْغَرَضِ لِذالِکَ اَل‌غَرَض برای آن هدف

۱۸. غیرمنتظره‌بودن و شگفتی

# العربية آوانویسی معنی فارسی

272 فَجْأَةً فَجأَتَن ناگهان

273 بَغْتَةً بَغتَتَن ناگهان / به‌طور غیرمنتظره

274 عَلَى غِرَّةٍ عَلا غِرَّتِن غافلگیرانه / غیرمنتظره

275 دُونَ مُقَدِّمَاتٍ دونَ مُقَدِّماتِن بدون هشدار قبلی

276 عَلَى نَحْوٍ مُفَاجِئٍ عَلا نَحوِن مُفاجِئِن به‌شکلی غافلگیرکننده / غیرمنتظره

۱۹. کفایت و زیاده‌روی

# العربية آوانویسی معنی فارسی

277 بِكَفَايَةٍ بِکِفایَتِن به‌اندازهٔ کافی

278 كَفَايَةً کِفایَتَن به‌اندازهٔ کافی / به حد کافی

279 بِشَكْلٍ كَافٍ بِشَکلِن کافِن به‌اندازهٔ کافی

280 زِيَادَةً زِیادَتَن علاوه بر آن / بیش از حد

281 أَكْثَرَ مِنَ اللَّازِمِ اَکثَرَ مِنَل‌لازِم بیشتر از حد لازم

282 بِشَكْلٍ مُفْرِطٍ بِشَکلِن مُفرِطِن به‌شکل افراطی / بیش از حد

283 إِلَى حَدٍّ مُفْرِطٍ اِلا حَدِّن مُفرِطِن تا حد افراط / بیش از اندازه

۲۰. محدودیت و انحصار

# العربية آوانویسی معنی فارسی

284 فَقَطْ فَقَط فقط

285 حَصْرًا حَصرَن منحصراً

286 وَحْدَهُ وَحدَهو تنها / فقط

287 وَحْدَهَا وَحدَها تنها / فقط

288 وَحْدَهُمْ وَحدَهُم تنها / فقط

289 لَوْحَدَهُ لِوَحدِهی به‌تنهایی / به‌خودی‌خود

290 لَا غَيْرُ لا غَیرو فقط / هیچ چیز دیگر

291 لَا سِوَى لا سِوا هیچ‌چیز به‌جز / فقط

292 حَصْرًا فَقَطْ حَصرَن فَقَط منحصراً / فقط

۲۱. «تقریباً / به‌سختی»

# العربية آوانویسی معنی فارسی

293 كَادَ کادا تقریباً / نزدیک بود

294 كَادَ أَنْ کادا اَن نزدیک بود که

295 أَوْشَكَ أَنْ اَوشَکَ اَن در آستانهٔ انجام کاری بودن / نزدیک بود که

296 بِالْكَادِ بِل‌کاد به‌سختی / به‌زور

297 لِلْكَادِ لِل‌کاد به‌سختی / به‌زور

298 تَقْرِيبًا تَقریبَن تقریباً؛ بسته به بافت جمله

۲۲. ترتیب و توالی

# العربية آوانویسی معنی فارسی

299 أَوَّلًا اَوَّلَن اول / در ابتدا

300 ابْتِدَاءً اِبتِداءَن در ابتدا / با شروع از

301 بَعْدَ ذَلِكَ بَعدَ ذالِکَ پس از آن

302 ثُمَّ ثُمَّ سپس

303 بَعْدَ ذَلِكَ مُبَاشَرَةً بَعدَ ذالِکَ مُباشَرَتَن بلافاصله پس از آن

304 أَخِيرًا اَخیرَن سرانجام

305 فِي النِّهَايَةِ فِی ن‌نِهایَتِ در پایان / در نهایت

306 فِي الْبِدَايَةِ فِی اَل‌بِدایَتِ در ابتدا

307 فِي الْأَوَّلِ فِی اَل‌اَوَّلِ در آغاز / در ابتدا

308 فِي النِّهَايَةِ فِی ن‌نِهایَتِ در پایان

۲۳. کلیت و دامنهٔ عمومی

# العربية آوانویسی معنی فارسی

309 عُمُومًا عُمومَن به‌طور کلی

310 عَامَّةً عامَّتَن به‌طور کلی

311 بِشَكْلٍ عَامٍّ بِشَکلِن عامِّن به‌طور کلی

312 إِجْمَالًا اِجمالَن به‌طور کلی / در یک جمع‌بندی

313 إِجْمَالِيًّا اِجمالِییَن در مجموع / به‌طور کلی

314 أَسَاسًا اَساسَن اساساً

315 عَادَةً عادَتَن معمولاً

316 فِي الْغَالِبِ فِی اَل‌غالِبِ عموماً / معمولاً

317 فِي الْعَادَةِ فِی اَل‌عادَتِ معمولاً

318 بِصُورَةٍ عَامَّةٍ بِصورَتِن عامَّتِن به‌طور کلی

۲۴. «در حقیقت / واقعاً / حقیقتاً»

# العربية آوانویسی معنی فارسی

319 فِعْلًا فِعلَن واقعاً / در حقیقت

320 حَقًّا حَقَّن به‌راستی / واقعاً

321 حَقِيقَةً حَقیقَتَن واقعاً / در حقیقت

322 فِي الْحَقِيقَةِ فِی اَل‌حَقیقَتِ در واقع / در حقیقت

323 فِي الْوَاقِعِ فِی اَل‌واقِعِ در واقع / در حقیقت

324 وَاقِعِيًّا واقِعِییَن واقع‌بینانه / در واقع

325 بِالْفِعْلِ بِل‌فِعلِ در واقع / حقیقتاً

326 بِالْفِعْلِ حَقًّا بِل‌فِعلِ حَقَّن واقعاً / حقیقتاً

فقط - فَقَط

هرگز - أَبَدًا

برای همیشه - لِلأَبَد

لَن يَلعبَ أبداً (او هرگز بازی نخواهد کرد)

۲۳- فعل‌های امری (فعل‌هایی برای دستور دادن به کسی)

برای ساختن فعل امری، پیشوند ا- یا لِت- را به فعل اضافه کنید (آن را با پیشوند زمان فعل یا پیشوند ضمیر جایگزین کنید). اگر امر منفی باشد، واژهٔ لا را پیش از فعل می‌آوریم. گاهی برای ساختن امر در بعضی واژه‌ها، پسوند ضمیر را حذف می‌کنیم.

ألعب (من بازی می‌کنم)

اِلعبْ (بازی کن؛ فعل امری)

لِتَلعبْ (بازی کن؛ فعل امری)

لا تَلعبْ (بازی نکن)

مارسْ (ورزش کن)

َمارَس (ورزش کرد؛ فعل گذشته)

لِتمارسْ (ورزش کن؛ فعل امری) (می‌توانیم از لِت- برای ساختن هر فعل امری استفاده کنیم)

أمارس (من ورزش می‌کنم)

َاستمَع (گوش داد)

استمعْ (گوش بده؛ فعل امری)

لِتستمعْ (گوش بده؛ فعل امری)

قال (گفت)

يقول (می‌گوید)

قلْ (برای امری‌کردن فعل، حرکت یا حرف صدادار میانی یا ابتدایی را حذف می‌کنیم، به‌جز الف. اما اگر حرکت فتحه روی حرف پیش از حرف صدادار باشد یا فعل پسوند جمع وا- داشته باشد، همه‌چیز را همان‌طور نگه می‌داریم، به‌جز پیشوند ضمیر زمان حال که حذف می‌شود. برای فعل‌های معمولی هم می‌توانیم پیشوند را حذف کنیم یا نگه داریم.)

لِتَقلْ (بگو؛ فعل امری)

لِيَقلْ (او باید بگوید؛ فعل امری)

لِنَقلْ (بیایید بگوییم؛ فعل امری)

لِتَقلوا (بگویید؛ خطاب به بیش از دو نفر)

لِنُهاجمْ (بیایید حمله کنیم؛ فعل امری)

و غیره...

اگر شکل امری فعل بسیار شبیه فعلی باشد که پیشوند أ دارد، یا اگر حرف و پیش از آخرین حرف آن باشد، پیشوند ا را اضافه نمی‌کنیم.

العبي (بازی کن؛ دستور به یک مؤنث)

العبوا (بازی کنید؛ دستور به بیش از دو مذکر)

العبن (بازی کنید؛ دستور به بیش از دو مؤنث)

اگر فعل حرف ي، و یا ا داشته باشد (به‌جز وقتی که در پایان کلمه باشد)، هنگام ساخت امر آن حرف را حذف می‌کنیم.

العبي (بازی کن؛ دستور به یک مؤنث)

العبوا (بازی کنید؛ دستور به بیش از دو مذکر)

العبن (بازی کنید؛ دستور به بیش از دو مؤنث)

در فعل‌هایی که حرف صدادار دارند، آن را حذف می‌کنیم، مگر اینکه فعل به بیش از دو نفر اشاره کند.

روش رسمی برای ساختن امر منفی:

إياكَ (اِیّاکَ) (انجام نده...؛ خطاب به یک مذکر)

إياكِ (اِیّاکِ) (انجام نده...؛ خطاب به یک مؤنث)

إياه (اِیّاه) (او نباید انجام دهد...؛ مذکر)

إياها (اِیّاها) (او نباید انجام دهد...؛ مؤنث)

إياي (اِیّای) (من نباید انجام دهم...)

إياهُم (اِیّاهُم) (آن‌ها نباید انجام دهند...؛ بیش از دو مذکر)

إياهن/إياهُن (اِیّاهِن/اِیّاهُن) (آن‌ها نباید انجام دهند...؛ بیش از دو مؤنث)

إياهُما (اِیّاهُما) (آن دو نباید انجام دهند...؛ دو مذکر)

إياهما (اِیّاهِما) (آن دو نباید انجام دهند...؛ دو مؤنث)

إياكُم (اِیّاکُم) (انجام ندهید...؛ خطاب به بیش از دو مذکر)

إياكن/إياكُن (اِیّاکِن/اِیّاکُن) (انجام ندهید...؛ خطاب به بیش از دو مؤنث)

إياكُما (اِیّاکُما) (انجام ندهید...؛ خطاب به دو مذکر)

إياكما (اِیّاکِما) (انجام ندهید...؛ خطاب به دو مؤنث)

إيانا (اِیّانا) (بیایید انجام ندهیم...)

۲۴- پسوندهای ضمیری برای حروف اضافه (اشاره به مفعول)

ك- تو (یک مذکر)

ي- من / مرا

كُم- [-کُم] شما (بیش از دو مذکر)

كن-/كُن [-کِن/کُن] شما (بیش از دو مؤنث)

هُ- [-اُه] او (مذکر) / چیزهایی که صدای بم دارند

ها- [-ها] او (مؤنث) / چیزهایی که صدای زیر دارند

هُما- [-هُما] آن دو (مذکر) / آن دو چیز

هما- [-هِما] آن دو (مؤنث) / آن دو چیز

كُما- [-کُما] شما دو نفر (مذکر)

كما- [-کُما] شما دو نفر (مؤنث)

نا- [-نا] ما / ما را

هُم- [-هُم] آن‌ها / آن‌ها را (بیش از دو مذکر) / آن

هن/-هُن- [-هِن/-هُن] آن‌ها / آن‌ها را (بیش از دو مؤنث)

۲۵- ضمیرهای اشاره

هَذا (این؛ مذکر / چیزی که صدای بم دارد)

هَذِهِ (این؛ مؤنث / چیزی که صدای زیر دارد)

هَؤلاء (این‌ها)

ذَلكَ (آن؛ مذکر / چیزهایی که صدای بم دارند / جمع مذکر و چیزهایی که صدای بم دارند)

تلكَ (آن؛ مؤنث / چیزهایی که صدای زیر دارند / جمع مؤنث و چیزهایی که صدای زیر دارند)

هَذا الكتاب (این کتاب / این همان کتاب است)

هَذا كتاب (این یک کتاب است)

۲۶- ضمیرهای انعکاسی

نَفسَه (خودش؛ مذکر)

نَفسَها (خودش؛ مؤنث)

نَفسَهُم (خودشان؛ مذکر)

نَفسَهن (خودشان؛ مؤنث)

نَفسَهما (خودشان؛ دو اسم / دو نفر)

نَفسَك (خودت)

نَفسي (خودم)

نَفسَنا (خودمان)

نَفسَكما (خودتان؛ دو نفر)

نَفسَكم (خودتان؛ مذکر)

نَفسَكن (خودتان؛ مؤنث)

۲۷- ضمیرهای موصولی

الَذي (برای مذکر و چیزهایی که صدای بم دارند)

الَتي (برای مؤنث و چیزهایی که صدای زیر دارند)

الَذين (جمع مذکر و چیزهایی که صدای بم دارند)

اللَواتي/اللاتي (جمع مؤنث و چیزهایی که صدای زیر دارند)

الشخص الذي يأكل (شخصی که غذا می‌خورد)

از این‌ها برای همه‌چیز استفاده می‌کنیم.

همچنین می‌توانیم جمله را بدون ضمیر موصولی به کار ببریم:

الشخص يأكل (شخصی که در حال غذا خوردن است)

الكتاب أنا أقرأ (کتابی که من می‌خوانم)

الكتاب الذي أنا أقرأ (کتابی که من می‌خوانم؛ همراه با ضمیر موصولی)

الشخص الذي يأكل (شخصی که غذا می‌خورد)

۲۸- گذشتهٔ استمراری

درحالی‌که -> بَينَما

وقتی که -> حينَ/لَما

(وقتی غذا خوردم، خوشحال بودم) لما أكلت, كنت سعيد

(درحالی‌که غذا می‌خوردم، نوشیدم) بينما كنت أكل, شربت

۲۹- واژه‌ای که برای خطاب‌کردن چیزی یا کسی استفاده می‌کنیم

برای صدا زدن کسی، از واژهٔ يا استفاده کنید و آن را پیش از واژه‌ای قرار دهید که به آن اشاره می‌کنید؛ یعنی پیش از نام شخص یا چیز مورد خطاب.

روش دیگری برای صدا زدن کسی این است که يأيها یا أيها را پیش از اسمی که خطاب می‌کنید قرار دهید:

أيُها الكتاب/يَأيُها الكتاب (ای کتاب!)

قرار دادن نشانه‌ای پیش از اسمی که در جمله مورد خطاب قرار می‌گیرد ضروری نیست؛ این کار فقط باعث می‌شود عبارت رسمی‌تر به نظر برسد.

۳۰- «وجود داشتن / وجود دارد»

وجود دارد / آنجا هست -> هناك

- واِل

واِل -&گت; َسَوف

وی کاَن یوس ذاَ پریفاِکس -سَ تو مین واِل

سَوفَ تلعب / سَتلعب

وآز گاُواِنگ تو -&گت; -كَانَ سَوفَ / كَانَ سَ

أنا كُنتُ سَوفَ ألعب (اَی وآز گاُواِنگ تو پلاِی)

32- اَناَذاِر واِی تو ماِیک اَ واِرب ساِنتاَنس

یو کاَن پاُت ذاَ واِرب باِفاُر ذاَ ناَون تو ماِیک اَ ساِنتاَنس, اِت اِز نآت ناِساَساِری ذاُو

وی پاُت ذاَ ضَمه داَیاَکراِتاَک آن ذاَ ناَون

يَأكلُ الولدُ (ذاَ باُی یتس / ذاَ باُی اِز یتاِنگ)

وی پاُت ذاَ فَتحه داَیاَکراِتاَک آن ذاَ ناَون:

يَأكلُ الولدَ (هی یتس ذاَ باُی)

34- کاِیساَز 3

ذاَ کاِیس راِلاَیز آن ذاَ ناَون اَند ذاَ اَجاِکتاِو (اِف اِت کاَنتاِینز اَن اَجاِکتاِو), نآت جاَست ذاَ واِرب. هاَواِواِر, اِت اِز ذاَ ساِیم چاِینجاَز:

اَن اَجاِکتاِو اِز اَکیوزاَتاِو اِف ذاَ ناَون اِز اَکیوزاَتاِو, اَند ذاَ اَجاِکتاِو اِز نامینَتیو اِف ذاَ ناَون اِز نامینَتیو اَند اِتساِتاِراَ....

اِف اَ واِرد هاَز اَ پرِپَزیشن باِفاُر اِت, وی اَد تَنوین اَل کَسره اِف اِت اِز اِنداِفاَناَت اَند ناُرماَل کَسره اِف اِت اِز داِفاَناَت, ناُو ماَتاِر اِف اِت اِز نامینَتیو اُر اَکیوزاَتاِو

أنا أكلُ الولدَ آناَ 'أَکُلو اَل-وَلَدا اَی یت ذاَ باُی

وَلدٌ يَأكلُ ولدً وَلَدُن یَ'َکُلُ وَلَدَن اَ باُی یتس اَ باُی

الولدُ يأكلُ الولدَ اَل-وَلَدو یَ'َکُلُ اَل-وَلَدا ذاَ باُی یتس ذاَ باُی

أنا أمشي حَتى الولدْ يأكلُ الولدَ آناَ 'أَمشی حَتّی اَل-وَلَد یَ'َکُلُ اَل-وَلَدا اَی واُک اَنتاِل ذاَ باُی یتس ذاَ باُی

35- اِمپاُرتاَنت ناُوت

اِف اَ واِرد اِندز واِذ ى (واِچ اِز ذاَ ساِیم اَز ا), وی ریپلاِیس ذاَت لاِتاِر واِذ ي باِفاُر پاَتاِنگ ذاَ پراُوناَون ساَفاِکس.

36- ى اَند ا

وی یوس ذاَ لاِتاِر ى اَت ذاَ اِند اَو ذاَ واِرد اِف:

- ذاَ واِرد هاَز ذاَ لاِتاِر ي اَت ذاَ اِند اَو اِتس پراِزاَنت تاِنس

- ذاَ واِرد اِز 4 لاِتاِرز اُر ماُر. (اِف ذاَ واِرد اِز اَ واِرب ذاِن وی یوس ذاَ پراِزاَنت تاِنس اَو ذاَ واِرب تو کاَونت ذاَ لاِتاِرز اَند داِساَید اِف وی پاُت ى اُر ا)

وی یوس ذاَ لاِتاِر ا اَت ذاَ اِند اَو ذاَ واِرد اِف:

- ذاَ واِرد هاَز ذاَ لاِتاِر ي باِفاُر ذاَ ا

- ذاَ واِرد اِز 3 لاِتاِرز اُر لاِس

- ذاَ واِرد هاَز ذاَ لاِتاِر و اَت ذاَ اِند اَو اِتس پراِزاَنت تاِنس

37- اِف کُندِتُنَل

اِف -&گت; إذا

اِف کاَنداِشاَناَل واِذ &کوُت;واُد&کوُت;

(پراِزاَنت واِرب) سَوفَ ,(پاَست واِرب) (پراُوناَون/ناَون) لَو/إذا

اِف کاَنداِشاَناَل واِذ &کوُت;واِل&کوُت;

(پراِزاَنت واِرب) سَوفَ ,(پراِزاَنت واِرب) (پراُوناَون/ناَون) لَو/إذا

ماذا لَو / ماذا إذا واَت اِف

حتى لَو / حتى إذا یواِن اِف

فقط لو / فقط إذا اُونلی اِف

حتى لو يلعب یواِن اِف هی پلاِیز

38- ماُوداَل واِردز اَند واِربز/اَجاِکتاِوز فآلاُود باَی جاِراَندز/اینفینیتیووز

وی یوس اَن اینفینیتیو اُر جاِراَند اُر اَ راِگیاَلاِر واِرب اَفتاِر ذاَ ماُوداَل واِرد/واِربز/اَجاِکتاِوز فآلاُود باَی جاِراَندز/اینفینیتیووز

أنا أحب أن ألعب (اَی لاَو تو پلاِی)

انا أحب اللعب/ألعب (اَی لاَو پلاِیاِنگ)

انا حبيت اللعب/ألعب (اَی لاَود پلاِیاِنگ)

انا حبيت أن ألعب (اَی لاَود تو پلاِی)

أنا أسمعه يركض (اَی هیر هاِم راَناِنگ)

هو يركض (هاِم راَناِنگ/هی راَنز/هی اِز راَناِنگ)

أنا سعيد أن أراك (اَی اَم هاَپی تو سی یو)

أنا سعيد لأراك (اَی اَم هاَپی سیاِنگ یو / اَی اَم هاَپی تو سی یو)

سوف (واِل) اَند لن (واِل نآت) اَند لم (واِل نآت [پاَست]) اَند دآن'تی (لا) آر ذاَ اُونلی ماُوداَل واِردز ذاَت وی دو نآت اَد أن باِفاُر ذاِم.

ذاَ نامینَتیو, اَکیوزاَتاِو اَند جَزم هاَو ذاَ ساِیم اَفاِکت آن ماُوداَل واِردز اَز واِربز

ماُوداَل واِردز تو ناُو (ماُر واِل بی اَداَد):

يَجب (ماَست)

لازم (هاَو تو) (وی دو نآت اَد أن اَفتاِر اِت)

أريد (وآنت تو)

أستَطيع (کاَن)

يجب أن ألعب (اَی ماَست پلاِی)

يجب أن أكون مبني (اَی هاَو تو بی باِلت)

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يستطيع یَستاṭīʿیو هی کاَن / اِز اِیباَل تو

أستطيع آستاَṭīʿیو اَی کاَن

تستطيع تَستاṭīʿیو یو کاَن / شی کاَن

نستطيع ناَستاَṭīʿیو وی کاَن

تستطيعون تَستاṭīʿūنآ یو کاَن (پلاُراَل)

يستطيعون یَستاṭīʿūنآ ذاِی کاَن

يقدر یَقدِرو هی کاَن / اِز کاِیپاَباَل اَو

أقدر أَقدِرو اَی کاَن

تقدر تَقدِرو یو کاَن / شی کاَن

نقدر نَقدīرو وی کاَن

يقدرون یَکدِرūنآ ذاِی کاَن

پاَتاِرن:

يستطيع + أنْ + واِرب

یَستاṭīʿیو + اَن + واِرب

أستطيع أن أكتب.

آستاَṭīʿیو اَن أَکتُبا

= اَی کاَن راَیت.

2. کاُد — کاُد / وآز اِیباَل تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

استطاع ِستَṭāʿاَ هی کاُد / وآز اِیباَل تو

استطعت ِستَṭاَʿتو اَی کاُد / وآز اِیباَل تو

استطعتَ ِستَṭاَʿتآ یو کاُد (اِم.)

استطعتِ ِستَṭاَʿتی یو کاُد (اِف.)

استطعنا ِستَṭاَʿاِنā وی کاُد

استطاعوا ِستَṭāʿū ذاِی کاُد

كان يستطيع کاِیāنآ یَستاṭīʿیو هی وآز اِیباَل تو / کاُد

كان يقدر کاِیāنآ یَقدِرو هی کاُد

3. پاِرماِشاَن — ماِی / بی اَلاَود تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يجوز یَجūزَ اِت اِز پاِرماِساَباَل / ماِی

يجوز لك یَجūزَ لَکَ یو ماِی / یو آر اَلاَود تو

يجوز لي یَجūزَ اِلī اَی ماِی / اَی اَم اَلاَود تو

يُسمح یَسمَḥیو اِت اِز اَلاَود

مسموح مَسمūḥ اَلاَود / پاِرماِتاِد

مسموح لك مَسمūḥ لَکَ یو آر اَلاَود تو

أَذِنَ َدهِنَ هی پاِرماِتاِد

يسمح یَسمَḥیو هی اَلاَوز

يمكن یَمکِنَ کاَن / ماِی / اِت اِز پآساَباَل

يجوز لك أن تدخل.

یَجūزَ لَکَ اَن تَدکهَلَ

= یو ماِی اِنتاِر.

4. پآساَباِلاَتی — ماِی / ماَیت / ماَیت بی

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

قد کَد ماِی / ماَیت / ساَمتاَیمز

ربما رَببَمā پاِرهاَپس / ماِیبی

لعلّ لآʿآلاَ پاِرهاَپس / هاُوپفاَلی / ماِی

يمكن أن یَمکِنَ اَن اِت اِز پآساَباَل ذاَت / ماِی

من الممكن أن ماِن اَل-مَمکِن اَن اِت اِز پآساَباَل ذاَت

من المحتمل أن ماِن اَل-موḥتَمَل اَن اِت اِز پرآباَباَل ذاَت

يحتمل أن یآḥتَمِلَ اَن اِت اِز پآساَباَل/پرآباَباَل ذاَت

قد يكون کَد یاَکūنو ماِی بی / ماَیت بی

قد يحدث کَد یآḥدَثَ اِت ماِی هاَپاَن

ربما يكون رَببَمā یاَکūنو اِت ماِی/ماَیت بی

لعلّه لآʿَللَهَ پاِرهاَپس هی / هی ماِی

لعلها لآʿآلاَā پاِرهاَپس شی / شی ماِی

قد يأتي غدًا.

کَد یآʾتیī گهَدَن

= هی ماِی کاَم تاَمآراُو.

ربما يأتي غدًا.

رَببَمā یآʾتیī گهَدَن

= هی ماَیت کاَم تاَمآراُو.

5. ناَساِساَتی — ماَست / هاَو تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يجب یَجِبَ ماَست / شاُد / هاَو تو

يجب أن یَجِبَ اَن ماَست / هاَو تو

ينبغي یَنبَگهī شاُد / اُت تو

لا بدّ من اِلā بَددَ ماِن ماَست / ذاِر اِز ناُو اَواُیداِنگ

لا بدّ أن اِلā بَددَ اَن ماَست / اِناِواَتاَبلی

يتعيّن یَتَʿِییَن ماَست / اِز ریکواَیاِرد

يتعيّن أن یَتَʿِییَن اَن اِت اِز ناِساَساِری ذاَت

من الضروري أن ماِن اَḍ-ḍآرūآرī اَن اِت اِز ناِساَساِری تو

من اللازم أن ماِن اَل-اِلāزاِم اَن اِت اِز ناِساَساِری تو

ضروري ḍآرūآرī ناِساَساِری

لازم اِلāزاِم ناِساَساِری / ماَست

يجب أن أذهب.

یَجِبَ اَن َدههَب

= اَی ماَست گاُو.

لا بدّ أن أذهب.

اِلā بَددَ اَن َدههَب

= اَی ماَست گاُو / اَی هاَو ناُو چاُیس باَت تو گاُو.

6. شاُد / اُت تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

ينبغي أن یَنبَگهī اَن شاُد / اُت تو

يجب أن یَجِبَ اَن شاُد / ماَست

من الأفضل أن ماِن اَل-َفḍاَل اَن اِت واُد بی باِتاِر تو / شاُد

الأفضل أن اَل-َفḍاَل اَن اِت اِز باِتاِر تو

يستحسن أن یَستَḥسَنَ اَن اِت اِز اَدواَیزاَباَل تو

يُفضَّل أن یَفَḍḍآلو اَن اِت اِز پراِفاِراَباَل تو

من المستحسن أن ماِن اَل-مَستَḥساَن اَن اِت اِز اَدواَیزاَباَل تو

ينبغي أن تدرس.

یَنبَگهī اَن تَدرَسَ

= یو شاُد ستاَدی.

7. نید / نید تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يحتاج إلى یآḥتیāجو اِلā نیدز

أحتاج إلى اَḥتیāجو اِلā اَی نید

تحتاج إلى تآḥتیāجو اِلā یو/شی نید(اِس)

نحتاج إلى نآḥتیāجو اِلā وی نید

يحتاجون إلى یآḥتیāجاِیūنآ اِلā ذاِی نید

من الضروري ماِن اَḍ-ḍآرūآرī اِت اِز ناِساَساِری

من اللازم ماِن اَل-اِلāزاِم اِت اِز ناِساَساِری

بحاجة إلى باَی-ḥāجَه اِلā اِن نید اَو

أحتاج إلى أن أذهب.

اَḥتیāجو اِلā اَن َدههَب

= اَی نید تو گاُو.

8. نیدن'تی / دو نآت هاَو تو

اَراَباِک ناُرماَلی اِکسپراِساَز ذاِس واِذ ليس من الضروري اُر لا حاجة إلى راَذاِر ذاَن اَ سپاِشاَل ماُوداَل واِرب.

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

ليس من الضروري أن لِیسَ ماِن اَḍ-ḍآرūآرī اَن نید نآت / اِت اِز نآت ناِساَساِری تو

لا حاجة إلى أن اِلā ḥāجَتَ اِلā اَن ذاِر اِز ناُو نید تو

لا يلزم أن اِلā یَلزَمَ اَن اِت اِز نآت ناِساَساِری تو

لا داعي لأن اِلā دیāʿِیَ لی-اَن ذاِر اِز ناُو نید تو

لا يجب أن اِلā یَجِبَ اَن دو نآت هاَو تو / ماَست نآت*

* لا يجب أن کاَن بی اَمباِگیواَس اِن اِنگگلاِش تراَنزلاِیشاَن. داِپاِنداِنگ آن کآنتاِکست اِت کاَن مین “ماَست نآت” اُر “داَز نآت هاَو تو,” ساُو ليس من الضروري أن اِز کلاِراِر فاُر “نیدن'تی.”

9. آبلاَگاِیشاَن — بی اَبلاَیجد / بی ریکواَیاِرد تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يجب أن یَجِبَ اَن ماَست

يُلزم یَلزَمَ اِز اَبلاَیجد / ریکواَیاِرد

يُلزَم بـ یَلزَمَ باَی- اِز ریکواَیاِرد تو

يلزم یَلزَمَ اِز ناِساَساِری / ماَست

يتعيّن یَتَʿِییَن اِز ریکواَیاِرد / ماَست

مُلزَم بـ مَلزَم باَی- اَبلاَیجد تو

مُجبَر على مَجبآر ʿاَلā فاُرست تو

مُضطر إلى موḍṭآرر اِلā فاُرست/کاَمپاِلد تو

إجباري ِجبāآرī کاَمپاَلساِری

إلزامي ِلزāاِمī ماَنداَتاُری

10. پراُواَباِشاَن — ماَست نآت / ماِی نآت

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

لا يجوز أن اِلā یَجūزَ اَن ماَست نآت / ماِی نآت

يُمنع یَمنَʿیو اِت اِز پراُوهاِباَتاَد

ممنوع مَمنūʿ فاُرباِداَن

محظور مآḥẓūآر پراُوهاِباَتاَد

لا يُسمح بـ اِلā یَسمَḥیو باَی- اِت اِز نآت پاِرماِتاِد

لا يُسمح لك أن اِلā یَسمَḥیو لَکَ اَن یو آر نآت اَلاَود تو

يحظر یآḥẓِرَ پراُوهاِباَتس

يُحظَر أن یوḥẓآرَ اَن اِت اِز پراُوهاِباَتاَد تو

لا يجوز أن تدخل.

اِلā یَجūزَ اَن تَدکهَلَ

= یو ماَست نآت / ماِی نآت اِنتاِر.

11. اَدواَیس

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

ينبغي أن یَنبَگهī اَن شاُد

يجب أن یَجِبَ اَن شاُد / ماَست

من الأفضل أن ماِن اَل-َفḍاَل اَن اِت اِز باِتاِر تو

الأفضل أن اَل-َفḍاَل اَن یو هاَد باِتاِر / اِت اِز باِتاِر تو

يستحسن أن یَستَḥسَنَ اَن اِت اِز اَدواَیزاَباَل تو

أنصحك أن اَنṣاَḥَکَ اَن اَی اَدواَیز یو تو

أنصح بـ اَنṣاَḥیو باَی- اَی راِکاَماِند

أقترح أن َکتآرḥیو اَن اَی ساَجاِست ذاَت

يُستحسن یَستَḥسَنَ اِت اِز اَدواَیزاَباَل

أنصحك أن تذهب.

اَنṣاَḥَکَ اَن تَدههَبَ

= اَی اَدواَیز یو تو گاُو.

12. هاَد باِتاِر

ذاِر اِز ناُو ساِنگگاَل اَراَباِک ماُوداَل اِکواِواَلاَنت. کآماَن کاَنستراَکشاَنز آر:

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

من الأفضل أن ماِن اَل-َفḍاَل اَن هاَد باِتاِر

الأفضل أن اَل-َفḍاَل اَن هاَد باِتاِر

من الأحسن أن ماِن اَل-اَḥساَن اَن اِت واُد بی باِتاِر تو

الأحسن أن اَل-اَḥساَن اَن اِت اِز باِتاِر تو

من الأفضل أن تذهب الآن.

ماِن اَل-َفḍاَل اَن تَدههَبَ اَل-āاِن

= یو هاَد باِتاِر گاُو ناَو.

13. واِل / شاَل — فیوچاِر

اَراَباِک داَز نآت هاَو ساِپاِراِیت اِنگگلاِش-ستاَیل واِل اَند شاَل. فیوچاِر اِز ناُرماَلی مآرکت واِذ:

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

سـ سآ- واِل

سوف سَوفَ واِل

سيـ سآ- + واِرب واِل

سوف + واِرب سَوفَ + واِرب واِل

سأذهب.

سآ-َدههَبَ

= اَی واِل گاُو.

سوف أذهب.

سَوفَ َدههَبَ

= اَی واِل گاُو.

14. واُد

اَراَباِک داَز نآت هاَو واَن یوناَواِرساَل واِرد اِکواِواَلاَنت تو اِنگگلاِش واُد.

کاَنداِشاَناَل “واُد”

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

سوف سَوفَ واُد, اِن ساَم ریپاُرتاِد/فیوچاِر-اِن-ذاَ-پاَست کآنتاِکستس

سـ سآ- واُد, اِن ساَم کآنتاِکستس

كان سيـ کاِیāنآ سآ- وآز گاُواِنگ تو / واُد

لو لاُ اِف

لَـ لآ- واُد / ذاِن واُد

لو درستَ لنجحتَ.

لاُ دآرَستَ لآ-نَجَḥتآ

= اِف یو ستاَدید, یو واُد ساَکسید.

هاَباِچواَل “واُد”

كان يفعل

کاِیāنآ یَفʿآلو

= هی واُد / یوزد تو دو

15. واُد هاَو

اَراَباِک کآماَنلی یوساَز لو + پاَست واِرب اَند ذاَ راِزاَلت واِذ لـ.

لو درستَ لنجحتَ.

لاُ دآرَستَ لآ-نَجَḥتآ

= اِف یو هاَد ستاَدید, یو واُد هاَو ساَکسیداِد.

لو ذهبتُ، لرأيته.

لاُ دهَهَبتَ, لآ-رآʾِیتَهَ

= اِف اَی هاَد گاُن, اَی واُد هاَو سین هاِم.

16. وآز گاُواِنگ تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

كان سيـ کاِیāنآ سآ- وآز گاُواِنگ تو

كان سوف کاِیāنآ سَوفَ وآز گاُواِنگ تو

كان ينوي أن کاِیāنآ یَنوī اَن اِنتاِنداِد تو

كان يعتزم أن کاِیāنآ یآʿتَزِمَ اَن اِنتاِنداِد/پلاَند تو

كان على وشك أن کاِیāنآ ʿاَلā وَشکِ اَن وآز اَباَوت تو

كنت سأذهب.

کَنتَ سآ-َدههَبَ

= اَی وآز گاُواِنگ تو گاُو.

17. اَباَوت تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

على وشك أن ʿاَلā وَشکِ اَن بی اَباَوت تو

أوشك أن َوشَکَ اَن بی اَباَوت تو

كاد أن کاِیāدآ اَن اُلماُوست / کاِیم کلاُوس تو

أنا على وشك أن أخرج.

اَنā ʿاَلā وَشکِ اَن َکهرَجَ

= اَی اَم اَباَوت تو لیو.

18. اُلماُوست

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

كاد کاِیāدآ اُلماُوست

كاد أن کاِیāدآ اَن اُلماُوست

تقريبًا تَکرīباَن اَپرآکساَماَتلی / اُلماُوست

أوشك أن َوشَکَ اَن وآز اُلماُوست اَباَوت تو

كدتُ أسقط.

کِدتَ َسکوṭیو

= اَی اُلماُوست فاِل.

19. اِنتاِنچاَن — اِنتاِند / پلاَن تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

ينوي أن یَنوī اَن اِنتاِندز تو

أعتزم أن اَʿتَزِمَ اَن اَی اِنتاِند تو

يعتزم أن یآʿتَزِمَ اَن اِنتاِندز تو

أخطط لـ َکهَṭṭاَیṭیو لی- اَی پلاَن تو

يخطط لـ یَکهَṭṭاَیṭیو لی- پلاَنز تو

أنوي َنوī اَی اِنتاِند

أريد أن اِرīدو اَن اَی وآنت تو

20. داِزاَیاِر / وآنت

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يريد یِرīدو وآنتس

أريد اِرīدو اَی وآنت

تريد تِرīدو یو/شی وآنت(اِس)

نريد ناُرīدو وی وآنت

يريدون یِرīدیūنآ ذاِی وآنت

يرغب في یآرگهَبَ اِفī داِزاَیاِرز / واِشاِز

يشتهي یَشتَهī داِزاَیاِرز / کراِیوز

يتمنى یَتَمَننā واِشاِز

يتطلع إلى یَتَṭآلاَʿیو اِلā لاُکس فاُرواِرد تو / هاُوپس فاُر

أريد أن أتعلم العربية.

اِرīدو اَن آتاَʿَللَمَ اَل-ʿآرَبِییَ

= اَی وآنت تو لاِرن اَراَباِک.

21. واُد لاَیک

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

أودّ أن َوَددَ اَن اَی واُد لاَیک تو

أريد أن اِرīدو اَن اَی واُد لاَیک تو / اَی وآنت تو

أرغب في أن آرگهَبَ اِفī اَن اَی واُد لاَیک تو

يودّ أن یَوَددَ اَن هی واُد لاَیک تو

تودّ أن تَوَددَ اَن شی/یو واُد لاَیک تو

نودّ أن نَوَدد(یو) اَن وی واُد لاَیک تو

أودّ أن أتعلم العربية.

َوَددَ اَن آتاَʿَللَمَ اَل-ʿآرَبِییَ

= اَی واُد لاَیک تو لاِرن اَراَباِک.

22. واِلاِنگناَس

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

مستعدّ لـ مَستَʿِدد لی- راِدی/واِلاِنگ تو

مستعدّ أن مَستَʿِدد اَن واِلاِنگ تو

يرغب في یآرگهَبَ اِفī اِز واِلاِنگ/داِزاَیاِرز

يوافق على یَوāفِکو ʿاَلā اَگریز تو

يقبل أن یَکبَلَ اَن اَگریز/اَکساِپتس تو

لا يمانع في اِلā یاَمāنیʿیو اِفī داَز نآت ماَیند

23. راَفیوزاَل — راَفیوز تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يرفض أن یآرفَḍیو اَن راَفیوزاَز تو

يرفض یآرفَḍیو راَفیوزاَز

يمتنع عن يمتنع ʿاَن راِفراِینز فراَم / راَفیوزاَز تو

يأبى أن یآʾبیā اَن راَفیوزاَز تو

لا يريد أن اِلā یِرīدو اَن داَز نآت وآنت تو

24. داِر

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يجرؤ على یَجرَʾیو ʿاَلā داِر تو

يتجرأ على یَتَجآررَʾیو ʿاَلā داِر تو

يجرؤ أن یَجرَʾیو اَن داِر تو

يملك الجرأة على یَملِکَ اَل-جِرʾآتاَ ʿاَلā هاَو ذاَ کاِراَج تو

لا أجرؤ على فعل ذلك.

اِلā َجرَʾیو ʿاَلā فاَیʿلی دهāلِک

= اَی دآن'تی داِر تو دو ذاَت.

25. ماَناَج / ساَکسید اِن

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

استطاع أن ِستَṭāʿاَ اَن ماَناَجد تو

تمكّن من تَمَککَنَ ماِن ماَناَجد تو

نجح في نَجَḥاَ اِفī ساَکسیداِد اِن

قدر على کَدآرَ ʿاَلā وآز اِیباَل تو

تمكّن من أن تَمَککَنَ ماِن اَن ماَناَجد تو

تمكّنتُ من حلّ المشكلة.

تَمَک­کَنتَ ماِن ḥاَلی اَل-مَشکِلَ

= اَی ماَناَجد تو سآلو ذاَ پرآبلاَم.

26. تراَی / اَتاِمپت تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يحاول أن یوḥāوِلَ اَن تراَیز تو

حاول أن ḥāواُلاَ اَن تراَید تو

يسعى إلى یَسʿā اِلā سیکس/تراَیز تو

يبذل جهده لـ یَبدهَلَ جَهدَهَ لی- ماِیکس اَن اِفاِرت تو

يجتهد في یَجتَهِدَ اِفī ستراَیوز تو

27. هاُوپ

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يأمل أن یآʾمَلَ اَن هاُوپس تو

أرجو أن آرجū اَن اَی هاُوپ ذاَت

نرجو أن نآرجū اَن وی هاُوپ ذاَت

آمل أن āمَلَ اَن اَی هاُوپ ذاَت

أتمنى أن َتَمَننā اَن اَی واِش/هاُوپ ذاَت

لعلّ لآʿآلاَ هاُوپفاَلی / پاِرهاَپس

آمل أن تنجح.

āمَلَ اَن تَنجَḥاَ

= اَی هاُوپ یو ساَکسید.

28. اِکسپاِکتاِیشاَن / ساَپاُوزد تو

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

من المفترض أن ماِن اَل-مَفتآرَḍ اَن بی ساَپاُوزد تو

يُفترض أن یَفṭاَراَḍیو اَن بی ساَپاُوزد تو

متوقّع أن مَتَوَککَʿ اَن اِکسپاِکتاَد تو

من المتوقّع أن ماِن اَل-مَتَوَککَʿ اَن اِکسپاِکتاَد تو

يُتوقّع أن یَتَوَککَʿیو اَن اِز اِکسپاِکتاَد تو

من المفترض أن يصل اليوم.

ماِن اَل-مَفتآرَḍ اَن یآṣیلاَ اَل-یَوم

= هی اِز ساَپاُوزد تو اِراَیو تاَداِی.

29. پرآباَباِلاَتی / لاَیکلیهاُد

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

ربما رَببَمā پاِرهاَپس / ماِیبی

قد کَد ماِی / ماَیت

من المحتمل أن ماِن اَل-موḥتَمَل اَن لاَیکلی/پرآباَباَل

يحتمل أن یآḥتَمِلَ اَن اِز لاَیکلی تو

من المرجح أن ماِن اَل-مِرَججَḥ اَن اِز لاَیکلی تو

يُرجَّح أن یِرَججَḥیو اَن اِز لاَیکلی ذاَت

على الأرجح ʿاَلā اَل-آرجَḥ ماُوست لاَیکلی

غالبًا گهāلِبَن پرآباَبلی / یوژاَواَلی

على الأرجح أن ʿاَلā اَل-آرجَḥ اَن ماُوست لاَیکلی

30. ساِرتاَنتی

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

بالتأكيد باَی-تی-تآʾکاِیīدی ساِرتاَنلی

بالتأكيد سوف باَی-تی-تآʾکاِیīدی سَوفَ ساِرتاَنلی واِل

حتمًا ḥاَتماَن داِفاَناَتلی

قطعًا کَṭʿاَن داِفاَناَتلی

حتماً ḥاَتماَن ساِرتاَنلی

لا شكّ أن اِلā شَککَ اَن ذاِر اِز ناُو داَوت ذاَت

من المؤكد أن ماِن اَل-موʾَککَد اَن اِت اِز ساِرتاَن ذاَت

بالتأكيد أن باَی-تی-تآʾکاِیīدی اَن ساِرتاَنلی

يقينًا یَکīناَن ساِرتاَنلی

بلا شك باِلā شَکک واِثاَوت داَوت

31. داِداَکشاَن — ماَست بی

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

لا بدّ أن اِلā بَددَ اَن ماَست

لا بدّ من أن اِلā بَددَ ماِن اَن ماَست

لا شكّ أن اِلā شَککَ اَن ماَست / ذاِر اِز ناُو داَوت

من المؤكد أن ماِن اَل-موʾَککَد اَن ماَست ساِرتاَنلی

من الواضح أن ماِن اَل-داَباَلیوāḍاَیḥ اَن کلاِرلی / ماَست بی

يبدو أن یَبدū اَناَ اِت سیمز ذاَت

من المرجح أن ماِن اَل-مِرَججَḥ اَن اِز لاَیکلی تو

لا بدّ أنه في البيت.

اِلā بَددَ َننَهَ اِفī اَل-بِیت

= هی ماَست بی اَت هاُوم.

32. سیم / اَپاِر

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يبدو أن یَبدū اَناَ اِت سیمز ذاَت

يبدو یَبدū سیمز

يظهر أن یآẓهآرَ اَناَ اِت اَپاِرز ذاَت

من الواضح أن ماِن اَل-داَباَلیوāḍاَیḥ اَن اِت اِز کلاِر ذاَت

كأنّ کآʾاَناَ اَز اِف / اَز ذاُو

يبدو وكأنّ یَبدū وآ-کآʾاَناَ اِت سیمز اَز اِف

33. یوزد تو

اَراَباِک یوژاَواَلی اِکسپراِساَز هاَباِچواَل پاَست واِذ كان + اِمپاِرفاِکت واِرب.

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

كان يفعل کاِیāنآ یَفʿآلو هی یوزد تو دو

كنت أفعل کَنتَ َفʿآلو اَی یوزد تو دو

كنتَ تفعل کَنتَ تَفʿآلو یو یوزد تو دو

كانت تفعل کاِیāناَت تَفʿآلو شی یوزد تو دو

كنا نفعل کَننā نَفʿآلو وی یوزد تو دو

كانوا يفعلون کاِیāاِنū یَفʿاَلūنآ ذاِی یوزد تو دو

كنت أذهب إلى المدرسة.

کَنتَ َدههَبَ اِلā اَل-مَدرَسَه

= اَی یوزد تو گاُو تو سکول.

34. اِمپآساَباَل / کاَنآت

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

لا يمكن اِلā یَمکِنَ کاَنآت / اِت اِز اِمپآساَباَل

لا يمكن أن اِلā یَمکِنَ اَن کاَنآت

يستحيل أن یَستاḥīلو اَن اِت اِز اِمپآساَباَل تو

من المستحيل أن ماِن اَل-مَستَḥīاِل اَن اِت اِز اِمپآساَباَل تو

لا يستطيع اِلā یَستاṭīʿیو کاَنآت / اِز اَناِیباَل تو

لا يقدر على اِلā یَکدِرَ ʿاَلā کاَنآت

لا يمكن أن يحدث ذلك.

اِلā یَمکِنَ اَن یآḥدَثَ دهāلِک

= ذاَت کاَنآت هاَپاَن.

35. پاِرماِشاَن ویاِس پآساَباِلاَتی: يمكن

يمكن اِز پآرتاِکیاَلاِرلی اِمپاُرتاَنت باِکاُز اِت کاَن اِکسپراِس ساِوراَل کاَیندز اَو ماَداَلاَتی.

کاَنستراَکشاَن ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

يمكن أن أفعل یَمکِنَ اَن َفʿاَلاَ اَی کاَن/ماِی دو

يمكنني أن أفعل یَمکِنَنī اَن َفʿاَلاَ اَی کاَن دو

يمكنك أن تفعل یَمکِنَکَ اَن تَفʿاَلاَ یو کاَن دو

يمكنه أن يفعل یَمکِنَهَ اَن یَفʿاَلاَ هی کاَن دو

يمكننا أن نفعل یَمکِنَنā اَن نَفʿاَلاَ وی کاَن دو

من الممكن أن يحدث ماِن اَل-مَمکِن اَن یآḥدَثَ اِت ماِی هاَپاَن

36. کاَنداِشاَناَل ماَداَلاَتی

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

لو لاُ اِف / اِف ... واُد

إذا ِدهā اِف / واِن

إنْ اِن اِف

لَـ لآ- واُد / ذاِن

لولا لَولā اِف اِت واِر نآت فاُر

لو كان لاُ کاِیāنآ اِف اِت واِر

لو كنت لاُ کَنتَ اِف یو واِر

لو كنتُ غنيًا لسافرتُ.

لاُ کَنتَ گهَنِییَن لآ-اِسāفآرتَ

= اِف اَی واِر راِچ, اَی واُد تراَواَل.

37. واِش / هاَیپاَثاِتاَکاَل

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

ليت لِیتَ اِف اُونلی / اَی واِش

ليتني لِیتَنī اَی واِش اَی

ليتك لِیتَکَ اَی واِش یو

ليتنا لِیتَنā اَی واِش وی

أتمنى لو َتَمَننā لاُ اَی واِش ذاَت

يا ليت واَیā لِیتَ اِف اُونلی / اَی واِش

ليتني أستطيع السفر.

لِیتَنī آستاَṭīʿیو اَز-سَفآر

= اَی واِش اَی کاُد تراَواَل.

38. ناَساِساَتی / اِناِواِتاَباِلاِتی

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

لا بدّ اِلā بَددَ ماَست / اِناِواَتاَبلی

حتمًا ḥاَتماَن اِناِواَتاَبلی

لا مفرّ من اِلā مَفآررَ ماِن ذاِر اِز ناُو اِسکاِیپ فراَم

لا مفرّ من أن اِلā مَفآررَ ماِن اَن کاَنآت اَواُید هاَواِنگ تو

لا مناص من اِلā ماَنāṣṣاَ ماِن ذاِر اِز ناُو اُلتاِرناَتاِو باَت

حتمي ḥاِیتیاِمī اِناِواَتاَباَل

حتميّة ḥَتمِییَ اِناِواِتاَباِلاِتی

39. واُولاِشاَن

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

أراد أن آرāدآ اَن واُنتاِد تو

يريد أن یِرīدو اَن وآنتس تو

يرغب في أن یآرگهَبَ اِفī اَن واِشاِز تو

شاء أن شāʾاَ اَن واِلد/واُنتاِد تو

يشاء أن یَشāʾیو اَن واِلز/واِشاِز تو

اختار أن ِکهتāرآ اَن چاُوز تو

40. ماُوداَل اَدواِربز

ذیز فریکواَنتلی اِکسپراِس ماَداَلاَتی واِثاَوت بیاِنگ ماُوداَل واِربز:

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ

ربما رَببَمā پاِرهاَپس

قد کَد ماِی/ماَیت

لعلّ لآʿآلاَ پاِرهاَپس/هاُوپفاَلی

بالتأكيد باَی-تی-تآʾکاِیīدی ساِرتاَنلی

حتمًا ḥاَتماَن داِفاَناَتلی

قطعًا کَṭʿاَن ساِرتاَنلی

غالبًا گهāلِبَن پرآباَبلی / اُفاَن

عادةً ʿāدَتَن یوژاَواَلی

تقريبًا تَکرīباَن اَپرآکساَماَتلی

فعلاً فاَیʿلاَن راِلی / اَکچواَلی

حقًا ḥَککَن ترولی

حتمًا ḥاَتماَن اِناِواَتاَبلی

ربما رَببَمā ماِیبی

بالكاد باِل-کاِیāدی باِرلی

تقريبًا تَکرīباَن اُلماُوست/اَباَوت

39- دِتِرمِنِرس

# اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن اِنگگلاِش میناِنگ / فاَنگکشاَن

1 الـ اَل- ذاَ; داِفاَناَت آرتاَکاَل

2 هَذَا اِیچāدهā ذاِس (ماَسکیاَلاَن ساِنگگیاَلاِر)

3 هَذِهِ اِیچāدهِهِ ذاِس (فاِماَناَن ساِنگگیاَلاِر)

4 هَذَانِ اِیچāدهāنی ذیز تو (ماَسکیاَلاَن)

5 هَاتَانِ اِیچāتیāنی ذیز تو (فاِماَناَن)

6 هَؤُلَاءِ اِیچāʾیواِلāʾاَی ذیز

7 ذَلِكَ دهāلِکَ ذاَت (ماَسکیاَلاَن ساِنگگیاَلاِر)

8 تِلْكَ تِلکَ ذاَت (فاِماَناَن ساِنگگیاَلاِر)

9 ذَانِكَ دهāنِکَ ذاُوز تو (ماَسکیاَلاَن)

10 تَانِكَ تیāنِکَ ذاُوز تو (فاِماَناَن)

11 أُولَئِكَ یواِلāʾِکَ ذاُوز

12 هُنَا هاَنā هیر; ذاِس پلاِیس

13 هُنَالِكَ هاَنāلِکَ ذاِر; ذاَت پلاِیس

14 هُنَالِكَ هاَنāلِکَ ذاِر

15 أَيُّ ِییَ واِچ; واَت کاَیند اَو

16 أَيَّةُ ِییَتَ واِچ; واَت کاَیند اَو (فاِماَناَن)

17 أَيٌّ ِیی اِنی/واِچ

18 أَيَّ ِییَ واِچ/اِنی (اَکیوزاَتاِو)

19 كُلُّ کَللَ اِواِری; اُل

20 كُلَّ کاَلاَ اِواِری; اُل

21 كُلٌّ کَللَن اِواِری/اُل

22 كُلَّةُ کَللَتَ ذاَ هاُول/اِنتاَیاِرتی

23 جَمِيعُ جاَمīʿیو اُل; هاُول

24 جَمِيعَ جاَمīʿاَ اُل; هاُول

25 عَامَّةُ ʿāممَتَ اُل; جاِناِراَلاَتی اَو

26 عَامَّةَ ʿāممَتَ اُل; جاِناِراَلاَتی اَو

27 كَافَّةُ کاِیāففَتَ اُل; اِنتاَیاِر

28 كَافَّةَ کاِیāففَتَ اُل; اِنتاَیاِر

29 بَعْضُ بیاِیʿḍیو ساَم; پآرت اَو

30 بَعْضَ بیاِیʿḍاَ ساَم; پآرت اَو

31 بَعْضٌ بیاِیʿḍاَن ساَم

32 كِلَا کِلā باُوث (ماَسکیاَلاَن)

33 كِلْتَا کاِلتā باُوث (فاِماَناَن)

34 كِلَاهُمَا کِلāهاَمā باُوث اَو ذاِم (ماَسکیاَلاَن)

35 كِلْتَاهُمَا کاِلتāهاَمā باُوث اَو ذاِم (فاِماَناَن)

36 كِلَاهُمَا کِلāهاَمā باُوث

37 نَفْسُ نَفسَ ساِیم; واِری/اُون

38 نَفْسَ نَفسَ ساِیم; واِری/اُون

39 عَيْنُ ʿِینَ واِری ساِیم; اِگزاَکت

40 عَيْنَ ʿِینَ واِری ساِیم; اِگزاَکت

41 أَحَدُ اَḥَدَ اِنی واَن; یذاِر واَن

42 أَحَدٌ اَḥَدَن اِنیواَن/اِنی واَن

43 أَيٌّ ِیی اِنی; واِچاِواِر

44 أَيَّةٌ ِییَتَن اِنی; واِچاِواِر (فاِماَناَن)

45 مَنْ ماَن هواِواِر; اِنیواَن هو

46 مَا اِمā واَتاِواِر; اِنیثاِنگ ذاَت

47 مَنْ ماَن هو; ذاَ واَن هو

48 مَا اِمā واَت; ذاَت واِچ

49 الَّذِي َللَدهī ذاَ واَن هو; واِچ (ماَسکیاَلاَن ساِنگگیاَلاِر)

50 الَّتِي َللَتī ذاَ واَن هو; واِچ (فاِماَناَن ساِنگگیاَلاِر)

51 اللَّذَانِ َللَدهāنی ذاَ تو هو/واِچ (ماَسکیاَلاَن)

52 اللَّتَانِ َللَتāنی ذاَ تو هو/واِچ (فاِماَناَن)

53 الَّذِينَ َللَدهīنآ ذاُوز هو/واِچ (ماَسکیاَلاَن پلاُراَل)

54 اللَّاتِي اُلāتیī ذاُوز هو/واِچ (فاِماَناَن پلاُراَل)

55 اللَّائِي اُلāʾī ذاُوز هو/واِچ (فاِماَناَن پلاُراَل)

56 اللَّوَاتِي َللَوāتیī ذاُوز هو/واِچ (فاِماَناَن پلاُراَل)

57 كُلُّهُ کَللَهَ اُل اَو اِت; ذاَ هاُول اَو اِت

58 كُلُّهَا کَللَهā اُل اَو اِت/هاِر

59 كُلُّهُمْ کَللَهَم اُل اَو ذاِم

60 كُلُّهُنَّ کَللَهَننَ اُل اَو ذاِم (فاِماَناَن)

61 كُلُّهُمَا کَللَهَمā باُوث اَو ذاِم; باُوث

62 جَمِيعُهُ جاَمīʿَهَ اُل اَو اِت

63 جَمِيعُهَا جاَمīʿاَā اُل اَو اِت/هاِر

64 جَمِيعُهُمْ جاَمīʿَهَم اُل اَو ذاِم

65 جَمِيعُهُنَّ جاَمīʿَهَننَ اُل اَو ذاِم (فاِماَناَن)

66 كَثِيرٌ کاَثīراَن ماِنی; ماَچ

67 كَثِيرَةٌ کاَثīرَتَن ماِنی; ماَچ (فاِماَناَن)

68 قَلِيلٌ کَلīلاَن فیو; لاِتاَل

69 قَلِيلَةٌ کَلīلَتَن فیو; لاِتاَل (فاِماَناَن)

70 عَدِيدٌ مِنْ ʿاَدīداَن ماِن نوماِراَس; ماِنی

71 عِدَّةُ ʿِددَتَ ساِوراَل; اَ ناَمباِر اَو

72 عِدَّةَ ʿِددāتآ ساِوراَل; اَ ناَمباِر اَو

73 بَضْعُ باَیḍʿیو ساِوراَل; اَ فیو

74 بَضْعَةُ باَیḍʿَتَ ساِوراَل; اَ فیو

75 نَحْوُ نآḥوو اَباَوت; اَپرآکساَماَتلی

76 حَوَالَيْ ḥاُāلاِی اَباَوت; اَپرآکساَماَتلی

77 نَحْوَ نآḥوآ اَپرآکساَماَتلی

78 مُعْظَمُ موʿẓَمَ ماُوست; ماَجاُراَتی اَو

79 مُعْظَمَ موʿẓاِیاِماِی ماُوست; ماَجاُراَتی اَو

80 أَغْلَبُ َگهلَبَ ماُوست; ماَجاُراَتی

81 أَغْلَبَ َگهلَبَ ماُوست

82 أَكْثَرُ َکثآرَ ماُوست; ماُر

83 أَكْثَرَ َکثآرَ ماُوست; ماُر

84 أَقَلُّ َکَللَ لیست; لاِس

85 أَقَلَّ َکَللَ لیست; لاِس

86 كُلُّ کَللَ اِواِری; یچ; اُل

87 كُلَّمَا کَللَمā واِناِواِر; اِواِری تاَیم

88 لِكُلِّ لی-کَللِ فاُر اِواِری; فاُر یچ

89 بِكُلِّ باَی-کَللِ واِذ اِواِری; واِذ اُل

90 فِي كُلِّ اِفī کَللِ اِن اِواِری

91 مِنْ كُلِّ ماِن کَللِ فراَم اِواِری

92 أَيُّ ِییَ اِنی; واِچاِواِر

93 أَيًّا ِییَن اِنی; واِچاِواِر

94 أَيَّةُ ِییَتَ اِنی/واِچ (فاِماَناَن)

95 أَيَّةً ِییَتَن اِنی/واِچ (فاِماَناَن)

96 أَيُّ شَيْءٍ ِییَ شاِیʾاِن اِنی ثاِنگ; واَتاِواِر

97 أَيُّ شَخْصٍ ِییَ شَکهṣاِن اِنی پاِرساَن

98 أَيُّ وَاحِدٍ ِییَ داَباَلیوāḥِدِن اِنی واَن

99 أَيُّ وَاحِدَةٍ ِییَ داَباَلیوāḥِدَتِن اِنی واَن (فاِماَناَن)

100 أَيُّهَا ِییَهā اُو...; یو (اَدراِساِنگ ماَسکیاَلاَن)

101 أَيَّتُهَا ِییَتَهā اُو...; یو (اَدراِساِنگ فاِماَناَن)

102 ذُو دهū پاَزاِساِنگ; هاَواِنگ

103 ذَا دهā پاَزاِساِنگ (اَکیوزاَتاِو/گِنِتِوِ فاُرمز واِری)

104 ذَوُو دهَوū ذاُوز پاَزاِساِنگ; پُسسِسساُرس اَو

105 ذَوِي دهَوī ذاُوز پاَزاِساِنگ; پُسسِسساُرس اَو

106 أُولُو یواِلū ذاُوز پاَزاِساِنگ; پیپاَل واِذ

107 أُولِي یواِلī ذاُوز پاَزاِساِنگ; پیپاَل واِذ

108 صَاحِبُ ṣāḥِبَ واَن پاَزاِساِنگ; پاِرساَن واِذ

109 صَاحِبَةُ ṣāḥِبَتَ فیماِیل پاَزاِساِنگ; واَن واِذ

110 مَالِكُ اِمāلِکَ اُوناِر اَو; پاَزاِساِر اَو

111 مَالِكَةُ اِمāلِکَتَ فیماِیل اُوناِر اَو

112 ذَاتُ دهāتو پاَزاِساِنگ; هاَواِنگ; واَن کاِراَکتاِراَیزد باَی

113 ذَاتَ دهāتآ پاَزاِساِنگ; هاَواِنگ

114 نَفْسُهُ نَفسَهَ هاِمساِلف; ذاَ ساِیم; هاِز اُون

115 نَفْسُهَا نَفسَهā هاِرساِلف; ذاَ ساِیم; هاِر اُون

116 نَفْسُهُمْ نَفسَهَم ذاِمساِلوز; ذاِر اُون

117 نَفْسِي نَفسī ماَی اُون; ماَیساِلف

118 نَفْسُكَ نَفسَکَ یاُر اُون; یاِرساِلف

119 نَفْسُكِ نَفسَکِ یاُر اُون; یاِرساِلف (فاِماَناَن)

120 نَفْسُنَا نَفسَنā اَواِر اُون; اَواِرساِلوز

121 بَعْضُهُمْ بیاِیʿḍَهَم ساَم اَو ذاِم

122 بَعْضُهَا بیاِیʿḍاَā ساَم اَو اِت/هاِر

123 بَعْضُهُمَا بیاِیʿḍَهَمā ساَم اَو ذاَ تو

124 بَعْضُهُنَّ بیاِیʿḍَهَننَ ساَم اَو ذاِم (فاِماَناَن)

125 أَيٌّ مِنْ ِییَن ماِن اِنی اَو

126 أَيُّ مِنْ ِییَ ماِن اِنی اَو

127 كُلُّ مِنْ کَللَ ماِن اِواِری واَن اَو

128 أَحَدٌ مِنْ اَḥَدَن ماِن اِنی واَن اَو

129 وَاحِدٌ مِنْ داَباَلیوāḥِدَن ماِن واَن اَو

130 وَاحِدَةٌ مِنْ داَباَلیوāḥِدَتَن ماِن واَن اَو (فاِماَناَن)

131 لَا أَحَدَ اِلā اَḥاِیداَ ناُو واَن; ناُوبآدی

132 لَا شَيْءَ اِلā شاِیʾاَ ناَثاِنگ

133 لَا شَخْصَ اِلā شَکهṣاَ ناُو پاِرساَن

134 لَا وَاحِدَ اِلā داَباَلیوāḥاَیداَ نآت اَ ساِنگگاَل واَن

135 أَيُّ شَيْءٍ ِییَ شاِیʾاِن اِنیثاِنگ; واَتاِواِر

136 أَيُّ شَخْصٍ ِییَ شَکهṣاِن اِنیواَن; اِنی پاِرساَن

137 كُلُّ شَيْءٍ کَللَ شاِیʾاِن اِوریثاِنگ

138 كُلُّ شَخْصٍ کَللَ شَکهṣاِن اِوریواَن

139 لَا شَيْءٌ اِلā شاِیʾاَن ناَثاِنگ

140 شَيْءٌ مِنْ شاِیʾاَن ماِن ساَمثاِنگ اَو

141 بَعْضُ مَنْ بیاِیʿḍیو ماَن ساَم اَو ذاُوز هو

142 بَعْضُ مَا بیاِیʿḍیو اِمā ساَم اَو واَت

143 كُلُّ مَنْ کَللَ ماَن اِوریواَن هو

144 كُلُّ مَا کَللَ اِمā اِوریثاِنگ ذاَت

145 أَيُّ مَنْ ِییَ ماَن هواِواِر/اِنیواَن هو

146 أَيُّ مَا ِییَ اِمā واَتاِواِر/اِنیثاِنگ ذاَت

147 أَيٌّ مَا ِییَم اِمā واَتاِواِر

148 مَا مِنْ اِمā ماِن نآت اِنی; ناُو

149 لَا مِنْ اِلā ماِن ناَن اَو

150 غَيْرُ گهِیرَ اَذاِر; اَناَذاِر; نآن-

151 غَيْرَ گهِیرَ اَذاِر ذاَن; نآن-

152 سِوَى سِوā اَذاِر ذاَن; اِکساِپت

153 سِوَاءُ سِوāʾیو یکواَل/ساِیم; یذاِر

154 آخَرُ āکهآرَ اَناَذاِر; اَذاِر

155 آخَرَ āکهآرَ اَناَذاِر; اَذاِر

156 أُخْرَى َکهرā اَناَذاِر; اَذاِر (فاِماَناَن)

157 آخَرُونَ āکه آرūنآ اَذاِرز (ماَسکیاَلاَن)

158 أُخَرُ َکهآرَ اَذاِرز (فاِماَناَن/نآن-هیوماَن پلاُراَل)

159 نَفْسُ نَفسَ ساِیم; واِری; اُون

160 ذَاتُ دهāتو ساِیم; واِری; اُون

161 كِلَا کِلā باُوث

162 كِلْتَا کاِلتā باُوث

163 كُلَاهُمَا کِلāهاَمā باُوث اَو ذاِم

164 كِلْتَاهُمَا کاِلتāهاَمā باُوث اَو ذاِم (فاِماَناَن)

165 بَعْضٌ بیاِیʿḍاَن ساَم

166 أَيٌّ ِیی اِنی/واِچ

167 أَحَدٌ اَḥَدَن اِنیواَن; اِنی واَن

168 غَيْرُ گهِیرَ اَناَذاِر; اَذاِر

169 آخَرُ āکهآرَ اَناَذاِر

170 أُخْرَى َکهرā اَناَذاِر (فاِماَناَن)

پاَزاِساِو/گِنِتِوِ دِتِرمِنِرس

اَراَباِک داَز نآت هاَو ساِپاِراِیت واِردز اِکواِواَلاَنت تو ماَی, یاُر, هاِز, هاِر, اَواِر, ذاِر ذاَت باِهاِیو اِگزاَکتلی لاَیک اِنگگلاِش دِتِرمِنِرس. پاَزاِشاَن اِز ناُرماَلی اِکسپراِست واِذ اَتاَچت پاَزاِساِو سافیکسِز اُر اَن اَیḍāفَ کاَنستراَکشاَن.

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن اِنگگلاِش

ـِي -ī ماَی

ـكَ -کآ یاُر (ماَسکیاَلاَن)

ـكِ -کی یاُر (فاِماَناَن)

ـهُ -هو هاِز

ـهَا -اِیچā هاِر/اِتس

ـنَا -اِنā اَواِر

ـكُمْ -کَم یاُر (پلاُراَل ماَسکیاَلاَن/ماِکست)

ـكُنَّ -کَننَ یاُر (پلاُراَل فاِماَناَن)

ـهُمْ -هاَم ذاِر (ماَسکیاَلاَن/ماِکست)

ـهُنَّ -هَننَ ذاِر (فاِماَناَن)

ـهُمَا -هاَمā ذاِر (دواَل)

فاُر اِگزاَمپاَل:

اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن اِنگگلاِش

كِتَابِي کاِتāبیī ماَی باُک

كِتَابُكَ کاِتāبَکَ یاُر باُک

كِتَابُكِ کاِتāبَکِ یاُر باُک

كِتَابُهُ کاِتāبَهَ هاِز باُک

كِتَابُهَا کاِتāبَهā هاِر باُک

كِتَابُنَا کاِتāباَنā اَواِر باُک

كِتَابُهُمْ کاِتāبَهَم ذاِر باُک

بعض من الماء ليس جيدة بیاِی'دو ماِن اَل مََ لِیسَ جِیِدَ ساَم اَو ذاَ واُتاِر اِز نآت گاُد

الولد والبنت كلا سعيدان اَل وَلَدَ واُل بِنتَ کِللَ سََ'یدَن ذاَ باُی اَند ذاَ گاِرل آر باُوث هاَپی

دِتِرمِنِر واِرد اُرداِر:

دِتِرمِنِرس باِهاِیو لاَیک اَجاِکتاِوز

(دِتِرمِنِر) + (ناَون) اُر: (ناَون) + (دِتِرمِنِر)

ثلاثَةُ ثيرانٌ ثَلََثَتُ ثیرََنُن ثری باُلز

ثيرانٌ ثلاثَةٌ ثیرََنُن ثَلََثَتُن ثری باُلز

داِفاَناَت: اَل+(ناَون) + اَل+(دِتِرمِنِر)

الثيرانُ الثلاثَةُ َث-ثیرََنُن َث-ثَلََثَتُ ذاَ ثری باُلز

داِفاَناَت آرتاَکاَل الـ باِفاُر ناَون الْكِتَابُ ذاَ باُک

داِمآنستراَتاِو هذا/هذه یوژاَواَلی باِفاُر ناَون هَذَا الْكِتَابُ ذاِس باُک

پاَزاِساِو پراُوناَون ـي، ـكَ، ـهُ اِتساِتاِراَ. اَفتاِر ناَون, اَتاَچت كِتَابِي ماَی باُک

پاَزاِساِر ناَون اَفتاِر ناَون كِتَابُ الطَّالِبِ ذاَ ستوداَنت'اِس باُک

اَجاِکتاِو اَفتاِر ناَون الْكِتَابُ الْجَدِيدُ ذاَ نو باُک

راِلاَتاِو کلاُز اَفتاِر ناَون الْكِتَابُ الَّذِي قَرَأْتُهُ ذاَ باُک ذاَت اَی راِد

40- پرِپَزیشنز

# اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن اِنگگلاِش میناِنگ / فاَنگکشاَن

1 مِنْ ماِن فراَم; اَوت اَو; اَو

2 إِلَى اِلā تو; تاَواُرد; اَنتاِل

3 عَنْ ʿاَن اَباَوت; فراَم; اَواِی فراَم

4 عَلَى ʿاَلā آن; اَپآن; اُوواِر

5 فِي اِفī اِن; اِنساَید; اَت

6 البَاءُ / بِـ اَل-بیāʾ / باَی- واِذ; باَی; اِن; ثرو

7 الكَافُ / كَـ اَل-کاِیāاِف / کآ- لاَیک; اَز

8 اللَّامُ / لِـ اَل-اِلāاِم / لی- فاُر; تو; باِلاُنگاِنگ تو

9 رُبَّ رَببَ ماِنی اَ; اُفاَن; پاِرهاَپس

10 مُذْ مَده ساِنس; فاُر (تاَیم)

11 مُنْذُ مَندهَ ساِنس; فاُر (تاَیم)

12 حَتَّى ḥَتتā اَنتاِل; اَپ تو

13 وَ وآ- باَی (اُوث)

14 تَـ تآ- باَی (اُوث)

15 خَلَا کهَلā اِکساِپت; اَپآرت فراَم

16 عَدَا ʿاَدā اِکساِپت; اَپآرت فراَم

17 حَاشَا ḥāشā اِکساِپت; اَپآرت فراَم

18 قَسَمًا کَسَمَن باَی; اَی سواِر باَی

19 لَعَمْرُ لآ-ʿَمرَ باَی ذاَ لاَیف اَو

20 لَدَى لاَدā اَت; واِذ; اِن ذاَ پاَزاِشاَن اَو

21 لَدُنْ لَدَن فراَم; واِذ; اِن ذاَ پراِزاَنس اَو

22 لَدُنْ لَدَن فراَم ذاَ تاَیم/پلاِیس اَو

23 بَيْنَ بِینَ باِتوین; اَماَنگ

24 فَوْقَ فَوکَ اَباَو; اُوواِر

25 تَحْتَ تآḥتآ اَنداِر; باِلاُو

26 أَمَامَ اَمāمآ اِن فراَنت اَو; باِفاُر

27 خَلْفَ کهَلفَ باِهاَیند

28 وَرَاءَ واُرāʾاَ باِهاَیند; باِآند

29 دَاخِلَ دیāکهِلَ اِنساَید; واِذاِن

30 خَارِجَ کهāرِجَ اَوتساَید

31 حَوْلَ ḥَولَ اِراَوند; اَباَوت

32 قُرْبَ کوربَ ناِر

33 بِجَانِبِ باَی-جاِیāنِبِ باِساَید; ناِکست تو

34 جَانِبَ جاِیāنِبَ باِساَید

35 وَسَطَ وَسَṭاَ اِن ذاَ ماِداَل اَو; اَماَنگ

36 بَيْنَ بِینَ باِتوین; اَماَنگ

37 قُدَّامَ کوددāمآ اِن فراَنت اَو

38 تِلْقَاءَ تِلکāʾاَ تاَواُرد; آپاَزاَت; فاِیساِنگ

39 إِزَاءَ ِزāʾاَ آپاَزاَت; فاِیساِنگ

40 حِيَالَ ḥِیāلآ آپاَزاَت; تاَواُرد

41 تُجَاهَ تَجāهآ تاَواُرد; فاِیساِنگ

42 نَحْوَ نآḥوآ تاَواُرد; اَپرآکساَماَتلی

43 صَوْبَ ṣَوبَ تاَواُرد; اِن ذاَ داِراِکشاَن اَو

44 قِبَلَ کِبَلَ تاَواُرد; اِن ذاَ داِراِکشاَن اَو

45 قِبَالَ کِبāلآ آپاَزاَت; فاِیساِنگ

46 نَاحِيَةَ اِنāḥِیَتَ تاَواُرد ذاَ ساَید/داِراِکشاَن اَو

47 مُقَابِلَ مَکāبیلاَ آپاَزاَت; اَکراُس فراَم

48 بِمُقَابِلِ باَی-مَکāبِلِ اِن اِکسچاِینج فاُر; آپاَزاَت

49 قُرْبَ کوربَ ناِر

50 بَعِيدًا عَنْ بیاِیʿīداَن ʿاَن فآر فراَم

51 بِجِوَارِ باَی-جِوāرِ باِساَید; ناِکست تو

52 بِحِذَاءِ باَی-ḥِدهāʾاَی اَلاُنگساَید; باِساَید

53 حَوَالَيْ ḥاُāلاِی اِراَوند; اَپرآکساَماَتلی

54 قَرِيبًا مِنْ کآرīباَن ماِن کلاُوس تو

55 بَعْدَ بیاِیʿدآ اَفتاِر

56 قَبْلَ کَبلَ باِفاُر

57 أَثْنَاءَ َثنāʾاَ داُراِنگ

58 خِلَالَ کهِلāلآ داُراِنگ; ثرواَوت

59 فِي أَثْنَاءِ اِفī َثنāʾاَی داُراِنگ

60 عِنْدَ ʿینداَ اَت; باَی; واِن

61 حِينَ ḥīنآ اَت ذاَ تاَیم اَو; واِن

62 وَقْتَ وَکتَ اَت ذاَ تاَیم اَو

63 إِبَّانَ ِببāنآ داُراِنگ; اَت ذاَ تاَیم اَو

64 عَقِبَ ʿَکِبَ اَفتاِر; فآلاُواِنگ

65 بَعْدَ بیاِیʿدآ اَفتاِر

66 إِثْرَ ِثرَ اَفتاِر; فآلاُواِنگ

67 مُنْذُ مَندهَ ساِنس

68 مُذْ مَده ساِنس

69 إِلَى حِينِ اِلā ḥīنی اَنتاِل ذاَ تاَیم اَو

70 إِلَى غَايَةِ اِلā گهāیَتِ اَپ تو; اَنتاِل

71 حَتَّى ḥَتتā اَنتاِل; اَپ تو

72 طَوَالَ ṭاُāلآ ثرواَوت; اُل ثرو

73 طِوَالَ ṭِوāلآ ثرواَوت

74 عَلَى مَدَى ʿاَلā ماَدā اُوواِر ذاَ کاُرس اَو; ثرواَوت

75 فِي مُدَّةِ اِفī مَددَتِ داُراِنگ ذاَ پاِریاَد اَو

76 مِنْ خِلَالِ ماِن کهِلāلی ثرو; باَی مینز اَو

77 بِوَاسِطَةِ باَی-داَباَلیوāسیṭاِیتیاَی باَی مینز اَو; ثرو

78 عَبْرَ ʿآبراَ اَکراُس; ثرو; واَیاَ

79 مِنْ خِلَالِ ماِن کهِلāلی ثرو

80 عَنْ طَرِيقِ ʿاَن ṭآرīکی ثرو; باَی واِی اَو

81 عَنْ طَرِيقِ ʿاَن ṭآرīکی واَیاَ; باَی مینز اَو

82 بِسَبَبِ باَی-سَبَبِ باِکاُز اَو

83 نَظَرًا لِـ نآẓاِراَن لی- اِن ویو اَو; کاَنساِداِراِنگ

84 بِفَضْلِ باَی-فَḍلی ثاَنگکس تو; اُواِنگ تو

85 بِنَاءً عَلَى باِنāʾاَن ʿاَلā باِیست آن; اَکاُرداِنگ تو

86 اِسْتِنَادًا إِلَى ِستِنāداَن اِلā باِیست آن; ریلاَیاِنگ آن

87 بِمُوجَبِ باَی-اِمūجَبِ پاِرسواَنت تو; اَنداِر; باَی واِرچو اَو

88 بِحُكْمِ باَی-ḥَکمِ باَی واِرچو اَو; اَنداِر

89 بِفَضْلِ باَی-فَḍلی ثاَنگکس تو

90 بِسَبَبِ باَی-سَبَبِ باِکاُز اَو

91 نَتِيجَةً لِـ ناَتīجَتَن لی- اَز اَ راِزاَلت اَو

92 مِنْ جَرَّاءِ ماِن جآررāʾاَی باِکاُز اَو; اَز اَ راِزاَلت اَو

93 جَرَّاءَ جآررāʾاَ باِکاُز اَو; دو تو

94 بِدُونِ باَی-دیūنی واِثاَوت

95 دُونَ دیūنآ واِثاَوت; باِلاُو; شاُرت اَو

96 مِنْ دُونِ ماِن دیūنی واِثاَوت; اَپآرت فراَم

97 بَدَلَ بَدَلَ اِنستاِد اَو

98 عِوَضَ ʿِوَḍاَ اِنستاِد اَو; اِن پلاِیس اَو

99 عِوَضًا عَنْ ʿِوَḍاَن ʿاَن اِنستاِد اَو

100 بَدَلًا مِنْ بَدَلَن ماِن اِنستاِد اَو

101 عِلَاوَةً عَلَى ʿاِلāوَتَن ʿاَلā اِن اَداِشاَن تو

102 إِضَافَةً إِلَى اَیḍāفَتَن اِلā اِن اَداِشاَن تو

103 فَضْلًا عَنْ فَḍلاَن ʿاَن باِساَیدز; اِن اَداِشاَن تو

104 إِلَى جَانِبِ اِلā جاِیāنِبِ اِن اَداِشاَن تو; باِساَید

105 بِالإِضَافَةِ إِلَى باَی-اِل-اَیḍāفَتِ اِلā اِن اَداِشاَن تو

106 فَوْقَ فَوکَ اَباَو; اِن اَداِشاَن تو

107 مَعَ مآʿاَ واِذ

108 بَدَلَ بَدَلَ اِنستاِد اَو

109 ضِمْنَ ḍِمنَ واِذاِن; اَماَنگ

110 ضِمْنَ إِطَارِ ḍِمنَ اَیṭāرِ واِذاِن ذاَ فراِیمواِرک اَو

111 فِي إِطَارِ اِفī اَیṭāرِ واِذاِن ذاَ فراِیمواِرک اَو

112 فِي سِيَاقِ اِفī سِیāکی اِن ذاَ کآنتاِکست اَو

113 بِمُحَاذَاةِ باَی-موḥāدهāتی اَلاُنگساَید; پاِراَلاِل تو

114 بِشَأْنِ باَی-شآʾنی کاَنساِرناِنگ; راِگآرداِنگ

115 بِخُصُوصِ باَی-کهَṣūṣاَی راِگآرداِنگ; کاَنساِرناِنگ

116 فِيمَا يَخُصُّ اِفīاِمā یَکهَṣṣیو کاَنساِرناِنگ; راِگآرداِنگ

117 بِالنِّسْبَةِ إِلَى باَی-اِن-نِسبَتِ اِلā واِذ راِگآرد تو; راِلاَتاِو تو

118 بِالْقِيَاسِ إِلَى باَی-اِل-کِیāسی اِلā کاَمپاِرد واِذ; راِلاَتاِو تو

119 مُقَارَنَةً بِـ مَکāرَنَتَن باَی- کاَمپاِرد واِذ

120 خِلَافَ کهِلāفَ کآنتراِری تو; اَنلاَیک

121 بِخِلَافِ باَی-کهِلāفاَی اَنلاَیک; کآنتراِری تو

122 ضِدَّ ḍِددَ اَگاِنست; آپاَزاَت

123 تَحْتَ تآḥتآ اَنداِر; ساَبجاِکت تو

124 فَوْقَ فَوکَ اَباَو

125 دُونَ دیūنآ باِلاُو; باِنیث; شاُرت اَو

126 خَلْفَ کهَلفَ باِهاَیند

127 وَرَاءَ واُرāʾاَ باِهاَیند; باِآند

128 أَمَامَ اَمāمآ اِن فراَنت اَو

129 قُدَّامَ کوددāمآ اِن فراَنت اَو

130 دَاخِلَ دیāکهِلَ اِنساَید

131 خَارِجَ کهāرِجَ اَوتساَید

132 وَسَطَ وَسَṭاَ اِن ذاَ ماِداَل اَو

133 بَيْنَ بِینَ باِتوین; اَماَنگ

134 حَوْلَ ḥَولَ اِراَوند

135 تَحْتَ تآḥتآ باِنیث

136 أَسْفَلَ َسفَلَ باِلاُو

137 أَعْلَى اَʿاِلā اَباَو; هاَیاِر ذاَن

138 أَدْنَى َدن ناِراِر; لاُواِر ذاَن

139 عِنْدَ ʿینداَ اَت; واِذ

140 لَدَى لاَدā اَت; واِذ; اِن پاَزاِشاَن اَو

141 لَدُنْ لَدَن فراَم; اَت

142 قِبَلَ کِبَلَ تاَواُرد; اِن ذاَ داِراِکشاَن اَو

143 إِزَاءَ ِزāʾاَ آپاَزاَت; فاِیساِنگ

144 حِيَالَ ḥِیāلآ تاَواُرد; آپاَزاَت

145 تُجَاهَ تَجāهآ تاَواُرد; فاِیساِنگ

146 نَحْوَ نآḥوآ تاَواُرد; اَپرآکساَماَتلی

147 صَوْبَ ṣَوبَ تاَواُرد

148 قِبَالَ کِبāلآ آپاَزاَت; فاِیساِنگ

149 قُرْبَ کوربَ ناِر

150 بَعِيدًا عَنْ بیاِیʿīداَن ʿاَن فآر فراَم

151 بِجِوَارِ باَی-جِوāرِ ناِکست تو

152 بِحِذَاءِ باَی-ḥِدهāʾاَی اَلاُنگساَید

153 عَلَى يَمِينِ ʿاَلā یاَمīنی تو ذاَ راَیت اَو

154 عَلَى يَسَارِ ʿاَلā یَسāرِ تو ذاَ لاِفت اَو

155 إِلَى يَمِينِ اِلā یاَمīنی تو ذاَ راَیت اَو

156 إِلَى يَسَارِ اِلā یَسāرِ تو ذاَ لاِفت اَو

157 بِاتِّجَاهِ باَی-ِتتِجāهاَی تاَواُرد; اِن ذاَ داِراِکشاَن اَو

158 فِي اتِّجَاهِ اِفī ِتتِجāهاَی تاَواُرد; اِن ذاَ داِراِکشاَن اَو

159 نَحْوَ نآḥوآ تاَواُرد

160 صَوْبَ ṣَوبَ تاَواُرد

161 مِنْ أَجْلِ ماِن َجلِ فاُر; باِکاُز اَو; فاُر ذاَ ساِیک اَو

162 لِأَجْلِ لی-َجلِ فاُر; باِکاُز اَو; فاُر ذاَ ساِیک اَو

163 مِنْ أَجْلِ أَنْ ماِن َجلِ اَن اِن اُرداِر تو

164 لِكَيْ لی-کاِی اِن اُرداِر تو; ساُو ذاَت

165 كَيْ کاِی اِن اُرداِر تو; ساُو ذاَت

166 لِـ لی- فاُر; اِن اُرداِر تو

167 حِفَاظًا عَلَى ḥاِفāẓاَن ʿاَلā اِن اُرداِر تو پراَزاِرو

168 تَجَنُّبًا لِـ تَجَننَبَن لی- تو اَواُید; فاُر ذاَ اَواُیداَنس اَو

169 بِهَدَفِ باَی-هَدَفِ واِذ ذاَ اِیم اَو

170 بِقَصْدِ باَی-کَṣدی واِذ ذاَ اِنتاِنچاَن اَو

171 قَصْدَ کَṣدآ تاَواُرد; واِذ ذاَ پاِرپاَس اَو

172 تَحْقِيقًا لِـ تآḥکیوīکَن لی- اِن اُرداِر تو اَچیو

173 سَعْيًا إِلَى سآʿیاَن اِلā سیکاِنگ; اِن پاِرسوت اَو

174 رَغْبَةً فِي رَگهبَتَن اِفī اَوت اَو داِزاَیاِر فاُر

175 بِغْيَةَ باییَتَ فاُر ذاَ پاِرپاَس اَو

176 ابْتِغَاءَ ِبتایāʾاَ سیکاِنگ; فاُر ذاَ ساِیک اَو

177 طَلَبًا لِـ ṭَلَبَن لی- سیکاِنگ; اِن اُرداِر تو اَبتاِین

178 مِنْ قِبَلِ ماِن کِبَلِ باَی; آن ذاَ پآرت اَو

179 مِنْ طَرَفِ ماِن ṭآرَفِ فراَم ذاَ ساَید اَو; باَی

180 بِوَاسِطَةِ باَی-داَباَلیوāسیṭاِیتیاَی باَی مینز اَو

181 عَنْ طَرِيقِ ʿاَن ṭآرīکی باَی واِی اَو

182 مِنْ قِبَلِ ماِن کِبَلِ باَی; فراَم

183 عَلَى يَدِ ʿاَلā یَدِ باَی ذاَ هاَند اَو; ثرو

184 بِاسْمِ باَی-سمِ اِن ذاَ ناِیم اَو

185 بِفَضْلِ باَی-فَḍلی ثاَنگکس تو

186 بِدُونِ باَی-دیūنی واِثاَوت

187 مِنْ غَيْرِ ماِن گهِیرِ واِثاَوت; اَذاِر ذاَن

188 غَيْرَ گهِیرَ اَذاِر ذاَن; اِکساِپت

189 سِوَى سِوā اَذاِر ذاَن; اِکساِپت

190 عَدَا ʿاَدā اِکساِپت

191 خَلَا کهَلā اِکساِپت

192 حَاشَا ḥāشā اِکساِپت

193 بِاسْتِثْنَاءِ باَی-ِستِثنāʾاَی اِکساِپت فاُر

194 فِيمَا عَدَا اِفīاِمā ʿاَدā اِکساِپت فاُر

195 فِيمَا خَلَا اِفīاِمā کهَلā اِکساِپت فاُر

196 فِيمَا سِوَى اِفīاِمā سِوā اِکساِپت فاُر

197 بِاسْتِثْنَاءِ باَی-ِستِثنāʾاَی واِذ ذاَ اِکساِپشاَن اَو

198 بَدَلًا مِنْ بَدَلَن ماِن اِنستاِد اَو

199 عِوَضًا عَنْ ʿِوَḍاَن ʿاَن اِنستاِد اَو

200 بِدَلًا مِنْ بِدَلَن ماِن اِنستاِد اَو

201 مَعَ مآʿاَ واِذ

202 مَعَ ذَلِكَ مآʿاَ دهāلِکَ داِسپاَیت ذاَت; ناِواِرذاَلاِس

203 بِالرَّغْمِ مِنْ باَی-آر-رَگهمِ ماِن داِسپاَیت

204 عَلَى الرَّغْمِ مِنْ ʿاَلā آر-رَگهمِ ماِن داِسپاَیت

205 رَغْمَ رَگهمَ داِسپاَیت

206 خِلَافَ کهِلāفَ اَنلاَیک; کآنتراِری تو

207 بِخِلَافِ باَی-کهِلāفاَی اَنلاَیک

208 عَلَى الرَّغْمِ مِنْ أَنَّ ʿاَلā آر-رَگهمِ ماِن اَناَ داِسپاَیت ذاَ فاَکت ذاَت

209 بِالرَّغْمِ مِنْ أَنَّ باَی-آر-رَگهمِ ماِن اَناَ داِسپاَیت ذاَ فاَکت ذاَت

210 مَعَ أَنَّ مآʿاَ اَناَ اُلذاُو

211 مِنْ أَنَّ ماِن اَناَ فراَم ذاَ فاَکت ذاَت

212 فِي حَالِ اِفī ḥāلی اِن ذاَ کاِیس اَو

213 فِي حَالَةِ اِفī ḥāلَتِ اِن ذاَ کاِیس اَو

214 فِي صَدَدِ اِفī ṣَدَدِ اِن ذاَ پرآساِس اَو; اَباَوت تو

215 بِصَدَدِ باَی-ṣَدَدِ اَباَوت تو; کاَنساِرناِنگ

216 بِشَأْنِ باَی-شآʾنی کاَنساِرناِنگ

217 بِخُصُوصِ باَی-کهَṣūṣاَی کاَنساِرناِنگ

218 فِيمَا يَتَعَلَّقُ بِـ اِفīاِمā یَتَʿَللَکو باَی- راِگآرداِنگ; کاَنساِرناِنگ

219 فِيمَا يَخُصُّ اِفīاِمā یَکهَṣṣیو کاَنساِرناِنگ

220 بِالنِّسْبَةِ إِلَى باَی-اِن-نِسبَتِ اِلā راِگآرداِنگ; واِذ راِسپاِکت تو

221 بِالْقِيَاسِ إِلَى باَی-اِل-کِیāسی اِلā اِن کاَمپاِراَساَن واِذ

222 بِالنَّسْبَةِ لِـ باَی-اِن-نِسبَتِ لی- واِذ راِسپاِکت تو

223 بِمَا يَتَعَلَّقُ بِـ بِمā یَتَʿَللَکو باَی- کاَنساِرناِنگ

224 وَفْقَ وَفکَ اَکاُرداِنگ تو

225 وَفْقًا لِـ وَفکَن لی- اَکاُرداِنگ تو

226 حَسَبَ ḥَسَبَ اَکاُرداِنگ تو; داِپاِنداِنگ آن

227 بِحَسَبِ باَی-ḥَسَبِ اَکاُرداِنگ تو; داِپاِنداِنگ آن

228 طِبْقًا لِـ ṭِبکَن لی- اَکاُرداِنگ تو; اِن اَکاُرداَنس واِذ

229 بِمُوجَبِ باَی-اِمūجَبِ اَکاُرداِنگ تو; پاِرسواَنت تو

230 اِسْتِنَادًا إِلَى ِستِنāداَن اِلā باِیست آن

231 بِنَاءً عَلَى باِنāʾاَن ʿاَلā باِیست آن

232 اِعْتِمَادًا عَلَى اَیʿتاِمāداَن ʿاَلā ریلاَیاِنگ آن; باِیست آن

233 اِعْتِبَارًا لِـ اَیʿتِبāراَن لی- تاِیکاِنگ اِنتو کاَنساِداِراِیشاَن

234 بِمَا يَتَعَلَّقُ بِـ بِمā یَتَʿَللَکو باَی- راِگآرداِنگ

235 فِي ضَوْءِ اِفī ḍاُʾاَی اِن لاَیت اَو

236 عَلَى ضَوْءِ ʿاَلā ḍاُʾاَی اِن لاَیت اَو

237 عَلَى أَسَاسِ ʿاَلā اَزāسی آن ذاَ باِیساَس اَو

238 بِالِاسْتِنَادِ إِلَى باَی-اِل-ِستِنāدی اِلā باِیست آن

239 بِالاعْتِمَادِ عَلَى باَی-اِل-اَیʿتاِمāدی ʿاَلā باِیست آن; ریلاَیاِنگ آن

240 بِخُصُوصِ باَی-کهَṣūṣاَی راِگآرداِنگ

241 فِيمَا يَخُصُّ اِفīاِمā یَکهَṣṣیو کاَنساِرناِنگ

242 عَنْ ʿاَن اَباَوت; کاَنساِرناِنگ

243 حَوْلَ ḥَولَ اَباَوت; کاَنساِرناِنگ

244 فِي اِفī اِن; کاَنساِرناِنگ

245 بِـ باَی- واِذ; باَی; یوزاِنگ

246 كَـ کآ- لاَیک; اَز

247 لِـ لی- فاُر; تو

248 مِنْ ماِن فراَم; اَو

249 إِلَى اِلā تو; تاَواُرد

250 عَنْ ʿاَن فراَم; اَباَوت

251 عَلَى ʿاَلā آن; اَپآن

252 فِي اِفī اِن; اَت

253 رُبَّ رَببَ ماِنی اَ

254 مُذْ مَده ساِنس

255 مُنْذُ مَندهَ ساِنس

256 حَتَّى ḥَتتā اَنتاِل

257 وَ وآ- باَی (اُوث)

258 تَـ تآ- باَی (اُوث)

259 خَلَا کهَلā اِکساِپت

260 عَدَا ʿاَدā اِکساِپت

261 حَاشَا ḥāشā اِکساِپت

هذه الهدية مني (ذاِس پراِزاَنت اِز فراَم می)

41- کاَنجاَنگکشاَنز

# اَراَباِک ترَنسلیتِرِیشن اِنگگلاِش میناِنگ / فاَنگکشاَن

1 وَ وآ اَند

2 فَـ فَ- ساُو, ذاِن, ذاِرفاُر; اَند ذاِن

3 ثُمَّ ثاَماَ ذاِن, اَفتاِرواِردز

4 أَوْ اُ اُر

5 أَمْ اَم اُر (اِن کواِسچاَنز)

6 أَمَّا َممā اَز فاُر; باَت اَز فاُر

7 بَلْ باَل راَذاِر; باَت راَذاِر

8 لَكِنْ اِلāکاِن باَت; هاَواِواِر

9 لَكِنَّ اِلāکِننَ باَت; هاَواِواِر

10 بَيْدَ أَنَّ بِیدَ اَناَ هاَواِواِر; ناِواِرذاَلاِس

11 بَلْ إِنَّمَا باَل ِننَمā راَذاِر; اِنستاِد

12 حَتَّى ḥَتتā اَنتاِل; یواِن; ساُو ذاَت

13 أَمْ اَم اُر / اُلتاِرناَتاِولی

14 إِمَّا اِمā یذاِر

15 إِمَّا...أَوْ اِمā...اُ یذاِر...اُر

16 لَا...وَلَا اِلā...وآ-اِلā نیذاِر...ناُر

17 لَيْسَ...وَلَا لِیسَ...وآ-اِلā نیذاِر...ناُر

18 سَوَاءٌ...أَمْ ساُāʾاَن...اَم واِذاِر...اُر

19 سَوَاءٌ...أَوْ ساُāʾاَن...اُ واِذاِر...اُر

20 لَا سِيَّمَا اِلā سِییَمā اَسپاِشلی; پآرتاِکیاَلاِرلی

21 أَيْ اِی ذاَت اِز; ناِیملی

22 أَيْضًا اِیḍاَن اُلساُو; فاِرذاِرماُر

23 كَذَلِكَ کآ-دهāلِکَ لاَیکواَیز; اُلساُو

24 وَكَذَلِكَ وآ-کآ-دهāلِکَ اَند لاَیکواَیز

25 فَضْلًا عَنْ فَḍلاَن ʿاَن اِن اَداِشاَن تو; باِساَیدز

26 كَمَا کاَمā اَز; جاَست اَز; اُلساُو

27 كَذَلِكَ کآ-دهāلِکَ ساِماَلاِرلی

28 مِثْلَمَا مِثلَمā جاَست اَز

29 كَمَا أَنَّ کاَمā اَناَ جاَست اَز; اَز اُلساُو

30 لَا بَلْ اِلā باَل ناُو, راَذاِر

31 بَلْ عَلَى الْعَكْسِ باَل ʿاَلā اَل-ʿَکس آن ذاَ کآنتراِری

32 وَإِلَّا وآ-اِلā اَذاِرواَیز; اُر اِلس

33 أَمَّا...فَـ َممā...فَ- اَز فاُر...ذاِن/اَز فاُر...

34 فَأَمَّا فَ-َممā اَز فاُر...

35 وَإِمَّا وآ-اِمā اُر اُلتاِرناَتاِولی

36 فَـ فَ- ذاِرفاُر; کآنساَکواَنتلی; ذاِن

37 لِذَلِكَ لی-دهāلِکَ ذاِرفاُر; فاُر ذاَت ریزاَن

38 لِهَذَا لی-اِیچāدهā ذاِرفاُر; فاُر ذاِس ریزاَن

39 لِذَلِكَ فَإِنَّ لی-دهāلِکَ فَ-ِننَ ذاِرفاُر

40 وَبِالتَّالِي وآ-باَی-تی-تیāاِلī کآنساَکواَنتلی

41 وَمِنْ ثَمَّ وآ-ماِن ثَممَ هاِنس; ذاِرفاُر

42 وَمِنْ ثَمَّةَ وآ-ماِن ثَممَتَ کآنساَکواَنتلی; هاِنس

43 إِذَنْ / إِذًا ِدهَن / ِدهَن ذاِن; ذاِرفاُر

44 فَبِالتَّالِي فَ-باَی-تی-تیāاِلī ذاَس; کآنساَکواَنتلی

45 نَتِيجَةً لِذَلِكَ ناَتīجَتَن لی-دهāلِکَ اَز اَ راِزاَلت

46 بِنَاءً عَلَى ذَلِكَ باِنāʾاَن ʿاَلā دهāلِکَ اَکاُرداِنگلی; باِیست آن ذاَت

47 وَبِنَاءً عَلَى ذَلِكَ وآ-باِنāʾاَن ʿاَلā دهāلِکَ اَکاُرداِنگلی

48 لِهَذَا السَّبَبِ لی-اِیچāدهā اَز-سَبَب فاُر ذاِس ریزاَن

49 لِكَيْ لی-کاِی ساُو ذاَت; اِن اُرداِر ذاَت

50 كَيْ کاِی ساُو ذاَت; اِن اُرداِر ذاَت

51 لِئَلَّا لی-اُلā ساُو ذاَت...نآت; اِن اُرداِر نآت تو

52 كَيْلَا کِیلā ساُو ذاَت...نآت

53 حَتَّى ḥَتتā ساُو ذاَت; اَنتاِل

54 أَنْ اَن تو; ذاَت

55 أَنَّ اَناَ ذاَت

56 إِنَّ ِننَ اِندید; ذاَت (اِن ساَباُرداَناِیت کلاُزاَز)

57 لِأَنَّ لی-اَناَ باِکاُز

58 بِمَا أَنَّ بِمā اَناَ ساِنس; گاِواَن ذاَت

59 حَيْثُ إِنَّ ḥِیثَ ِننَ ساِنس; گاِواَن ذاَت

60 إِذْ ِده واِن; اَز; ساِنس

61 إِذَا ِدهā اِف; واِن

62 إِذْ إِنَّ ِده ِننَ ساِنس

63 لَمَّا لاَمā واِن; واِن...ذاِن

64 لَمَّا كَانَ لاَمā کاِیāنآ ساِنس; گاِواَن ذاَت

65 عِنْدَمَا ʿِندَمā واِن

66 عِنْدَمَا كَانَ ʿِندَمā کاِیāنآ واِن

67 حِينَ ḥīنآ واِن

68 حِينَئِذٍ ḥīنآʾِدهِن اَت ذاَت تاَیم; ذاِن

69 حِينَمَا ḥīناَمā واِن

70 كُلَّمَا کَللَمā واِناِواِر; اِواِری تاَیم

71 بَيْنَمَا بِینَمā واَیل; واِراَز

72 فِيمَا اِفīاِمā واَیل; واِراَز; اِن واَت

73 رَيْثَمَا رِیثَمā واَیل; اَنتاِل

74 مَا دَامَ اِمā دیāمآ اَز لاُنگ اَز

75 مَا بَرِحَ اِمā بآریḥاَ ستاِل; کاَنتاِنیوز تو

76 طَالَمَا ṭāلاَمā اَز لاُنگ اَز; ساِنس

77 مَا لَمْ اِمā لاَم اَنلاِس; اَز لاُنگ اَز...نآت

78 مَا إِنْ اِمā اِن ناُو سوناِر...ذاَن

79 إِذْ إِنْ ِده اِن ساِنس/اِف

80 إِنْ اِن اِف

81 إِذَا ِدهā اِف; واِن

82 لَوْ لاُ اِف; واُد; هاَیپاَثاِتاَکاَل کاَنداِشاَن

83 لَوْلَا لَولā اِف اِت واِر نآت فاُر; اَنلاِس

84 لَوْلَمْ لاُ لاَم اِف...هاَد نآت

85 لَوْ أَنَّ لاُ اَناَ اِف; اِف اُونلی

86 لَوْ أَنَّهُ لاُ َننَهَ اِف هی/اِت هاَد

87 إِنْ لَمْ اِن لاَم اِف...نآت

88 إِنْ لَمَّا اِن لاَمā اِف نآت یاِت

89 إِلَّا إِنْ اِلā اِن اَنلاِس

90 إِلَّا إِذَا اِلā ِدهā اَنلاِس/اِکساِپت واِن

91 مَهْمَا مَهمā واَتاِواِر; ناُو ماَتاِر واَت

92 مَنْ ماَن هواِواِر; هواِواِر ذاَت

93 مَا اِمā واَتاِواِر; واَت; ذاَت واِچ

94 مَتَى ماَتā واِن; واِناِواِر

95 أَيْنَمَا ِینَمā واِراِواِر

96 حَيْثُمَا ḥِیثَمā واِراِواِر

97 أَيًّا مَا ِییَن اِمā واَتاِواِر; واِچاِواِر

98 كَيْفَمَا کِیفَمā هاَواِواِر; اِن واَتاِواِر واِی

99 أَنَّى اَنā واِراِواِر; هاَواِواِر; فراَم واِراِواِر

100 أَيَّانَ ِییāنآ واِناِواِر

101 كُلَّمَا کَللَمā واِناِواِر

102 حَيْثُ ḥِیثَ واِر; واِراِواِر

103 حَيْثُ إِنَّ ḥِیثَ ِننَ ساِنس; گاِواَن ذاَت

104 حَيْثُ أَنَّ ḥِیثَ اَناَ ساِنس; گاِواَن ذاَت

105 كَمَا کاَمā اَز; جاَست اَز

106 مِثْلَمَا مِثلَمā جاَست اَز

107 كَمَا لَوْ کاَمā لاُ اَز اِف

108 كَأَنَّ کآ-اَناَ اَز اِف; اَز ذاُو

109 كَأَنَّمَا کآ-َننَمā اَز اِف; اَز ذاُو

110 كَمَا لَوْ أَنَّ کاَمā لاُ اَناَ اَز اِف

111 لَوْ كَانَ لاُ کاِیāنآ اِف اِت واِر/وآز

112 لَوْ كُنْتُ لاُ کَنتَ اِف اَی واِر/هاَد باِن

113 حَتَّى إِنَّ ḥَتتā ِننَ یواِن ذاَت; یواِن ساُو

114 حَتَّى لَوْ ḥَتتā لاُ یواِن اِف

115 وَإِنْ وآ-اِن یواِن اِف; اَند اِف

116 وَإِنْ كَانَ وآ-اِن کاِیāنآ یواِن ذاُو; اُلذاُو

117 وَإِنْ كُنْتُ وآ-اِن کَنتَ یواِن ذاُو اَی وآز

118 وَإِنْ لَمْ وآ-اِن لاَم یواِن اِف...نآت

119 مَعَ أَنَّ مآʿاَ اَناَ اُلذاُو; داِسپاَیت ذاَ فاَکت ذاَت

120 رَغْمَ أَنَّ رَگهمَ اَناَ اُلذاُو; داِسپاَیت ذاَ فاَکت ذاَت

121 عَلَى الرَّغْمِ مِنْ أَنَّ ʿاَلā آر-رَگهمِ ماِن اَناَ اُلذاُو; داِسپاَیت ذاَ فاَکت ذاَت

122 بِالرَّغْمِ مِنْ أَنَّ باِر-رَگهمِ ماِن اَناَ اُلذاُو; داِسپاَیت ذاَ فاَکت ذاَت

123 مَعَ ذَلِكَ مآʿاَ دهāلِکَ ناِواِرذاَلاِس; هاَواِواِر

124 وَمَعَ ذَلِكَ وآ-مآʿاَ دهāلِکَ ناِواِرذاَلاِس; هاَواِواِر

125 عَلَى الرَّغْمِ مِنْ ذَلِكَ ʿاَلā آر-رَگهمِ ماِن دهāلِکَ ناِواِرذاَلاِس; داِسپاَیت ذاَت

126 بِالرَّغْمِ مِنْ ذَلِكَ باِر-رَگهمِ ماِن دهāلِکَ داِسپاَیت ذاَت

127 عَلَى أَيِّ حَالٍ ʿاَلā ِییِ ḥāاِل اِن اِنی کاِیس

128 عَلَى كُلِّ حَالٍ ʿاَلā کَللِ ḥāاِل اِن اِنی کاِیس

129 فِي حِينِ أَنَّ اِفī ḥīنی اَناَ واِراَز; واَیل

130 فِي حِينَ أَنَّ اِفī ḥīنی اَناَ واِراَز

131 بَيْدَ أَنَّ بِیدَ اَناَ هاَواِواِر; ناِواِرذاَلاِس

132 غَيْرَ أَنَّ گهِیرَ اَناَ اِکساِپت ذاَت; هاَواِواِر

133 إِلَّا أَنَّ اِلā اَناَ اِکساِپت ذاَت; هاَواِواِر

134 سِوَى أَنَّ سِوā اَناَ اِکساِپت ذاَت

135 عِلَاوَةً عَلَى ذَلِكَ ʿاِلāوَتَن ʿاَلā دهāلِکَ فاِرذاِرماُر

136 إِضَافَةً إِلَى ذَلِكَ اَیḍāفَتَن اِلā دهāلِکَ اِن اَداِشاَن تو ذاَت

137 فَوْقَ ذَلِكَ فَوکَ دهāلِکَ ماُراُوواِر; فاِرذاِرماُر

138 كَذَلِكَ أَيْضًا کآ-دهāلِکَ اِیḍاَن لاَیکواَیز; اُلساُو

139 مِنْ جِهَةٍ أُخْرَى ماِن جِهَتِن َکهرā آن ذاَ اَذاِر هاَند

140 مِنْ نَاحِيَةٍ أُخْرَى ماِن اِنāḥِیَتِن َکهرā آن ذاَ اَذاِر هاَند

141 فِي الْمُقَابِلِ اِفī اَل-مَکāباِل آن ذاَ اَذاِر هاَند; اِن کآنتراَست

142 بَيْنَمَا بِینَمā واِراَز; واَیل

143 فِي حِينِ اِفī ḥīنی واِراَز; واَیل

144 أَمَّا...فَأَمَّا َممā...فَ-َممā اَز فاُر...

145 أَوْ...أَوْ اُ...اُ یذاِر...اُر

146 إِمَّا...وَإِمَّا اِمā...وآ-اِمā یذاِر...اُر

147 لَا...أَمْ اِلā...اَم نآت...اُر

148 سَوَاءٌ...أَوْ ساُāʾاَن...اُ واِذاِر...اُر

149 سَوَاءٌ...أَمْ ساُāʾاَن...اَم واِذاِر...اُر

150 لَا...وَلَا اِلā...وآ-اِلā نیذاِر...ناُر

151 لَا...وَلَكِنْ اِلā...وآ-اِلāکاِن نآت...باَت

152 لَيْسَ...بَلْ لِیسَ...باَل نآت...راَذاِر

153 لَيْسَ...وَلَكِنْ لِیسَ...وآ-اِلāکاِن نآت...باَت

154 إِنْ...فَـ اِن...فَ- اِف...ذاِن

155 إِذَا...فَـ ِدهā...فَ- اِف/واِن...ذاِن

156 لَوْ...لَـ لاُ...لآ- اِف...واُد

157 لَوْلَا...لَـ لَولā...لآ- اِف اِت واِر نآت فاُر...

158 كُلَّمَا...فَـ کَللَمā...فَ- واِناِواِر...ذاِن

159 مَهْمَا...فَـ مَهمā...فَ- واَتاِواِر/ناُو ماَتاِر واَت...ذاِن

160 مَنْ...فَـ ماَن...فَ- هواِواِر...ذاِن

161 أَيْنَمَا...فَـ ِینَمā...فَ- واِراِواِر...ذاِن

162 كَيْفَمَا...فَـ کِیفَمā...فَ- هاَواِواِر...ذاِن

163 أَيًّا مَا...فَـ ِییَن اِمā...فَ- واِچاِواِر...ذاِن

164 إِذَا مَا ِدهā اِمā واِناِواِر/اِف

165 إِنْ مَا اِن اِمā اِف اُونلی/اِف

166 إِنَّمَا ِننَمā اُونلی; ماِرلی; راَذاِر

167 لَا سِيَّمَا اِلā سِییَمā اَسپاِشلی; پآرتاِکیاَلاِرلی

168 إِلَّا أَنَّ اِلā اَناَ اِکساِپت ذاَت; هاَواِواِر

169 إِلَّا إِذَا اِلā ِدهā اَنلاِس; اِکساِپت واِن

170 إِلَّا إِنْ اِلā اِن اَنلاِس

171 مَا لَمْ اِمā لاَم اَنلاِس; پراَواَیداِد ذاَت...نآت

172 شَرْطَ أَنْ شآرṭاَ اَن پراَواَیداِد ذاَت

173 بِشَرْطِ أَنْ باَی-شآرṭاَی اَن آن کاَنداِشاَن ذاَت

174 عَلَى شَرْطِ أَنْ ʿاَلā شآرṭاَی اَن پراَواَیداِد ذاَت

175 بِمَا أَنَّ بِمā اَناَ ساِنس; گاِواَن ذاَت

176 طَالَمَا أَنَّ ṭāلاَمā اَناَ اَز لاُنگ اَز; ساِنس

177 مَا دَامَ أَنَّ اِمā دیāمآ اَناَ اَز لاُنگ اَز

178 مِنْ حَيْثُ ماِن ḥِیثَ اِن ذاَت; اِنساَفآر اَز

179 مِنْ حَيْثُ إِنَّ ماِن ḥِیثَ ِننَ اِنساَفآر اَز; ساِنس

180 بَدَلًا مِنْ أَنْ بَدَلَن ماِن اَن اِنستاِد اَو

181 عِوَضًا عَنْ أَنْ ʿِوَḍاَن ʿاَن اَن اِنستاِد اَو

182 عَوَضًا عَنْ ʿِوَḍاَن ʿاَن اِنستاِد اَو

183 دُونَ أَنْ دیūنآ اَن واِثاَوت

184 مِنْ دُونِ أَنْ ماِن دیūنی اَن واِثاَوت

185 قَبْلَ أَنْ کَبلَ اَن باِفاُر

186 بَعْدَ أَنْ بیاِیʿدآ اَن اَفتاِر

187 بَعْدَمَا بیاِیʿداَمā اَفتاِر

188 قَبْلَمَا کَبلāاِمā باِفاُر

189 رَيْثَمَا رِیثَمā واَیل; اَنتاِل

190 فَوْرَ أَنْ فَورَ اَن اَز سون اَز

191 بِمُجَرَّدِ أَنْ باَی-مَجآررَدِ اَن اَز سون اَز; ماِرلی باَی

192 مَا إِنْ اِمā اِن ناُو سوناِر...ذاَن

193 مَا إِنْ...حَتَّى اِمā اِن...ḥَتتā ناُو سوناِر...ذاَن

194 مَا لَبِثَ أَنْ اِمā لَبِثَ اَن هآردلی...واِن

195 مَا كَادَ...حَتَّى اِمā کاِیāدآ...ḥَتتā هآردلی...واِن

196 حَتَّى إِذَا ḥَتتā ِدهā اَنتاِل/واِن

197 إِذَا مَا ِدهā اِمā واِناِواِر; اِف

198 كُلَّمَا کَللَمā واِناِواِر

199 كُلَّمَا كَانَ کَللَمā کاِیāنآ واِناِواِر اِت وآز

200 مَتَى مَا ماَتā اِمā واِناِواِر

201 أَيْنَمَا ِینَمā واِراِواِر

202 حَيْثُمَا ḥِیثَمā واِراِواِر

203 كَيْفَمَا کِیفَمā هاَواِواِر

204 مَهْمَا مَهمā واَتاِواِر; ناُو ماَتاِر واَت

205 مَنْ مَا ماَن اِمā هواِواِر/واَتاِواِر

206 أَيًّا كَانَ ِییَن کاِیāنآ واَتاِواِر/واِچاِواِر اِت ماِی بی

207 أَيًّا كَانَتْ ِییَن کاِیāناَت واَتاِواِر/واِچاِواِر اِت ماِی بی

208 سَوَاءٌ كَانَ...أَمْ ساُāʾاَن کاِیāنآ...اَم واِذاِر...اُر

209 سَوَاءٌ أَكَانَ...أَمْ ساُāʾاَن َکāنآ...اَم واِذاِر...اُر

210 سَوَاءٌ أَكَانَ...أَوْ ساُāʾاَن َکāنآ...اُ واِذاِر...اُر

211 كَأَنَّ کآ-اَناَ اَز اِف; اَز ذاُو

212 كَأَنَّمَا کآ-َننَمā اَز اِف; اَز ذاُو

213 كَمَا لَوْ کاَمā لاُ اَز اِف

214 كَمَا إِذَا کاَمā ِدهā اَز اِف/واِن

215 لَوْ أَنَّ لاُ اَناَ اِف; اِف اُونلی

216 لَيْتَ لِیتَ اِف اُونلی; اَی واِش ذاَت

217 لَعَلَّ لآʿآلاَ پاِرهاَپس; هاُوپفاَلی; ماِی

218 لَعَلَّمَا لآʿَللَمā پاِرهاَپس; ماِیبی

219 لَكِنْ اِلāکاِن باَت

220 لَكِنَّ اِلāکِننَ باَت/هاَواِواِر

221 غَيْرَ أَنَّ گهِیرَ اَناَ هاَواِواِر; اِکساِپت ذاَت

222 إِلَّا أَنَّ اِلā اَناَ هاَواِواِر; اِکساِپت ذاَت

223 بَيْدَ أَنَّ بِیدَ اَناَ هاَواِواِر; ناِواِرذاَلاِس

224 عَلَى أَنَّ ʿاَلā اَناَ پراَواَیداِد ذاَت; واِذ ذاَ اَنداِرستاَنداِنگ ذاَت

225 عَلَى أَنَّ ʿاَلā اَناَ اُلذاُو; آن ذاَ کاَنداِشاَن ذاَت

226 عَلَى الرَّغْمِ مِنْ أَنَّ ʿاَلā آر-رَگهمِ ماِن اَناَ اُلذاُو

227 بِالرَّغْمِ مِنْ أَنَّ باِر-رَگهمِ ماِن اَناَ اُلذاُو

228 مَعَ أَنَّ مآʿاَ اَناَ اُلذاُو

229 وَإِنْ وآ-اِن یواِن اِف; اُلذاُو

230 وَإِنْ كَانَ وآ-اِن کاِیāنآ اُلذاُو; یواِن ذاُو

231 وَإِنْ لَمْ وآ-اِن لاَم یواِن اِف...نآت

232 حَتَّى لَوْ ḥَتتā لاُ یواِن اِف

233 حَتَّى وَإِنْ ḥَتتā وآ-اِن یواِن اِف

234 إِلَى أَنْ اِلā اَن اَنتاِل

235 إِلَى حِينَ أَنْ اِلā ḥīنی اَن اَنتاِل

236 مِنْ أَجْلِ أَنْ ماِن َجلِ اَن اِن اُرداِر ذاَت

237 مِنْ شَأْنِ أَنْ ماِن شآʾنی اَن ساَچ ذاَت

238 بِحَيْثُ باَی-ḥِیثَ ساُو ذاَت; ساَچ ذاَت

239 بِحَيْثُ إِنَّ باَی-ḥِیثَ ِننَ ساَچ ذاَت; ساُو ذاَت

240 لِذَلِكَ لی-دهāلِکَ ذاِرفاُر

241 وَمِنْ ثَمَّ وآ-ماِن ثَممَ ذاِرفاُر; هاِنس

242 وَبِالتَّالِي وآ-باَی-تی-تیāاِلī کآنساَکواَنتلی

243 وَمِنْ هُنَا وآ-ماِن هاَنā هاِنس; فراَم ذاِس

244 وَعَلَيْهِ وآ-ʿَلِیهِ اَکاُرداِنگلی; ذاِرفاُر

245 عَلَيْهِ ʿَلِیهِ اَکاُرداِنگلی; ذاِرفاُر

246 إِذَنْ ِدهَن ذاِرفاُر; ذاِن

247 فَإِذَنْ فَ-ِدهَن ذاِرفاُر ذاِن

248 لِذَلِكَ فَـ لی-دهāلِکَ فَ- ذاِرفاُر

249 وَبِنَاءً عَلَيْهِ وآ-باِنāʾاَن ʿَلِیهِ اَکاُرداِنگلی

250 وَنَظَرًا لِـ وآ-نآẓاِراَن لی- کاَنساِداِراِنگ ذاَت; اِن ویو اَو

251 نَظَرًا لِـ نآẓاِراَن لی- کاَنساِداِراِنگ; گاِواَن

252 بِسَبَبِ أَنَّ باَی-سَبَبِ اَناَ باِکاُز

253 نَتِيجَةً لِأَنَّ ناَتīجَتَن لی-اَناَ اَز اَ راِزاَلت اَو ذاَ فاَکت ذاَت

254 بِفَضْلِ أَنَّ باَی-فَḍلی اَناَ ثاَنگکس تو ذاَ فاَکت ذاَت

255 لِكَوْنِ لی-کَونِ باِکاُز اَو بیاِنگ

256 لِكَوْنِ أَنَّ لی-کَونِ اَناَ باِکاُز

257 حَيْثُ أَنَّ ḥِیثَ اَناَ ساِنس; گاِواَن ذاَت

258 إِذْ إِنَّ ِده ِننَ ساِنس

259 إِذْ أَنَّ ِده اَناَ ساِنس

260 إِنَّمَا ِننَمā اُونلی; راَذاِر

261 بَلْ إِنَّمَا باَل ِننَمā راَذاِر; اِنستاِد

262 إِنَّمَا...لَا ِننَمā...اِلā اُونلی...نآت

263 لَا بَلْ اِلā باَل ناُو, راَذاِر

264 بَلْ لَا باَل اِلā راَذاِر نآت

265 لَيْسَ بَلْ لِیسَ باَل نآت...راَذاِر

266 إِلَّا اِلā اِکساِپت; باَت

267 إِلَّا أَنَّ اِلā اَناَ اِکساِپت ذاَت

268 إِلَّا أَنْ اِلā اَن اَنلاِس; اِکساِپت تو

269 إِلَّا إِذَا اِلā ِدهā اَنلاِس; اِکساِپت واِن

270 سِوَى أَنَّ سِوā اَناَ اِکساِپت ذاَت

271 غَيْرَ أَنَّ گهِیرَ اَناَ هاَواِواِر

272 أَمَّا َممā اَز فاُر

273 فَأَمَّا فَ-َممā اَز فاُر

274 أَمَّا بَعْدُ َممā بیاِیʿدو ناَو ذاِن; ذاِراَفتاِر

275 وَأَمَّا وآ-َممā اَند اَز فاُر

276 أَمَّا...فَـ َممā...فَ- اَز فاُر...ذاِن

277 وَأَمَّا...فَـ وآ-َممā...فَ- اَند اَز فاُر...ذاِن

278 ثُمَّ ثاَماَ ذاِن; فاِرذاِرماُر

279 فَـ فَ- ذاِن; ساُو; کآنساَکواَنتلی

280 وَ وآ اَند

281 أَوْ اُ اُر

282 أَمْ اَم اُر

283 بَلْ باَل راَذاِر

284 لَكِنْ اِلāکاِن باَت

285 لَكِنَّ اِلāکِننَ باَت

286 حَتَّى ḥَتتā اَنتاِل; یواِن

287 وَإِلَّا وآ-اِلā اَذاِرواَیز

288 وَإِذًا وآ-ِدهَن اَند ذاِرفاُر

289 وَكَذَلِكَ وآ-کآ-دهāلِکَ اَند لاَیکواَیز

290 وَأَيْضًا وآ-اِیḍاَن اَند اُلساُو

291 كَذَلِكَ کآ-دهāلِکَ لاَیکواَیز

292 أَيْضًا اِیḍاَن اُلساُو

293 كَمَا کاَمā اَز; اُلساُو

294 مِثْلَمَا مِثلَمā جاَست اَز

295 لِأَنَّ لی-اَناَ باِکاُز

296 أَنَّ اَناَ ذاَت

297 أَنْ اَن ذاَت; تو

298 كَيْ کاِی ساُو ذاَت

299 لِكَيْ لی-کاِی ساُو ذاَت

300 لِئَلَّا لی-اُلā ساُو ذاَت نآت

301 كَيْلَا کِیلā ساُو ذاَت نآت

302 إِذَا ِدهā اِف; واِن

303 إِنْ اِن اِف

304 لَوْ لاُ اِف

305 لَوْلَا لَولā اِف اِت واِر نآت فاُر

306 لَمَّا لاَمā واِن

307 عِنْدَمَا ʿِندَمā واِن

308 حِينَ ḥīنآ واِن

309 حِينَمَا ḥīناَمā واِن

310 كُلَّمَا کَللَمā واِناِواِر

311 بَيْنَمَا بِینَمā واَیل; واِراَز

312 مَا دَامَ اِمā دیāمآ اَز لاُنگ اَز

313 طَالَمَا ṭāلاَمā اَز لاُنگ اَز

314 مَا لَمْ اِمā لاَم اَنلاِس

315 مَهْمَا مَهمā واَتاِواِر

316 مَنْ ماَن هواِواِر

317 مَا اِمā واَتاِواِر; ذاَت واِچ

318 مَتَى ماَتā واِناِواِر

319 أَيْنَمَا ِینَمā واِراِواِر

320 حَيْثُمَا ḥِیثَمā واِراِواِر

321 كَيْفَمَا کِیفَمā هاَواِواِر

322 أَيَّانَ ِییāنآ واِناِواِر

323 كَأَنَّ کآ-اَناَ اَز اِف

324 كَأَنَّمَا کآ-َننَمā اَز ذاُو

325 مَعَ أَنَّ مآʿاَ اَناَ اُلذاُو

326 رَغْمَ أَنَّ رَگهمَ اَناَ اُلذاُو

327 وَإِنْ وآ-اِن یواِن اِف; اُلذاُو

328 حَتَّى لَوْ ḥَتتā لاُ یواِن اِف

329 مَعَ ذَلِكَ مآʿاَ دهāلِکَ ناِواِرذاَلاِس

330 عَلَى الرَّغْمِ مِنْ ذَلِكَ ʿاَلā آر-رَگهمِ ماِن دهāلِکَ داِسپاَیت ذاَت

331 لِذَلِكَ لی-دهāلِکَ ذاِرفاُر

332 وَمِنْ ثَمَّ وآ-ماِن ثَممَ هاِنس

333 وَبِالتَّالِي وآ-باَی-تی-تیāاِلī کآنساَکواَنتلی

334 بِنَاءً عَلَى ذَلِكَ باِنāʾاَن ʿاَلā دهāلِکَ اَکاُرداِنگلی

335 إِضَافَةً إِلَى ذَلِكَ اَیḍāفَتَن اِلā دهāلِکَ اِن اَداِشاَن

336 مِنْ جِهَةٍ أُخْرَى ماِن جِهَتِن َکهرā آن ذاَ اَذاِر هاَند

337 فِي الْمُقَابِلِ اِفī اَل-مَکāباِل اِن کآنتراَست

338 عَلَى أَيِّ حَالٍ ʿاَلā ِییِ ḥāاِل اِن اِنی کاِیس

339 بَدَلًا مِنْ أَنْ بَدَلَن ماِن اَن اِنستاِد اَو

340 دُونَ أَنْ دیūنآ اَن واِثاَوت

341 قَبْلَ أَنْ کَبلَ اَن باِفاُر

342 بَعْدَ أَنْ بیاِیʿدآ اَن اَفتاِر

343 بَعْدَمَا بیاِیʿداَمā اَفتاِر

344 فَوْرَ أَنْ فَورَ اَن اَز سون اَز

345 بِحَيْثُ باَی-ḥِیثَ ساُو ذاَت; ساَچ ذاَت

346 شَرْطَ أَنْ شآرṭاَ اَن پراَواَیداِد ذاَت

347 بِشَرْطِ أَنْ باَی-شآرṭاَی اَن آن کاَنداِشاَن ذاَت

348 عَلَى شَرْطِ أَنْ ʿاَلā شآرṭاَی اَن پراَواَیداِد ذاَت

349 عَلَى أَنَّ ʿاَلā اَناَ پراَواَیداِد ذاَت; واِذ ذاَ اَنداِرستاَنداِنگ ذاَت

350 وَإِلَّا وآ-اِلā اَذاِرواَیز; اُر اِلس

أنا أكل وأشرب آناَ اَ'کاُول وآ َشرَب اَی یت اَند دراِنگک

42- کاَمپاِراَتاِو اَند ساُپاِرلاَتاِو

تو ماِیک اَ کاَمپاِراَتاِو اَجاِکتاِو, یو گاِت راِد اَو ذاَ ي ذاَت اِز باِفاُر ذاَ لاَست لاِتاِر اَو ذاَ اَجاِکتاِو اَند اَد ذاَ -أ پریفاِکس تو ذاَ اَجاِکتاِو, ذاَ ساُپاِرلاَتاِو اَجاِکتاِو هاَز ذاَ ساِیم فاُرم.

(باِگ) [کَبیر] كبير

(باِگاِر/باِگاَست) ['اَکباِر] أكبَر

(باِگاِر ذاَن) أكبَر من

(ذاَ باِگاَست) الأكبَر

أكثَر (ماُر)

أقَل (لاِس)

أكثَر مِن (ماُر ذاَن)

[یو گاِت ذاَ راِست]

وی کاَن یوس پآزاَتاِو اَجاِکتاِو + أكثر/أقل فاُر اِمفاَساَس

(ساِنتاَنس + كَ+پاِرساَن بیاِنگ کاَمپاِرد تو)

لَيسَت كبيرَةٌ كَالأسد (شی اِز نآت باِگ اَز ذاَ لاَیاَن)

اِف ذاَ لاِتاِر ي اِز اَت ذاَ اِند اَو ذاَ اَجاِکتاِو, وی ریپلاِیس ذاَ ي واِذ ى واِن اِت اِز کاَمپاِراَتاِو/ساُپاِرلاَتاِو:

قوي (ستراُنگ)

أقوى (ستراُنگاِر/ستراُنگگاَست) (ذاَ وَاَو اِز کاِپت, اِت کاَن بی گآتاَن راِد اَو اِف اِت اِز ذاَ فاِرست لاِتاِر باَت اِت کاَن اُلساُو بی نآت)

اَند اِف ذاِر اِز اَ واَواَل (ي, و, ا) اِن ذاَ اَجاِکتاِو, وی گاِت راِد اَو اِت تو ماِیک اِت کاَمپاِراَتاِو/ساُپاِرلاَتاِو:

صَغير (سماُل)

أصغَر (سماُلاِر/سماُلاَست)

اِف اَ کاَمپاِراَتاِو اَند ساُپاِرلاَتاِو واِرد هاَز ذاَ لاِتاِر وَاَو اِن ذاَ ماِداَل اُر اِند, وی دو نآت گاِت راِد اَو اِت, باَت اِف اِتس اَت ذاَ باِگاِناِنگ, وی کاَن گاِت راِد اَو اِت اُر نآت, اَند اِف اَ کاَمپاِراَتاِو اَند ساُپاِرلاَتاِو واِرد هاَز تو واَواَلز, وی گاِت راِد اَو ذاَ لاَست واَواَل اَند تریت ذاَ اَذاِر واَواَل لاَیک اَ ناُرماَل لاِتاِر

اَناَذاِر واِی تو ماِیک اَ کاَمپاِراَتاِو/ساُپاِرلاَتاِو:

أجمل ->&گت; جميل أكثَر/جميل أقَل/أكثَر جميل/أقَل جميل

اَ فاُرماَل واِی تو ماِیک کاَمپاِراَتاِو اَند ساُپاِرلاَتاِو:

أكثَر/أقَل ['َکثآر/'َکَل] + (ناَون فاُرم اَو اَجاِکتاِو)

هوَ أكثَرُ جمالةٌ هووَ َکثآرُ جَمَلَتُن هی اِز ماُر بیوتاَفاَل

هوَ الأكثَرُ جمالةٌ هووَ َلَکثآرُ جَمَلَتُن هی اِز ذاَ ماُوست بیوتاَفاَل

أقَل َکَل لاِس

مَرَح -> أمرَح

اِف اَ کاَمپاِراَتاِو اَند ساُپاِرلاَتاِو اَجاِکتاِو اِز اَتراَبیوت, اِت کاَن کاَم باِفاُر ذاَ ناَون باَت وی دو نآت اَد -ال [اَل-]: أكبَرُ دولةٌ [َکبآرُ دَولَتُن] ذاَ باِگاَست کاَنتری

أكبَرُ الدولةِ [َکبآرُ اَل-دَولَتِ] فراَم ذاَ باِگاَست اَو ذاَ کاَنتری

کاَن بی واِربز:

أَكبَر 'اَکباِر اَی گراُو

تَكبر تَکبآر

يَكبَر یَکبآر

يَكبَرونَ یَکبآرونَ

اِتساِتاِراَ..

43- ذاَ هَمزَ داَیاَکراِتاَک

هَمزَ اِز ذاَ داَیاَکراِتاَک فاُرم اَو ء (هَمزَ) واِچ ستآپس ذاَ پرُناَونکَِشِن اَو ساَمثاِنگ ساَداَنلی, ذاَ داَیاَکراِتاَک ماِیکس ذاَ ساِیم ساَوند,

ا (ََ)

أ (ََ')

إ (اِ)

یو ناُو هاَو واِن پیپاَل کاَت اُف اِن موویز, ذاِی ماِیک اَ ساَوند واِن ذاِی کاَت اُف (ذاَ اِ ساَوند) (اِکس: &کوُت;اَی تراَستاِد واَی- [ستآپس ساَداَنلی]&کوُت;), ذاَ ء ماِیکس ذاَت ساَوند

اِف ذاَ لاِتاِر (نآت ذاَ داَیاَکراِتاَک) هَمزَ هاَز اَ لاِتاِر اَفتاِر اِت, ذاَ هَمزَ باِکاَمز ئ

44- ذاَ ة چاِینجد تو ت اُر ت چاِینجد تو ة

ذاَ ة اَند ت آر ذاَ ساِیم لاِتاِر اَند ماِیک ذاَ ساِیم ساَوند

ذاَ ة اِز یوزد اَت ذاَ اِند اَو اَ واِرد واِن:

- ساِنگگیاَلاِر ثاِنگ اَند ساِنگگیاَلاِر فیماِیل (اِف اِت اِز اِراِگیاَلاِر ذاِن اِت داَز نآت اِند واِذ ة)

ذاَ ت اِز یوزد اَت ذاَ اِند اَو اَ واِرد واِن:

- پلاُراَل ثاِنگز اَند پلاُراَل فیماِیلز

- ذاِر اِز اَ لاِتاِر اَفتاِر اِت

45- بی

باِکاَم -&گت; يصبح

يكون [یَکون] باِکاَمز / اِز (هاَباِچواَل)

كن [کآن] بی (اِمپاِراَتاِو)

اُصبح [ُسسبِه] باِکاَم

َكان [کاَناَ] وآز

لِتَكُنْ [لِتَکُن] بی (اِمپاِراَتاِو)

كن سعيداً بی هاَپی

46- اِنداِراِکت آبجاِکت

وی اَد ذاَ واِرد ل اَند ذاِن اَد ذاَ پراُوناَون ساَفاِکس اَفتاِر اِت تو راَفاِر تو ذاَ اِنداِراِکت آبجاِکت.

اِف ذاَ واِرب اِندز واِذ اَ واَواَل (ا اَند ي, و), وی جاَست اَد ذاَ پراُوناَون ساَفاِکس تو راَفاِر تو ذاَ اِنداِراِکت آبجاِکت.

أقرأ لكَ الكتاب (اَی راِد تو یو ذاَ باُک)

أعطيكَ الكتاب (اَی گاِو یو ذاَ باُک)

َأعطي شخصاً الكتاب (اَی گاِو اَ پاِرساَن ذاَ باُک)

َأقرأ لشخصٍ الكتاب (اَی راِد تو اَ پاِرساَن اَ باُک)

ٍأقرأ الكتابَ لشخص (اَی راِد ذاَ باُک تو اَ پاِرساَن)

وی ماِیک ذاَ واِرد ل اِنتو اَ پریفاِکس اِف ذاَ اِنداِراِکت آبجاِکت اِز اَ ناَون اِنستاِد اَو اَ پراُوناَون

اِف ذاَ واِرب اِندز واِذ اَ واَواَل, وی دو ذاَ ساِیم

أقرأ لعبدالله الكتاب (اَی راِد تو اَبداَلاَ ذاَ باُک)

أعطي لعبدالله الكتاب (اَی گاِو اَبداَلاَ ذاَ باُک)

أعطي شخصاً الكتابَ (اَی گاِو اَ پاِرساَن ذاَ باُک)

أعطي الشخصَ الكتابَ [اَ'تی اَل شَکهسَ اَل کِتَبَ] (اَی گاِو ذاَ پاِرساَن ذاَ باُک)

أعطي الشخصَ كتاباً [اَ'تی اَل شَکهسَ کِتَبََن] (اَی گاِو ذاَ پاِرساَن اَ باُک)

أعطي شخصاً كتاباً (اَی گاِو اَ پاِرساَن اَ باُک)

أعطي لشخصٍ الكتابَ (اَی گاِو تو اَ پاِرساَن ذاَ باُک)

أعطي للشخصِ الكتابَ (اَی گاِو تو ذاَ پاِرساَن ذاَ باُک)

أعطي الكتابَ لشخصٍ (اَی گاِو ذاَ باُک تو اَ پاِرساَن)

أعطي الكتاب للشخصِ (اَی گاِو ذاَ باُک تو ذاَ پاِرساَن)

هذه الهديةُ لشخصٍ (ذاِس پراِزاَنت اِز فاُر اَ پاِرساَن) (واِن اَ ناَون اِز اَفتاِر اَ داِمآنستراَتاِو پراُوناَون, وی پاُت ذاَ ضَمه اُوواِر ذاَ لاَست لاِتاِر اَو ذاَ ناَون, ذاِس اِز نآت جاَست یوزد فاُر اِنداِراِکت آبجاِکت. وی اُلواِیز دو اِت.)

لِـ تو / فاُر أَعْطَيْتُهُ لِمُحَمَّدٍ = اَی گاِیو اِت تو ماُهآماَد

لِـ باِلاُنگاِنگ/پاَزاِشاَن الكِتَابُ لِمُحَمَّدٍ = ذاَ باُک باِلاُنگز تو ماُهآماَد

لِـ پاِرپاَس جِئْتُ لِأَتَعَلَّمَ = اَی کاِیم تو لاِرن

لَـ اِمفاَتاِک لَامُ التَّوْكِيد لَأَفْعَلَنَّ = اَی واِل ساِرتاَنلی دو اِت

لَـ اِن ساِرتاَن کاَنستراَکشاَنز اُفاَن پراَناَونست لآ- راَذاِر ذاَن لی- دو تو گراَماِر لَكَ = فاُر/تو یولِـ تو / فاُر أَعْطَيْتُهُ لِمُحَمَّدٍ = اَی گاِیو اِت تو ماُهآماَدلِـ باِلاُنگاِنگ/پاَزاِشاَن الكِتَابُ لِمُحَمَّدٍ = ذاَ باُک باِلاُنگز تو ماُهآماَدلِـ پاِرپاَس جِئْتُ لِأَتَعَلَّمَ = اَی کاِیم تو لاِرنلَـ اِمفاَتاِک لَامُ التَّوْكِيد لَأَفْعَلَنَّ = اَی واِل ساِرتاَنلی دو اِتلَـ اِن ساِرتاَن کاَنستراَکشاَنز اُفاَن پراَناَونست لآ- راَذاِر ذاَن لی- دو تو گراَماِر لَكَ = فاُر/تو یو

47- پُسسِسِوِ پراُوناَونز 2

ماَین لي

یاُرز (واَن ماِیل) لك

یاُرز (واَن فیماِیل) لكِ

یاُرز (ماُر ذاَن تو ماِیلز) لكم

یاُرز (ماُر ذاَن تو فیماِیلز) لكن

یاُرز (تو ناَونز) لكما

ذاِرز (ماُر ذاَن تو ماِیلز) لهم

ذاِرز (ماُر ذاَن تو فیماِیلز) لهن

اَواِرز لنا

هاِز له

هاِرز لها

48- هیر

هیر -&گت; هُنا

ألعب هُنا اَی پلاِی هیر

49- کآماَن واِی تو ماِیک ناَونز

ذاَ لاِتاِر َلِف اِز اِن ذاَ ماِداَل اَو اَ ناَون اَباَوت ساَمواَن دواِنگ ساَمثاِنگ (لاَیک اِنجاَناِر, دآکتاِر

ذاَ لاِتاِر ي کاَن اُلساُو بی یوزد باَت اِت اِز باِفاُر ذاَ لاَست لاِتاِر اَو ذاَ ناَون

50- لا

ل+ا = لا

51- ریپاُرتاِد سپیچ اَند داِراِکت سپیچ

الرجل قال أنه سوف يأكل (ذاَ ماَن ساِد ذاَت هی واِل یت)

قال الرجل أنه سوف يأكل (ذاَ ماَن ساِد ذاَت هی واِل یت)

&کوُت;الرجل قال: &کوُت;سوف أكل (ذاَ ماَن ساِد: &کوُت;اَی واِل یت&کوُت;)

&کوُت;قال الرجل: &کوُت;سوف أكل (ذاَ ماَن ساِد &کوُت;اَی واِل یت&کوُت;)

الرجل قال له (ذاَ ماَن ساِد تو هاِم)

قال الرجل له (ذاَ ماَن ساِد تو هاِم)

قال له الرجل (ذاَ ماَن ساِد تو هاِم)

الرجل قال لشخص (ذاَ ماَن ساِد تو اَ پاِرساَن)

اِتساِتاِراَ....

ذاَ واِرب قال چاِینجاَز داِپاِنداِنگ آن ذاَ جاِنداِر اَند ناَمباِر اَو پیپاَل جاَست لاَیک اِواِری اَذاِر واِرب:

قالت (شی ساِد)

قالوا (ذاِی ساِد)

قلنا (وی ساِد)

اِتساِتاِراَ.....

&کوُت; ْفراس قالَ لي &کوُت;لا تخاف (فِرَس تاُولد می &کوُت;دآن'تی بی سکاِرد&کوُت;)

فراس قالَ لي أن لا أخافْ (فِرَس تاُولد می تو نآت بی سکاِرد)

الرجل قال سوف يأكل (ذاَ ماَن ساِد هی واِل یت)

ساِیم ستراَکچاِر فاُر راِست

ستاِیتماَنت: (ناَون) + (واِرب) + أن [اَن] (اُر واِثاَوت) + (کلاُز)

و کواِسچاَن: (ناَون) + (واِرب) + (و کواِسچاَن)

یاِس/ناُو کواِسچاَن: (ناَون) + (واِرب) + إذا/لو ِثَ/لَاَو + (کلاُز)

کاَماَند: (ناَون) + (واِرب) + -أن/ل اَن (اُر واِثاَوت) + (کلاُز)

رجلٌ طلبَ مني أن أكل (اَ ماَن اُرداِرد فراَم می ذاَت اَی یت)

رجلٌ طلبَ مني لأكل (اَ ماَن اُرداِرد فراَم می تو یت)

رجل طلبَ مني أكل (اَ ماَن اُرداِرد فراَم می تو یت)

رجلٌ سألني أن أكل (اَ ماَن اَسکت می تو یت)

52- لاِت'اِس + (واِرب)

لاِت'اِس -&گت; هَيا

هيا نلعب هِیَ نَل'َب لاِتس پلاِی

52- تاَگ کواِسچاَنز

اَ تاَگ کواِسچاَن اِز اَ فراِیز ذاَت اِز یوزد تو چاِک اِف ساَمثاِنگ اِز کاِراِکت (اِگزاَمپاَل: اِت اِز سناُواِنگ, ِسن'تی اِت? [ِسن'تی اِت اِز اَ تاَگ کواِسچاَن])

اِن اَراَباِک, اِت اِز أليس كذلك

إنها تمطر, أليس كذلك؟ (اِت اِز راِیناِنگ, ِسن'تی ذاَت ساُو?)

إنهم يلعبوا, أليس كذلك؟ (ذاِی آر پلاِیاِنگ, ِسن'تی ذاَت ساُو?)

ألم تأكل؟ (آراَن'تی یو یتاِنگ?)

ألستَ (آراَن'تی یو [ماِیل])

ألستِ (آراَن'تی یو [فیماِیل])

ألستُ (آراَن'تی اَی)

أليست (ِسن'تی شی)

أليسَ (ِسن'تی هی)

ألستَ سعيدأً؟ آراَن'تی یو هاَپی?

صحيح؟ راَیت?

أنت سعيدٌ, صحيح؟ یو آر هاَپی, راَیت?

ألا 'َلََ (پراِزاَنت واِرب)

ألَن 'اَلاَن (فیوچاِر واِرب)

ألَم 'اَلاَم (پاَست واِرب)

ألَيسَ 'َلِیسَ (پراِزاَنت ستاِیت اَند واِرب)

ألَيسَ كَانَ 'َلیسَ کَََنَ (پاَست ستاِیت اَند واِرب)

ألَيسَ سَوفَ يَكون / ألَيسَ سَيَكون 'َلِیسَ ساَوفَ یَکون / 'َلِیسَ سِیَکون (فیوچاِر ستاِیت اَند واِرب)(وی کاَن یوس اِنی واِرب اَباَوت بیاِنگ)

54- تاَیم اِکسپراِشاَنز

اليوم (تاَداِی)

غذاً (تاَمآراُو)

قبل (باِفاُر)

بعد (اَفتاِر)

55- اِنداِفاَناَت پراُوناَونز

شخص (ساَمواَن)

شيء (ساَمثاِنگ)

كل شخص (اِوریواَن)

كل شيء (اِوریثاِنگ)

أي شخص (اِنیواَن)

أي شيء (اِنیثاِنگ)

56- ِمفَسِسِنگ ُمِثِنگ اِلس اِکسپلاِیناِنگ واَی/هاَو ساَمثاِنگ هاَپاَنز

: هَكَذا / لِهَكَذا / لِذَلك -&گت; ذاِس اِز واَی/هاَو / ذاَت اِز واَی/هاَو

هكذا اُلساُو مینز -> لاَیک ذاِس/لاَیک ذاَت

العبْ هَكَذا پلاِی لاَیک ذاِس

لهكذا ساَوندز باِتاِر اَند اِز یوزد ماُر

57- واِش

أنا أتَمَنى أن أكل / أنا أتَمَنى أكل (اَی واِش تو یت)

أنا أتَمَنى أن تَكونَ حالَتي جيدَةً / أنا أتمنى تكونُ حالتي جيدَةٌ 'آناَ 'َتَمَنََ 'اَن تَکونَ هَلَتی جِیِدَتَن / 'آناَ 'َتَمَنََ تَکونُ هَلَتی جِیِدَتُن (اَی واِش ذاَت ماَی هاِلث باِکاَمز گاُد / اَی واِش ماَی هاِلث)

أنا أتمنى أن يكونَ الرجلُ سعيداً / أنا أتمنى أنَ الرجلَ يكونُ سعيدٌ 'آناَ 'َتَمَنََ 'اَن یَکونَ آر'رَجَلُ سَیدَن / 'آناَ َتَمَنََ 'آناَ آر-رَجَلَ یَکونُ سَیدُن

58- اِکسپراِس باِگ ناَمباِر اَو اَجاِکتاِو

تو اِکسپراِس اَ باِگ ناَمباِر اَو اَن اَجاِکتاِو: ما + کاَمپاِراَتاِو/ساُپاِرلاَتاِو اَجاِکتاِو

!ما أجمل هاَو بیوتاَفاَل!

داِسکراَیب اِکسکلاَماِیشاَن یوزاِنگ ناَون:

[یََ] يا+ [لآ-] لَ+(پراُوناَون ذاَت اِز بیاِنگ ِکسکلَمَتِد اَباَوت [اُر ناَون]) + [ماِن] مِن + (اِکسکلاَماِیشاَن)

يا لَهُ مِن يومٍ جميلٍ [یآ لَهُ ماِن یَاَومِن جَمیلِن] واَت اَ بیوتاَفاَل داِی

59- ذاَ فاَیو ناَونز

فاَیو ناَونز هاَو اَ سپاِشاَل کاِیس اِنداِنگ واِن ذاِی آر گِنِتِوِ:

ناَون ترَنسلیتِرِیشن میناِنگ نامینَتیو (ـُ / و) اَکیوزاَتاِو (ـَ / ا) گِنِتِوِ/پرِپَزیشن (ـِ / ي)

أَبٌ َبُن فآذاِر أَبُو َبو أَبَا َبََ أَبِي اَبی

أَخٌ َکهُن براَذاِر أَخُو َکهو أَخَا َکهََ أَخِي َکهی

حَمٌ ḥآماُن فآذاِر-اِن-لاُ / راِلاَتاِو باَی ماِراِج حَمُو هَمو حَمَا هَمََ حَمِي هَمی

فُو فو ماَوث فُو فو فَا فََفِي فی

ذُو دهو پاَزاِساِر / واَن هو هاَز ذُو ثو ذَا ثََ ذِي ذی

60- داَیاَلاِکتس اَو اَراَباِک

اِجاِپشاَن داَیاَلاِکت: ذاَ ق اِز پراَناَونست اَز ء اَند ذاَ ج اِز پراَناَونست اَز جی اِنستاِد اَو جاِی

احنا (ِهنَ) (وی)

لو (اِف)

شنو واَت (اِراَکی) [شونو]

شو واَت (ساِریاَن)[شو]

ايش واَت (داَیاَلاِکت)[ِیش]

ايه واَت (اِجاِپشاَن) [ِیه]

ليش واَی (داَیاَلاِکت اَذاِر ذاَن اِجاِپشاَن) [لِیش]

ليه واَی (اِجاِپشاَن) [

ليش واَی (داَیاَلاِکت)

شلون (هاَو) (گاَلف)

الزاي (هاَو) (اِجاِپشاَن)

كِيِف (هاَو) (داَیاَلاِکت اَذاِر ذاَن گاَلف)

وين (داَیاَلاِکت)

يقدر (کاَن)

رَح (واِل)

هاي ذاِس/ذاَت (لِوَنتِنِ)

دَه ذاِس/ذیز/ذاَت/ذاُوز (ماِیل اَناَماَت اُر اِناَناَماَت) (اِجاِپشاَن)

ديه ثس/ذیز/ذاَت/ذاُوز (فیماِیل اُر نوتاِر) (اِجاِپشاَن)

هَذول ذیز/ذاُوز (لِوَنتِنِ)

اِن داَیاَلاِکت اَراَباِک, داَیاَکراِتاَکس دو نآت هاَو گراَماِر رولز لاَیک اِن فلواَنت باَت اُونلی اِف ذاَ داَیاَکراِتاَکس آر اُوواِر ذاَ لاَست لاِتاِر:

ولدٌ (فلواَنت)

ولد (داَیاَلاِکت)

---

أبغى اَی وآنت/اَی وآنت تو (گاَلف)

يبغى هی وآنتس/هی وآنتس تو

بدي اَی وآنت/اَی وآنت تو (ساِریاَن اَند لِوَنتِنِ)

بدو/بدُه هی وآنتس/هی وآنتس تو

بدها شی وآنتس/شی وآنتس تو

بدهن ذاِی وآنت/ذاِی وآنت تو (فیماِیل)

بدهُم ذاِی وآنت/ذاِی وآنت تو (ماِیل)

بدكُم یو وآنت/یو وآنت تو (پلاُراَل ماِیل)

بدكن یو وآنت/یو وآنت تو (پلاُراَل فیماِیل)

عاوز 'ََوِز وآنت/ وآنت تو (اِجاِپشاَن)

عايز 'َِیِز وآنت/ وآنت تو (اِجاِپشاَن)

انو ِنو (ذاَت [راِلاَتاِو پراُوناَون])

اِن داَیاَلاِکت اَراَباِک, ذاَ پریفاِکس -ب کاَن بی یوزد فاُر &کوُت;اَی&کوُت; اِن پراِزاَنت تاِنس:

أنا بَلعب

أنا ألعب

هو بيلعب

هو يلعب

هو بيقدَر (هی کاَن) (اُونلی فاُر يقدر اَند نآت اَذاِر واِردز)

هو يقدَر

هو رح

باُوث آر کاِراِکت.

اِن اِمپاِراَتاِوز, اِف اَ واَواَل اَذاِر ذاَن َلِف (ي, و) اِز اِن اَ واِرب, وی دو نآت گاِت راِد اَو اِت لاَیک اِن فلواَنت

قل -&گت; قول

---

احنا (وی)

اللي (ذاَت [راِلاَتاِو پراُوناَون])

الي (ماَین)

الهُ (هاِز)

الها (هاِرز)

اِتساِتاِراَ....

ما رَح (واَن'تی)

ما داَز نآت

مو اِز نآت

مش اِز نآت

اللي يمشي (واَت واُکس)

صح؟

اَناَذاِر واِی تو ماِیک اَ پاَست تاِنس, اِز تو گاِت راِد اَو ذاَ پراِزاَنت پریفاِکس اَند اَد ذاَ لاِتاِر َلِف اَفتاِر ذاَ فاِرست لاِتاِر:

كاتب (هی راُوت)

اِن داَیاَلاِکت اَراَباِک, اِف وی وآنت تو اِمفاَساَیز ذاَت اَن اَکشاَن اِز هاَپاَناِنگ ناَو, وی یوس ذاَ واِرد قاعد باِفاُر ذاَ واِرب:

قاعد يلعب (هی اِز پلاِیاِنگ)

قاعد بيلعب (هی اِز پلاِیاِنگ)

في -&گت; ذاِر اِز

عند -&گت; هاَو

عندي -&گت; اَی هاَو

عندُه -&گت; هی هاَز

اِتساِتاِراَ....

هَيك لاَیک ذاَت (داَیاَلاِکت اَذاِر ذاَن اِجاِپشاَن)

كذة/كَذة لاَیک ذاَت (اِجاِپشاَن)

عَشان هَيك (ذاَت اِز واَی/ذاِس اِز واَی) (داَیاَلاِکت اَذاِر ذاَن اِجاِپشاَن)

عَشان كذة/عَشان كَذة(ذاَت اِز واَی/ذاِس اِز واَی) (اِجاِپشاَن)

بَلكي (واَت اِف) (داَیاَلاِکت)

صير (باِکاَم) (داَیاَلاِکت)

صَار (باِکاِیم [ماِیل]) (داَیاَلاِکت)

صَارَت (باِکاِیم [فیماِیل]) (داَیاَلاِکت)

صَاروا (باِکاِیم [پلاُراَل]) (داَیاَلاِکت)

لازم (هاَو تو/ماَست)

لِوَنتِنِ اَراَباِک کاَن ساَمتاَیمز ریپلاِیس ذاَ تََ واِذ ثََ:

يَلا لاِت'اِس

يَلا نلعب لاِت'اِس پلاِی

أني اَی

بَس باَت / اِناَف

مش رَح تلعب واَن'تی یو پلاِی? (اِجاِپشاَن/لِوَنتِنِ)

مو رَح تلعب واَن'تی یو پلاِی? (گاَلف/لِوَنتِنِ)

دلوَقتي دِلوَ'تی ناَو (اِجاِپشاَن)

الحين ِلهین ناَو (اَذاِر ذاَن اِجاِپشاَن)

بُكرا بُکرََ تاَمآراُو (داَیاَلاِکت)

وايد وَِیِد واِری (گاَلف)

لَوَيش لَوِیِش واَی (گاَلف/لِوَنتِنِ)

عَجَب 'َجَب هاَو کاَم (داَیاَلاِکت)

شَكُ شَکُ هاَو کاَم (گاَلف)

شوَي شووِی اَ لاِتاَل

شوَيَة شووِیَ اَ لاِتاَل

اَناَذاِر واِی تو ماِیک اَ پاَست واِرب اِن داَیاَلاِکت: لَ'َب -> لِ'ِب

-هَ هآ- واِل